สวัสดีครับ... เนื่องจากช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง ไม่ค่อยมีเวลาให้กับน้องบล็อกเท่าไรนัก  อย่างเสาร์ที่แล้วก็ต้องไปเตรียมงานที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่   เรื่องใหม่ที่จะลงบล็อกก็ดูมีทีท่าว่าจะไม่เสร็จในเร็วๆ นี้  ด้วยความไม่อยากดองบล็อก  เลยเอาภาพสัตว์ที่เก็บได้จากเขาใหญ่มาให้ชมกันพลางๆ ก่อนครับ 
ไปถึงเขาใหญ่ มรดกโลกทั้งที คนอยู่ไม่สุขแบบผมก็อดไม่ได้ที่จะดูนู่นดูนี่และถ่ายรูปตัวอะไรไปตามเรื่อง ขณะที่คนอื่นเขาทำงานกัน อ้าว...

ไปเยือนเขาใหญ่คราวนี้พบสัตว์เด่นๆ อยู่ 2 พวก ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกันเลย
พวกแรกคือน้องเก้งและพี่กวาง 
พวกที่สองคือตัวชวนคัน (จะพาไปชมครั้งหน้าครับ)

ไปดูเก้งกับกวางกันก่อน ทั้งสองชนิดนี้เป็นสัตว์ที่พบค่อนข้างง่ายในเขาใหญ่  บางครั้งพวกมันชอบปรากฏตัวแถวๆ บ้านพักหรือที่ที่มีคนอยู่ แลดูเหมือนเป็นสัตว์เลี้ยงซะอย่างนั้น  ส่วนหนึ่งก็เพราะคนชอบไปให้อาหารมันจนเสียนิสัยด้วยแหละครับ

คราวนี้ผมก็ได้ไปบริเวณบ้านพักของศูนย์ฝึกอบรมที่ 2 ของกรมอุทยานแห่งชาติ และพบว่าที่นี่มีเก้งกวางอาศัยอยู่มากทีเดียว เพราะมีส่วนของสนามหญ้าที่อยู่ติดกับชายป่า (เพื่อนผมเล่าให้ฟังว่าบางทีก็มีครอบครัวหมูป่ามาเดินเล่นด้วย) 

บริเวณบ้านพักศูนย์ฝึกอบรมที่ 2 บรรยากาศร่มรื่นน่าไปนอนพัก

เรามาดูน้องเก้งกันก่อนดีกว่าครับ (คราวนี้ขอไม่เน้นสาระมากครับ พาไปดูรูปกันเพลินๆ)

พักผ่อนชิลๆ ใต้ร่มไม้ยามบ่ายสไตล์เก้ง ดูสบายใจยิ่งนัก

เอ้า น้องเก้งยืนโชว์ตัวหน่อย

เก้งน้อยตัวนี้แอบโผล่หน้ามาทักทาย 

แอบมาดูข้างๆ กันบ้าง  เก้งน้อยนอนนิ่งไม่กลัวคน แต่ก็มีทีท่าระแวงเล็กน้อย

คราวนี้มาดูพี่กวางกันบ้างครับ (ชื่อเต็มๆ ของพี่เขาคือกวางป่า)  ฝูงนี้อาศัยอยู่บริเวณสนามฟุตบอลชายป่า

ฝูงกวางป่าเดินกินหญ้าอยู่แถวโกลฟุตบอล (คงเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตู)

กวางป่าตัวเมียอาจอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นฝูงเล็กๆ มีทั้งกวางที่โตแล้วและลูกกวาง

โคลสอัพกวางป่าสาวแสนสวย (กวางป่าตัวเมียไม่มีเขานะ)

นี่คือโฉมหน้าของจ่าฝูง ตัวผู้เขาโง้งตัวนี้เป็นตัวผู้ที่โตเต็มวัยตัวเดียวในฝูง  เท่แบบนี้สมแล้วที่มีฮาเร็มของตัวเอง

พี่จ่าฝูงจ้องผมอย่างไม่ไว้ใจ ว่าจะไปยุ่งอะไรกับสาวๆ ของมันหรือเปล่า

หลังจากพี่จ่าฝูงดูหน้าผมแล้ว มันก็สรุปว่า หน้าตาดูหื่นๆ ไม่น่าไว้ใจ ก็เลยพาสาวๆ เดินหลบไปทางชายป่า  ว้า น่าเสียดาย...

เมื่อกวางป่ายกหางแบบนี้ แสดงว่ามันกำลังรู้สึกว่ามีอันตราย  การยกหางแล้วเห็นก้นสีขาวๆ เป็นสัญลักษณ์ในการเตือนตัวอื่นในฝูงว่าเผ่นกันเถอะพวกเรา

กวางตัวขวาสุด มีลักษณะผิดปกติ ขนมันร่วงดูคล้ายจะขี้เรื้อนและเดินกะเผลกๆ (ไม่รู้ว่าเพราะแก่หรือเปล่า) ปกติผมเห็นมันยืนแยกยืนอยู่ตัวเดียว แต่ตอนที่ทั้งฝูงเดินหลบผม กวางขนร่วงก็ไม่ถูกทอดทิ้งนะครับ  กวางสาวตัวนี้มาคอยเดินไปข้างๆ เหมือนคอยระวังภัยให้ น่ารักเชียวครับ

แถวๆ นี้มีกวางป่าเยอะเชียวครับ บริเวณบ้านพักศูนย์ฝึกอบรมอีกส่วนก็มีเช่นกัน ขณะที่ผมเดินไปใกล้ๆ บ้านพักหลังหนึ่ง ก็เหลือบมองไปใต้ถุนบ้านแล้วพบเจ้าตัวนี้นอนอยู่  ทำเอาตกใจเลยครับ ตัวใหญ่อย่างกับวัว ไม่ยักรู้ว่ากวางป่าก็ชอบอยู่ใต้ถุนบ้านด้วย

เพิ่งเคยไปเขาใหญ่แล้วเจอเก้งกวางมากขนาดนี้ ปกติแค่เจอตัวสองตัวก็ดีใจแล้วครับ  แต่ก็เกรงใจที่ไปรบกวนพวกมันเหมือนกัน  พวกผมจำเป็นต้องก็เดินไปตามถนน พี่กวางเขาก็อยู่บนสนามหญ้าข้างๆ เราก็พยายามรีบเดินไม่ไปกวนมันมาก เวลาถ่ายรูปก็ใช้พลังซูมเข้าไปใกล้ๆ   แต่พวกเขาก็ยังระแวงอยู่นิดหน่อย  ยังไงก็ต้องขอโทษด้วยละกันนะพี่กวาง

อาจมีคนสงสัยว่า เก้งและกวางป่าต่างกันอย่างไร 
จะอธิบายคร่าวๆ แบบไม่วิชาการมากนะครับ  ถ้าอยากได้เวอร์ชั่นวิชาการกว่านี้สามารค้นในอินเทอร์เน็ตได้เลย

เก้งตัวเล็กและดูผอม กวางป่าตัวใหญ่และดูอ้วนกว่า
เก้งมีสีเข้มกว่า สีออกส้มแกมแดง ส่วนกวางป่าจะมีสีออกน้ำตาล
เก้งมีขนสีดำบริเวณหน้าผากแลดูคล้ายคิ้ว
เก้งชอบอยู่ตัวเดียว แต่กวางป่าตัวเมียชอบหากิน 2 ตัวหรือเป็นฝูง
เก้งตัวผู้จะมีเขาสั้น กวางป่าตัวผู้จะมีเขายาว

นอกจากนี้ยังพบว่าทางอุทยานเขาใหญ่นำกิ่งไม้ที่ไม่ใช่แล้ว มาประกอบกันเป็นสัตว์ต่างๆ นับว่าสร้างสรรค์ทีเดียวครับ มีทั้งหมูป่า ช้าง และลิง(ที่จริงมีกระทิงและสัตว์อื่นๆ อีก)

ปิดท้ายด้วยประกาศจากคณะมนตรีความมั่นคงแห่งผืนป่าดงพญาเย็น ฝากถึงมนุษย์ทั้งหลาย

หมายเหตุ ไม่มีสัตว์ตัวไหนได้รับบาดเจ็บระหว่างการเขียนบล็อกนี้