| Mae Ping Seminar | ||
seminar on topic of "planning for next pace", venue:along Mae Ping river |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
|
ฉันพูดกับจิ้งจกบนผนัง หางที่เพิ่งงอกใหม่ของมันยังสั้นและดำคล้ำ สัตว์โลกอย่างแกมันโชคดี หางขาดแล้วก็งอกใหม่ได้ มันสวนกลับมาอย่างอารมณ์เสียแทบจะทันควัน อะไรได้ ท่านก็พูดรวบหัวรวบหางเกินไป ถ้าจะให้ฉันพูดเนื้อหาตรงกลางลงไปนะ ฉันก็จะพูดว่า แล้วท่านรู้มั้ยล่ะว่าทุกวินาทีที่ฉันทนรอมันงอกเต็มเนี่ย มันปวดฉิบหายเลย ว่ากันว่าที่อยู่ระหว่างการเปลี่ยนจากจุดหนึ่งไปสู่จุดที่หวังผลนั้นคือหยาดเหงื่อ การหลั่งเลือด และน้ำตา ทุพภิกขภัย ความพลัดพราก การจากไป ความเจ็บปวดระทมทุกข์ ได้แต่สงสัยใจว่าความขัดแย้งอย่างนองเลือดที่พูดกันบ่อยนั้นจะนำไปสู่ผลเช่นใด เมื่อกล่าวถึงวลีว่าใดใดในโลกล้วนอนิจจัง คงมีความหมายในระหว่างบรรทัดเช่นนี้ละหนอ (ยังมีอีกคำหนึ่งในย่อหน้าที่สองที่ฉันไม่ได้ใส่ลงไป มันเป็นวาทกรรมผลิตสร้างที่ฉันยังไม่แน่ใจในความหมาย บทบาท และเจตนาแฝงฝังของมัน -คือคำ เสียสละ- แม้ว่าเพื่อนฉันจะได้จากไปเพื่อความหมายของคำนี้ในบริบทนี้มาแล้วก็ตาม บางทีวลีต่อไปนี้จะมีความจริงมากกว่า จริงในระดับที่สูงกว่า .... ใบไม้ใบหนึ่งร่วงลงที่ราวป่า มีใครสังเกตเห็นก็หาไม่...... โลกก็เป็นมาอย่างนี้)
|