อพยพ4:18   โมเสสจึงกลับไปหาเยโธร พ่อตาของตน บอกว่า "ขอลากลับไปหาพี่น้องซึ่งอยู่ในอียิปต์ เพื่อจะดูว่าเขามีชีวิตอยู่หรือไม่ " ฝ่ายเยโธรตอบโมเสสว่า "ไปโดยสวัสดิภาพเถิด"

                               19  พระเจ้าตรัสกับโมเสสในเมืองมีเดียนว่า "กลับไปอียิปต์เพราะคนทั้งหลายที่หาช่องประหารชีวิตเจ้านั้นตายแล้ว"

                                         20  โมเสสจึงให้ภรรยาและบุตรของตน ขี่ลากลับไปยังแผ่นดินอียิปต์ ส่วนโมเสสก็ถือไม้เท้าของพระเจ้าไปด้วย

                              21  พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า "เมื่อเจ้ากลับถึงอียิปต์  จงทำอัศจรรย์ต่างๆที่เรามอบไว้ไห้ในอำนาจของเจ้าแล้วนั้น  ต่อหน้าฟาโรห์  แต่เราจะทำให้ใจของฟาโรห์แข็งกระด้าง  ไม่ยอมให้ประชากรไป

                                      22  เจ้าจงทูลฟาโรห์ว่า "พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า คนอิสราเอล เป็นบุตรคนหัวปีของเรา 

                             23   เราบอกแก่เจ้าว่า "จงปล่อยบุตรของเราไปนมัสการเรา " ถ้าเจ้าไม่ยอมให้เขาไป เราจะประหารชีวิตบุตรคนหัวปีของเจ้าเสีย"

                                    30  แล้วอาโรนจึงตรัสถึงพระดำรัสทั้งหมดซึ่งพระเจ้าตรัสแก่โมเสสและทำหมายสำคัญต่างๆนั้นต่อหน้าประชาชน

                           31  ฝ่ายประชาชนได้ยินว่าพระเจ้าเสด็จมาเยี่ยมเยือนชนชาติอิสราเอลและทอดพระเนตรเห็นความทุกข์ยากของเขาแล้ว ก็เชื่อ เขากราบลงนมัสการ

                                      เรื่องของโมเสสในพระคัมภีร์เดิม(สวนหนึ่งจากเตาร๊อตหรือไบเบิ้ลเดิม)นั้นยาวมาก  ฉันจะขอยกมาประกอบสลับกับอัลกุรอานที่กล่าวถึงในช่วงเวลาเดียวกัน เพื่อจะได้ดำเนินเรื่องไปพร้อมกันและสามารถมองเห็นความเหมือนหรือแตกต่างกันได้เป็นจุดๆไป เพราะหากเหตุการณ์จากพระคัมภีร์เดิมเดินเรื่องไปไกลพออัลกุรอานกลับมาย้อนเรื่องใหม่ อาจจะนึกมุมมองที่แตกต่างไม่ออก

                                       " บันทึกประวัติศาสตร์การทรงสร้างในพระคัมภีร์ไบเบิ้ลนี้ ผู้บันทึกข้อความมีหลายคนซึ่งได้ทำการบันทึกข้อความโดยได้รับการดลใจและการสำแดงจากพระเจ้าในช่วงที่แตกต่างกันนับร้อยนับพันปี  แต่เมื่อนำมาประกอบรวมกันเข้า ข้อความที่บันทึกล้วนสอดคล้องต้องกัน"

                               (นับถอยหลังสู่สงครามโลกครั้งที่สาม โดย เปรมศักดิ์ จีรแพทย์ น. 98) 

                               ส่วนอัลกุรอานนั้นพระเจ้าทรงเล่าให้ท่านนบีทุกคำพูดโดยให้มาลาอิกะฮ์(ทูตสวรรค์)นำมาบอกให้ท่านนบีมูฮัมหมัด ซ.ล. ท่องจำทุกคำ แล้วท่านนบี(ศาสนทูต)มูฮัมหมัด ก็ถ่ายทอดทุกคำพูดของพระเจ้า ตามที่ได้รับมาให้แก่สาวกท่องจำทุกโองการและจดบันทึกลงในวัสดุเท่าที่หาได้ในเวลานั้น  ตั้งแต่โองการแรกถึงโองการสุดท้ายของคัมภีร์ อัลกุรอาน  จึงเท่ากับทุกดำรัสนั้น เป็นสาส์นที่อัลเลาะฮ์ พระผู้ทรงสร้างทุกสรรพสิ่งได้มีดำรัสกับมนุษยชาติโดยตรง เรามาดูว่าพระเจ้าทรงมีดำรัสถึงเรื่อง นบีมูซา อ.ล.(โมเสส) ไว้ในอัลกุรอานว่าอย่างไร

                           -"เหล่านี้คือโองการทั้งหลายแห่งคัมภีร์อันชัดแจ้ง"-

                        -" เรา(อัลเลาะฮ์) จะอ่านให้เจ้าฟังบางส่วนแห่งเรื่องราวของมูซา(โมเสส) และฟิรอาวน์(ฟาโรห์) ด้วยความจริงใจ  เพื่อกลุ่มชนผู้ศรัทธา"-

                      -" แท้จริงฟิรอาวน์ (ฟาโรห์) นั้นหยิ่งผยองในแผ่นดิน และทำให้ประชาชนนั้นแตกแยกออกเป็นกลุ่ม ๆ  เขาทำให้กลุ่มชนหนึ่งในหมู่พวกเขาอ่อนแอ(คือ ใช้เขาเป็นทาส) โดยฆ่าบรรดาลูกชายของพวกเขา  และไว้ชีวิตเหล่าสตรีของพวกเขา แท้จริงเขาเป็นหนึ่งในหมู่ผู้บ่อนทำลาย"-

                      -" และเราปรารถนาที่จะทำให้ความโปรดปรานแก่บรรดาผู้ที่อ่อนแอในแผ่นดิน (วงศ์วานอิสรออีลหรืออิสราเอล) และเราจะให้พวกเขาเป็นผู้นำ และทำให้พวกเขาเป็นผู้ได้รับมรดก"-

                    -"  และเราได้ให้พวกเขาครอบครองในแผ่นดิน และเราจะให้ ฟิรอาวน์และฮามาน(องคมนตรีของฟาโรห์)ตลอดจนไพร่พลของเขาทั้งสอง ได้เห็นในสิ่งที่พวกเขามีความกลัว"-

                  นักอธิบายอัลกุรอานกล่าวว่า ฟิรอาวน์ และไพร่พลของเขาต่างก็กลัวท่จะสูญเสียอำนาจ

                                                              (อัลกุรอาน 28/2-6)

                    ตามประวัติศาสตร์อิสลามกล่าวว่า

                  "คืนหนึ่งฟาโรห์บรรทมและฝันร้าย  ฝันว่าไอยคุปต์(อียิปต์) และราชบัลลังก์ถูกไฟเผาผลาญ โหราจารย์ทำนายว่า คนที่จะมาเป็นศัตรูกับฟาโรห์กำลังจะเกิดในท้องของหญิงชาว อิสราเอล ชนชั้นต่ำต้อยของไอยคุปต์

                    ..........แต่ราชวัลลภของพระองค์เองชื่อ อิมรอน ที่มีเชื้อสายอิสราเอล กับภริยาของเขาชื่อ ฮาอิล ทำให้ทารกผู้หนึ่งปฏิสนธิในครรภ์ของหญิงอิสราเอล  เมื่อโหราจารย์ทำนายอีกว่าทารกนั้นเริ่มอยู่ในครรภ์มารดาของเขาแล้ว ฟาโรห์จึงสั่งให้ฆ่าทารกผู้ชายและไว้ชีวิตทารกผู้หญิงของคนอิสราเอล"

                           (25 ศาสดา มูซา ฮารูน โดย ฮัจยี ประโยชน์ ค้าสุวรรณ น.  3-4)

                          -" และเราได้ดลใจแก่มารดาของ มูซาว่า เมื่อเธอกลัวแทนเขา จงหักใจวางร่างเขาให้ลอยไปตามสายน้ำ  และเธออย่าได้กลัวและอย่าโศกเศร้า แท้จริงเราจะให้เขากลับไปหาเธอ และในวันข้างหน้าเราจะทำให้เขาเป็นผู้หนึ่งแห่งบรรดาผู้ถูกประทานมาทั้งหลาย"-

                                                              (อัลกุรอาน 28/7)

                           -" โดยให้เขา(มารดา)วางเขา(มูซา)ในหีบตะบูต (ตะกร้าสาน) แล้วเอาไปปล่อยในแม่น้ำ(ไนล์) แล้วแม่น้ำก็ซัดเขาเข้าไปติดที่ชายฝั่ง(จากนั้น)ศัตรูของเขา และศัตรูของเขาก็จะเก็บเอาเขาไป และข้าก็ได้ให้ความรักจากข้าแก่เจ้า(มูซา)  เพื่อเจ้าจะได้รับการเลี้ยงดูภายใต้การดูแลของข้า(อัลเลาะฮ์)"-

                                                             (อัลกุรอาน 20/39)