| Mae Ping Seminar | ||
seminar on topic of "planning for next pace", venue:along Mae Ping river |
||
|
View All |
||
| << | พฤศจิกายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | ||||||
พิมพ์หน้านี้
|
นานมา ฉันเขียนจดหมายถึงเยาวมิตร ควักหัวใจออกมาแบ ว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าอาทิตย์อัสดง ผืนฟ้าแดงฉาน แดดสีหมากสุก จึงตะลึง นิ่งขึง และจมในความเศร้า เมื่อยืนบนก้อนหินเตี้ยเตี้ย ที่ยอดเขาสูง มองลงมายังภูมิประเทศเบื้องล่าง ที่แน่นหนาพรรณไม้ โล่งผืนนาตาราง เขียวพรืดจนแยกแยะไม่ออก อีกทั้งบ้านกระหย่อมจุดจุด คนตัวเล็กเล็กเคลื่อนไหว ไล่ระไปสุดสายตา ที่ตีนฟ้าไกล เมื่อภาพพวกนั้นแล่นผ่านคลองตา เข้าสู่ในใจ กลับย้ำแล้วแล้วเล่าเล่า ถึงความกะจิริดของตัวเอง ครั้นเงยมองแผ่นฟ้าโล่ง ไปไกลไม่มีประมาณ ฉันกลับยิ่งคล้ายฝุ่นธุลีในสายลม เท้าหลุดลอยคว้างขึ้นไป ราวจะไม่กลับมา
เมื่อกลิ้งเกลือกบนผืนทราย ลุกนั่งชันเข่า เกยคาง ผืนทะเลกระเพื่อมไหว ฉุดดวงใจและห้วงคำนึง ลอยกระเพื่อมบนผิวคลื่น ไปสุดขอบฟ้า และไกลไปอีก กว่านั้น ร่างตรงนี้ละลายหายสูญไป ฉันบอกไปว่าฉันคิดถึงแม่ ที่จากมาแสนนาน ณ ที่ไกลโพ้น คล้ายว่าคำสั่งเสียยังอยู่ในหัวฉันนี่แหละ แต่จำคำพูดทุกคำไม่เป็นรูปร่าง เลอะเลือนเสียแล้ว เพราะผ่านความหมุนวนมาแล้ว เป็นแสนภพชาติ แต่มันไม่เคยสูญหายไปไหน ยังอยู่ในหัวฉันนี่แหละ ดังนั้น จึงโหยหา ผ่านผืนฟ้า ผิวคลื่น ท้องนาป่าเขา และเปี่ยมหวัง ว่าจักได้คืนสู่มารดา ณ ที่มาไกลโพ้น ฯ เยาวมิตรของฉันตอบว่า เขาเองก็เช่นเดียวกัน คนอื่นอื่นก็เช่นเดียวกัน ทุกคนล้วนถูกสะกดให้ตระหนักในหน้าที่ที่จะต้องหาทางกลับคืนสู่ที่มาแห่งนั้น มันเป็นคำสั่งเสียที่ฝังปลูกลงในดวงใจ ในเลือดเนื้อ ในวิญญาณ ไม่ว่าจะผ่านกาลนานกี่รุ่นจักกี่รุ่น โดยมีธรรมชาติทั้งนั้นเป็นประจักษ์พยาน เป็นเครื่องยืนยัน เป็นเบาะแสว่าต้นกำเนิดนั้นมีอยู่จริง วันข้างหน้า หากว่าหลากล้วนธรรมชาติอันแนบแน่นกับสัญชาตญาณของมารดรมีอันพร่อง และหายสูญ ฉันคงจะหลงลืมหน้าที่นั้นเพราะปราศจากเครื่องเตือนใจ กลายเป็นชีวิตที่ไร้ราก ปราศจากความทรงจำ ... และพรากจากแม่ไปชั่วนิรันดร์
หมายเหตุความ โอเคเนเจ้อร์ การเกิดขึ้นของกลุ่มคนที่ใฝ่ใจจะบำรุงรักษาธรรมชาติเครื่องเตือนใจให้รู้ถึงรากกำเนิดตนเอง เช่นคนกลุ่มกระจ้อยร่อยนี้ นับเป็นหยดน้ำให้ความชุ่มชื่น และจะคืนกลับเป็นความขยับขยายเติบโตไปไม่สิ้นสุด หากย่างก้าวแรกๆได้รับการประคบประหงมจากเราที่แวดล้อม ช่วยกันชุบชู ๒๒ พฤศจิกา นี้ บ่ายสอง ๔๕ ถึง บ่ายสี่ ๔๕ ที่สวนรถไฟ ไปจิบน้ำคั้นเมล็ดพันธุ์กาแฟอังสนา เติมน้ำมิตรกับชาวโอเคเนเจ้อร์ ดื่มความร่มรื่นและรื่นรมย์น้ำใจคนดูนก เผ่าพันธุ์ที่น่ารัก (ติดเงินไปประมาณถูกกว่าบัตรคอนเสิร์ตมากๆๆๆ แถมกลับเป็นสื่อสัมพันธ์ชมรมฯกลับบ้าน) บางที ผมอาจเก็บมาแปะให้ในนี้ด้วยเมื่อตื่นนะครับ ..๑๔.๓๐ น. มาแล้วครับ บล๊อกนี้มีลิ้งค์ไปหาข่าวเพิ่มเยอะเลย http://www.oknation.net/blog/charlee/2008/11/18/entry-2 ... รายละเอียดมากกว่านี้ ขอเชิญคลิกที่บล๊อกโอเคเนเจ้อร์ http://www.oknation.net/blog/OKnatureclub กับอีกหลายบล๊อกที่กำลังช่วยกันประชาสัมพันธ์ในนี้ .... ความคืบหน้า .... ๒๐ พย. ๕๑ มีความคืบหน้าของรายละเอียดกิจกรรมที่บู้ธโอเคเนเจ้อร์ในบล๊อกนี้ครับ http://www.oknation.net/blog/babymind/2008/11/19/entry-1
|