"บรรดานักวิชาการทางโบราณคดีที่เชื่อในทฤษฎีวิวัฒนาการของ ดาร์วิน ต่างพยายามขุดหัวกระโหลกและโครงกระดูกของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างลักษณะของมนุษย์ในยุค หินเก่า(Paleolithic Periad) ไปทั่วภูมิภาคของโลกโครงกระดูกเช่น ศรีษะและฟันกรามของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ที่ขุดพบในทวีปยุโรป เอเชีย อาฟริกา ออสเตรเลีย มีอายุย้อนหลังไปถึง 24 ล้านปี เรียกว่า โพรคอนซูล อยู่ในยุค ไมโอซีน ที่ใหม่ขึ้นไปอีกหน่อยมีชื่อว่า ออสตราโลพิทิซีนมีอายุ 14 ล้านปี อบู่ในยุคไมโอซีนตอนปลาย หรือตอนต้นของยุค โพลโอซีน โครงกระดูกและกระโหลกที่ขุดพบนี้มีชื่ออื่นๆ เรียกไปตามภูมิภาคที่ขุดพบ เช่น รามาพิธีคัส พบที่อินเดีย เคนยาพิธีคัส จากอาฟริกาตะวันตก และโอรีออนพิธิคัส จากอิตาลีเป็นต้น

       ใกล้เข้ามาอีกก็คือ โครงกระดูกและกระโหลก ขุดพบที่ทังกายิกา มีอายุ 1,750,000 เรียกว่า โฮโมฮาบิลิส และที่ขุดพบในทวีกอาฟริกาและเอเชียใต้ในยุคเดียวกันมีชือเรียกว่า ออสตรโลพิธิคัส และที่ขุดพบในชวา จีน และอาฟริกา มีอายุ 1,100,000 ปีขึ้นไป โฮโมอีเรคตัสและที่ใหม่ล่าสุดที่ขุดพบได้ในบางภูมิภาค มีอายุ 250,000 ปี มีชื่อเรียกที่รู้จักกันดีว่า โฮโมซาเปี้ยน กระโหลกและโครงกระดูกนี้ที่นักโบราณคดีเชื่อในทฤษฎีวิวัฒนาการ ต่างยึดถือไว้เป็นต้นตระกูลมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่ทุกวันนี้.....

     โฮโมอิเรคตัส(Homoerectus)

                        ถึงแม้โครงกรดูกและกระโหลกของสิ่งมีชีวิตที่ขุดพบโดยนักโบราณคดีตามภูมิภาคต่างๆของโลกและกำเนิดเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ดังกล่าว จะถูกกำหนดไว้ให้เป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อาวุธต่างๆทั้งการล่าสัตว์และการประกอบอาหารและจัดให้อยู่ในยุคหินเก่าและหินกลางก็ตาม เมื่อนำมาเชื่อมกับยุคหินใหม่ (Neo Lithic) อารยธรรมของมนุษย์เริ่มมีการปรากฏให้เห็นอย่างเด่นชัดเมื่อประมาณกว่าหมื่นปีที่ผ่านมาก็อยู่ในยุคหินใหม่"

             (นิตยสารเอกภาพ ปีที่2 ฉบับที่15ม.ค. 46 โดยอับดุลเลาะฮ์ บิน กอเซ็ม น. 12-15)

             "แม้กระทั้งในปัจจุบันนี้ นักวิทยาศาสตร์ก็ไม่ทราบว่าสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นได้อย่างไร"

                 (เพลินเพลินกับวิทยาศาสตร์ ดร.ชัยวัฒน์ เจนวานิชย์ น.101 พิมพ์ครั้งที่1 ปี29)