ดาวพระเคราะห์ โดยเฉพาะโลกของเรานี้ก่อกำเนิดขึ้นจากกระบวนการที่แตกต่างกันไป เริ่มจากส่วนประกอบขั้นแรกในตอนต้นเป็นกลุ้มก๊าซในอวกาศ ข้อเท็จจริงที่ไม่มีใครโต้แย้งมาเป็นเวลากว่า 20 ปีแล้วมีอยู่ว่า ดวงอาทิตย์อัดแน่นเข้าสู่ภายในกลุ่มก๊าซกลุ่มเดียว และดาวพระเคราะห์ต่างๆก็เป็นเช่นเดียวกันในบริเวณกลุ่มก๊าซที่อยู่รอบๆ เป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องเน้นว่าไม่มีลำดับในการก่อรูปของส่วนประกอบที่อยู่ในท้องฟ้าอย่างเช่นดวงอาทิตย์ หรือการก่อรูปของส่วนประกอบบนผืนแผ่นดิน

                     ณ.ที่นี้ วิทยาศาสตร์สามารถให้คำบอกเล่าแก่เราได้ถึงระยะเวลาซึ่งเหตการณ์ที่เพิ่งกล่าวถึงนี้เกิดขึ้น  ประมาณอายุของกาแล็คซี่ของเราอย่างคร่าวๆว่าเป็นหมื่นล้านปี ตามสมมติฐานนี้การก่อรูปของระบบสุริยะจักรวาลได้เกิดขึ้นหลังจากนั้นกว่าห้าร้อยล้านปีเล็กน้อย การศึกษาถึงคลื่นวิทยุทำให้สามารถหาอายุของโลกและดวงอาทิตย์ที่ก่อรูปขึ้นได้ว่ามีขึ้นเมื่อ 4.5 พันล้านปีมาแล้วถึง100 ล้านปี ตามที่นักวิทยาศาสตร์บางคนคำนวณไว้ ความถูกต้องนี้น่าชมเชย          เนื่องจากว่า 100 ล้านปีนั้นอาจดูยาวนานสำหรับเรา  แต่อัตราส่วนของ"ความผิดพลาดสูงสุด/เวลา ทั้งหมดที่ต้องวัดเป็นเพียง 0.1/4.5  คือ2.2% เท่านั้นเอง"

                          "เพราะฉนั้นผ้เชี่ยวชาญในทางด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์จึงมีความรู้ในระดับสูงในเร่องที่เกี่ยวกับกระบวนการทั่วไปของการก่อรูปของระบบสุริยะจักรวาล อาจสรุปได้ดังต่อไปนี้คือ การข้นตัวและการหดตัวลงของกลุ่มก๊าซที่กำลังหมุนอยู่และแตกตัวออกเป็นเศษเสี้ยวที่ทิ้งดวงอาทิตย์และดาวนพเคราะห์ต่างๆไว้ในที่ของมัน ในหมู่นั้นก็มโลก(สำหรับดวงจันทร์นั้น การที่มันค่อยๆ แยกออกมาจากโลกซึ่งเกิดขึ้นจากการที่มันหมุนช้าลงนั้นเป็นไปได้ที่มีผู้ยอมรับแล้ว)ของเรารวมอยู่ด้วย ความรู้ที่วิทยาศาสตร์มีเกี่ยวกับกลุ่มก๊าซในระยะต้นๆ และการที่มันแตกออกเป็นกลุ่มดวงดาวหลายกลุ่มที่แยกกันและกลายเป็นกาแล็กซึ่นั้นทำให้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะมีโลกอยู่อีกหลายโลก อย่างไรก็ดี ความรู้นี้ก็ไม่ได้ให้อะไรแน่นอนแต่อย่างใดเกี่ยวกับการมีอยู่ของสิ่งใดๆในจักรวาลที่เหมือนโลกเรานี้ได้ ไม่ว่าจะเหมือนมากหรือเพียงคล้ายคลึง"

           (คัมภีร์ไบเบิ้ล คัมภีร์กุรอานและวิทยาศาสตร์ โดย บอรีส บูกายย์ แปลโดย กิติมา  อมรทัต  น.213-216 โดยใช้อ้างอิงตั้งแต่  การก่อรูปและการวิวัฒนาการของกาแล็คซี่ฯ และ เรื่องกำเนิดดาวเคราะห์และโลก)