(คัดลอกตัดตอนจาก บัญชร นอกตำรา โดยเอนก นาวิกมูล ชื่อเรื่อง เอ็ดน่าผู้ผูกพันกับสยาม หน้า ๕๒ เนชั่นสุดสัปดาห์ ฉบับที่ ๘๒๖ วันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๕๕๑)

....สำนวนการแปลราบรื่นดีมาก มีที่น่าเสียดายเพียงประการเดียวตรงที่ใช้ ละ-ล่ะ ไม่ถูกต้อง

เรื่องละ-ล่ะนี้ ปัจจุบันใช้ผิดกันแทบทุกแห่ง โดยราชบัณฑิตยสภาและสถาบันภาษาไทยไม่เคยออกมาชี้แจงให้นักเขียนรุ่นหลังเข้าใจเลย คำที่เขียนผิดทุกแห่งคือ "นั่นล่ะ" ที่ไม่ได้อยู่ในรูปคำถาม เช่น "จนกระทั่งถึงวันที่สามนั่นล่ะ" ซึ่งควรใช้ว่านั่นละ หรือแทนเสียด้วยคำว่านั่นแหละ โดยไม่ต้องใช้ไม้เอกแต่อย่างใด (ถ้าจะใส่ไม้เอกต้องอยู่ในรูปคำถาม เช่น แล้วอันนั้นล่ะ?)

วิธีใช้ละ-ล่ะ ให้จำง่ายๆว่า ละ มาจากคำว่า แหละ ใช้กับประโยคบอกเล่า ไม่ต้องใส่ไม้เอกทั้งคู่ เช่น ที่นี้ละ, ทีนี้แหละ

ส่วน ล่ะ มาจาก เล่า ใช้กับรูปประโยคคำถาม ต้องใส่ไม้เอกทั้งคู่ เช่น เอาไหมล่ะ, เอาไหมเล่า? เป็นต้น

คำอธิบายที่คัดลอกมาข้างต้นนั้น ผู้อธิบายคือเอนก นาวิกมูล จึงน่าจะถือได้ว่านั่นเป็นมาตรฐานที่เป็นมาแต่เดิมอยู่แล้ว แต่สำหรับ จขบ. เองแล้ว นี่นับเป็นความรู้ใหม่

มีข้อที่ จขบ.เองยังไม่มีความชัดเจนอยู่ข้อหนึ่งคือ ประโยคคำถามในภาษาไทยควรจะใส่เครื่องหมายคำถาม (?) หรือไม่ เพราะเคยทราบว่ามันไม่ใช่เครื่องหมายในภาษาไทย และตอนเด็กๆ จขบ.อ่านหนังสือหลากประเภท ก็ยังไม่พบว่ามีการใช้เครื่องหมายคำถามของฝรั่งในประโยคคำถาม แม้แต่นิตยสารที่จัดพิมพ์โดยคณะเซ็นต์คาเบรียล เช่น นิตยสารวีรธรรม