|
เมื่อวานนี้ผมกำลังสมัคร blog ที่นี่อยู่
พร้อมๆกับลุ้นผลคะแนนที่ค่อนข้างจะแปลกหน้าสำหรับผม
ที่ผู้ใหญ่(ซึ่งบอกว่าเข้าใจเด็ก)ตั้งชื่อให้ว่า "โอเน็ท" หรือเรียกเป็นศัพท์วิชาการก็คือ
"ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน - ออร์ดินารี เนชั่นแนล เอ็ดดูเคชั่น เทสท์" เหอๆ โก้ดีนะว่ามั้ย ทั้งทั้งที่ผมเองก็พูดได้(รึเปล่า)ว่ามีที่เรียนแล้ว
ก็แค่ติดข้อเขียนน่ะครับ รอผลสัมภาษณ์อยู่ แต่ก็ยังอดลุ้นคะแนนตัวเองไม่ได้
แล้วคิดดูว่าเพื่อนๆที่ยังไม่มีที่เรียนเลยเนี่ย จะตื่นเต้นขนาดไหน
เกือบเจ็ดปีที่แล้ว - - ระบบเอนทรานซ์ยังเฟื่องฟูอยู่ ด้วยคะแนนที่ประกอบด้วยผลการสอบ จีพีเอ และพีอาร์ แค่นั้น
ผมยังจำความรู้สึกของพี่สาว ที่ลุ้นผลสอบที่บ้านอย่างใจจดใจจ่อ...วันนั้นที่ทำการไปรษณีย์คึกคักมากเป็นพิเศษ
พี่ผมยื่นมือไปรับซองจากพนักงานไปรษณีย์ด้วยอาการที่สั่นเทา
...ซองหนาทีเดียว น่าจะติดได้ซักอันดับ - - แต่จะเป็นอันดับไหนล่ะ?
แต่ถึงจะเป็นอันดับสี่ที่พี่ผมติด ... แต่ก็ทำให้พี่ผมกรี๊ดลั่นไปรษณีย์ได้
ท่ามกลางความประหลาดใจของผมเอง "ว่าพี่จะดีใจอะไรนักหนา"
ในเมื่อมันก็แค่การสอบเข้ามาหวิทยาลัยแค่นั้นเอง...
"เดี๋ยวดรีมก็เข้าใจเองแหละ" เสียงแม่ผมตอบกลับมา...
ห้าปีผ่านไป ข่าวเรื่องการปรับระบบการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ
แอดมิชชั่น ... โอเน็ท ... เอเน็ท ... จีแพกซ์ ... ศัพท์ใหม่มากมายถูกประมวลด้วยความจำที่ใช้ไม่ได้เอาซะเลยของผม
พร้อมกับความสงสัยที่ไม่รู้จะไปถามใคร แต่ด้วยความเชื่อในตัวผู้ใหญ่ จะมายังไงผมก็รับได้อยู่แล้ว
... ความคิดตอนนั้นน่ะนะ ... ปีที่แล้ว ... ผมรอลุ้นคะแนนแอดมิชชั่นรอบที่สามกับพวกพี่ๆ ม.6
หลังจากสองรอบที่ผ่านมา เกิดปัญหาอย่างที่ว่าไม่น่าจะเกิดได้กับประเทศสยามนามประเทืองว่าเมืองทองแห่งนี้...
ถึงทุกอย่างจะผ่านไปได้ในที่สุด แต่ผมก็เริ่มหมดศรัทธากับระบบนี้ไปมากทีเดียว
"เดี๋ยวดรีมก็เข้าใจเองแหละ" เสียงแม่ผมตอบกลับมา...เมื่อหลายปีที่แล้ว
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วครับ ว่าผู้ใหญ่ก็ยังไม่เข้าใจตัวผมเลย
ปีนี้ อะไรหลายๆอย่างดูจะทำให้ผมเข้าใจมากขึ้น
โดยเฉพาะเรื่องพี่สาวผม . . เพราะผมเองก็ตะโกนลั่นบ้านหลังจากดูผลสอบตรงของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
ไม่ใช่ดีใจว่าจะมีที่เรียนแล้วแค่นั้นนะ ... แต่ดีใจที่จะหลบหลีกระบบกลางได้ด้วย
เราะผมไม่รุ้ว่า - - ถึงตอนนั้นแล้ว ผู้ใหญ่ที่ผมเคารพรักจะเปลี่ยนแปลงอะไรอีก ยิ่งต่อไป
การสอบโอเน็ทกำลังจะมีบทบาทมากขึ้นสำหรับน้องๆอีกสองสามปีข้างหน้า
ไม่แน่ว่าคุณอาจจะได้สอบงานบ้าน ศิลปะ สุขศึกษา อะไรทำนองนี้ด้วย
นอกจากห้าวิชาที่แสนจะโหดอยู่แล้ว
เอเน็ทอาจถูกยกเลิก (เพราะโดนเด็กจับผิดเยอะรึเปล่าน้า...)
เปลี่ยนมาสอบความถนัดแทน (แบบ SAT น่ะเหรอ ... ไม่มั้ง...)
ดูเหตุผลคร่าวๆก็เพราะว่า...ไม่อยากให้เด็กไปกวดวิชา -*- เฮ้อ... (ถอนหายใจหน่อยนะครับ)
ขอประทานโทษเถอะครับ ถ้าเรายังไม่ทำให้มาตรฐานของทุกโรงเรียนมันดีได้ในระดับเดียวกันเนี่ย
เด็กก็ต้องพึ่งโรงเรียนกวดวิชาอยู่วันยันค่ำแหละครับ
และถึงเด็กจะกระตือรือร้นแค่ไหน แต่ถ้าคุณครูยังขยันทำผลงานให้ได้วิทยฐานะ ทั้งสามพันห้า ห้าพักหก หรืออะไรต่อมิอะไร ... มากกว่าจะพัฒนาการสอนอย่างจริงจังเนี่ย ก็ไม่ควรหวังในตัวเด็กให้มากนะครับ
เด็กก็สำคัญนะ ถ้าคุณไม่รับในสิ่งที่ครูเค้าให้อ่ะ ถ้าไม่คิดถึงตัวเอง ก็คิดถึงสถาบัน คิดถึงพ่อแม่เราบ้าง
ว่าท่านจะดีใจแค่ไหน ถ้ารู้ว่าเราเอนท์ติด
และท่านจะทุกข์ใจแค่ไหน ถ้าเห็นเราไม่สบายใจ เพราะเอนท์ไม่ติด... ดูผลคะแนนแล้ว
คะแนนออกมาน่ารักมากเลยครับ ต่างจากเอเน็ทที่ออกไปก่อนหน้านี้อยู่โขเลย
ก็พอจะยื่นได้ติดตามที่ตัวเองชอบอยู่บ้าง ถ้าไม่ติดสัมภาษณ์รับตรงครั้งนี้...
เห็นเพื่อนๆหลายคนไม่สบายใจกะคะแนนของตัวเอง
แล้วก็ไม่สบายใจไปด้วยเหมือนกันนะ
ถ้าคุณเป็นหนึ่งในนั้น ก็ขอให้เลือกคณะดีๆแล้วกันนะ
ไม่ต้องไปห่วงกะพี่ๆที่ซิ่วมาปีเราหรอก... ทีนี้ถ้าจะเปลี่ยนแปลงอีกนะ
เอาให้คนยอมรับเยอะๆแล้วกัน
เปลี่ยนตามใจคนนั้นคนนี้เหมือนที่ผ่านมา ผมไม่เอานะ...
ขอร้องล่ะ !!! ********* ครั้งแรกนะครับ กำลังพยายามเขียนให้อ่านรู้เรื่อง
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ^^
|
พิมพ์หน้านี้
