อย่าปล่อยให้คนดีหมดไปจากประเทศไทย
ขอต้อนรับผู้รักความยุติธรรม ยืนหยัดต่อสู้กับความไม่ถูกต้อง ปกป้องคนดี ไม่ปล่อยให้คนดีต้องต่อสู้กับผู้มีอิทธิพลคนชั่วอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง
Permalink : http://www.oknation.net/blog/dstrategy2008
Permalink : http://www.oknation.net/blog/dstrategy2008
วันเสาร์ที่ 22 พฤศจิกายน 2551
- supatra
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : dstrategy2008@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2008-04-14
- จำนวนเรื่อง : 106
- จำนวนผู้ชม : 14622
- จำนวนผู้โหวต : 81
- ส่ง msg :
- ชีวิตในวัยเด็ก
- 1 อารัมภบท
- 2 ต่อยตีจึงได้เป็นเพื่อน
- 3 ฝากลายให้รู้ว่ากูแน่ไม่แพ้ ป.7
- 4 ต้องหัวแตกเพราะความรวยของพ่อ
- 5 ถูกเด็กตลาดลบเหลี่ยม
- 6 เรียนรู้เชิงมวยจากลุงสอนยามโรงเลื่อย
- 7 ได้เวลาทวงคืนจากไอ้โม่ง
- 8 สวรรค์กลายเป็นนรกชั่วพริบตา
- 9 สวรรค์เปิดช่องให้เดิน
- 10 สำเร็จโทษมวยซุ่มนักล่าเงินเดิมพัน
- 11 ได้ครูมวยวิชาเตะฟ้าลั่น
- 12 ศัตรูมาเยือนถึงถิ่น
- 13 มัสการพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต
- 14 ได้เวลาแผลงฤทธิ์วิชาเตะฟ้าลั่น
- 15 สังหารไอ้ฟ้าพิฆาต
- 16 ถูกคู่ต่อสู้ฝากรอยแผล
- 17 รอยแค้นที่ฟ้าประทาน
- 18 เปิดเทอมใหม่หัวใจสีชมพู
- 19 ไอ้เฒ่าขอมีเรื่อง
- 20 ถึงคราวต้องล้มมวย
- 21 ถูกขังทั้งตัวและหัวใจไว้ที่เขาวง
- 22 ปราชัยท่ามกลางข้อกังขา
- 23 ประกาศปิดป่าวิกฤติของครอบครัว
- 24 ปัญหาที่รอเวลาประทุนอกห้องเรียน
- 25 ยอมสยบให้กับตัณหาอันมืดดำ
- 26 ลดความผยองของรุ่นน้อง ม.ศ. 3
- 27 สอนบทเรียนให้กับอาจารย์ตุ้ม
- 28 ความผิดหวัง ความเสียใจและอนาคต
- ชีวิตเรียนปริญญาตรี
- 1 บทพิสูจน์ความกล้าของลูกผู้ชาย
- 2 เขาว่าผมเป็นคนก้าวร้าว
- 3 ล้างบางอิทธิพลในวิทยาลัยครู
- 4 เปิดโปงทุจริตในสหกรณ์
- 5 ชีวิตเรียนรามก้าวตามฟ้าลิขิต
- 6 ได้พันธมิตรซุ้มทักษิณ
- 7 ช่วยเหลือเพื่อนเก่า
- 8 ต้องดิ้นรนเพื่อให้พ้นการถูกจับ
- 9 ชีวิตที่อันตรายทุกฝีก้าว
- 10 สั่งสอนลูกน้องสิงห์เดี่ยว
- 11 พอกันทีกับชีวิตที่บ่อพลอย
- 12 ปิดฉากชีวิตนักศึกษาปริญญาตรี
- ชีวิตทำงาน สร้างฐานะ มีครอบครัว
- 1 ถูกข่มขู่คุกคามจากผู้มีอิทธิพล
- 2 ความสูญเสียที่เกินจะรับไหว
- 3 ปฏิบัติการทวงถามความยุติธรรม
- 4 ขึ้นทำเนียบผู้มีอิทธิพล
- 5 กวาดล้างขบวนการลักลอบตัดไม้ทำลายป่า
- 6 ศึกรักหนักอก
- 7 เสือข้ามถิ่น
- 8 ความขัดแย้งที่ถูกขยายวงกว้างขึ้น
- 9 กำราบเสือผัน
- 10 สวยอันตราย
- 11 อิสรภาพของแม่
- 12 ชาติภูไท บ้านเล็กในป่าใหญ่
- 13 คู่หมั้นหมายที่ผิดคาด
- 14 แล้วผมก็พลาดถูกยิงบาดเจ็บ
- 15 ปิดฉากชีวิตผู้ใหญ่เสริฐ ผู้ใหญ่บ้านคนดัง
- 16 ช่วยฝรั่ง run as fast as your life
- 17 เข้าร่วมแข่งขันชกมวยสากลสมัครเล่น
- 18 เจ็บตัวเพราะนวลนาง
- 19 ขอโทษที่ไม่มีโอกาสอธิบาย
- 20 เปิดโมเดลลิ่งบังหน้าธุรกิจค้ากาม
- 21 บวชเพื่อจะเบียดแบบขัดใจแม่
- 22 บทพิสูจน์ความลับไม่มีในโลก
- 23 ขบวนการปราบยาบ้า
- 24 ใช้ปฏิบัติการบังหน้าแก้ปัญหาส่วนตัว
- 25 คดีลำไม้ไผ่กลายเป็นบ้องกัญชา
- 26 จับกุมผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านค้าไม้เถื่อน
- 27 จบชีวิตผู้ช่วยใบ เป็นฝ่ายทำดีกว่าต้องระวังตัว
- 28 แผ่ดินลุกเป็นไฟต้องหนีภัย สลายหน่วยปฏิบัติการลูกพระนเรศวร
- ชีวิตเรียนปริญญาโท ทำงานพัฒนา
- 1 สู่เส้นทางมหาบัณฑิต
- 2 พฤติกรรมน่าอดสูกับรายงานบัดซบ
- 3 คะแนนอยู่ที่ปลายปากกา
- เบ็ดเตล็ด
- เหตุผลไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
- ครองชีวิตคู่อยู่อย่างไร้เหตุผล
- เหตุที่ผมต้องเลิกด่าว่า ไอ้เหี้ีี้...ย
- ปฎิญญาคุณธรรม "รู้ รัก สามัคคี"
- พิสูจน์ความรักของพ่อเมื่อวางถ่านไฟบนหัว
- คิดนอกกรอบ:ผมถูกด่าว่าควาย
- คิดนอกกรอบ:รองเท้า Nike
- เมื่อพระเจ้าถูกจับ
- อยากตอบแทนบุญคุณให้ทำแบบนี้
- เหตุที่ผมต้องเสือกเรื่องของชาวบ้าน
- อย่าสอนใครในสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้
- หนอนโง่ในโถส้วม
- comment แบบไทยมีน้ำใจต่างตอบแทน
- มวยตู้ ดู่ ดู๋ ดู... โคตรเซ็ง
- ความเกลียดชังเหยียดหยามตำรวจ ในจิตใต้สำนึกของคนไทย
- เรื่องของกล้วย แต่ไม่ง่ายเหมือนปอกกล้วย
- ปัญหาทุนเรียนดีแต่ยากจน
- มาตรการปราบยาบ้า
- ความยุติธรรมกับนักการเมือง
- มารผจญ
- ช่วยชีวิตศัตรู
- อยู่อย่างพึ่งตนเอง
- อุบัติเหตุ:ชะตากรรมหรือความประมาท
- เรืองไกรผู้ฆ่ายักษ์ ( หม้อแกงลิง )
- สู้ทรราชสัตว์นรก ( คมเย็น )
- ถ้า.....ผมอยากให้พวกคุณ -- พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย...ไปตาย !! ( นักรบนักรัก )
- หันหน้าหากัน สานสัมพันธ์อันดี ( พ.ประเทืองไทย )
- Burn After Reading หนังตลกร้ายของพี่น้องโคเอ็น ( fabonz )
- ควันหลงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐฯ ( eddie )
- อวสานบ้านทรายทอง...ตอน พจมานออกโรง ( kingkoon )
- เรืองไกร ว่า ประธานชัย มีอาการ..เงี่ยน..???? ( เด็กการะเกด )
- สด..รายงานบรรยากาศของ OKNature Booth @ Bird Fair สวนรถไฟ ( ครูทิพย์ )
- postcard..จากพันธมิตรประชาชน เพื่อประชาธิปไตย (ชาลี..เพื่อนรักของฉัน) ( pukpik )
วันพฤหัสบดี ที่ 15 พฤษภาคม 2551
อยากตอบแทนบุญคุณให้ทำแบบนี้
Posted by
supatra
,
ผู้อ่าน : 234
, 13:00:23 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ครั้งหนึ่งผมเดินทางไปติดต่อธุรกิจที่จังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดเชียงราย ทำให้เจอกับเหตุการณ์อุบัติเหตุจนต้องเสียเวลาทำให้กลับบ้านไม่ทันต้องกลับในช่วงสงกรานต์ อันเป็นเหตุที่ทำให้ผมเลิกด่าคำว่า “ไอ้เหี้…ย” ที่เคย post มาก่อนหน้านี้ ระหว่างเส้นทางจากเชียงใหม่ไปเชียงรายผ่านดอยสะเก็ดก่อนเข้าเขตแม่ขะจาน เป็นเส้นทางกำลังก่อสร้างเพื่อขยายให้กว้างขึ้น บางช่วงก็ทำเป็น 4 เลน ขณะที่รถของผม กำลังไต่ขึ้นเนินเขาเป็นทางยาว ก็เห็นรถที่วิ่งสวนมาซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 200 เมตร วิ่งลงเขาด้วยความเร็วหลุดโค้งพลิกคว่ำลงไหล่ทางจนฝุ่นตลบ เนื่องจากเป็นทางที่กำลังบดลูกรัง จึงทำให้มองเห็นฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว รถคันนั้นพลิกหงายท้องตกลงไปในร่องน้ำข้างทางลึกประมาณ 4-5 เมตร คนที่นั่งมาในรถกระเด็นออกมานอกตัวรถทั้งสองคน มีคนหนึ่งอยู่ใต้รถยนต์ที่หงายท้องเอาล้อชี้ฟ้า โชคดีที่ก้นร่องน้ำข้างทางแคบจึงไม่ถูกรถทับเพราะรถยนต์ค้างอยู่บนร่องน้ำ ผมกับภรรยารีบลงไปช่วยออกมาจากท้องรถ เนื้อตัวมอมแมมเต็มด้วยโคลนทั่วทั้งตัว ผมต้องเอาน้ำโพลาริสที่ซื้อไว้ดื่มเทลาดตัวล้างทำความสะอาดจนเกือบหมดแพ็ค มีรอยช้ำที่กระดูกสันหลัง เนื่องจากถูกกระแทกด้วยหินที่อยู่ในร่องน้ำข้างทาง ปูดขึ้นเกือบเท่าไข่ไก่ เขาขยับตัวไม่ได้ อีกคนที่เป็นคนขับหัวแตกเลือดไหลเปรอะเปื้อนใบหน้า ปากก็พูดพร่ำอยู่ตลอดเวลาว่า “พี่ครับ…ช่วยน้องผมด้วยนะครับ” “ไม่ต้องห่วงพี่ช่วยอยู่แล้ว ว่าแต่เอ็งเหอะหัวแตกเจ็บไหม...?” “ผมไม่เจ็บหรอกครับ…ไม่ต้องช่วยผมขอให้พี่ช่วยน้องชายผมก็พอ” ผมบอกให้ขึ้นรถไปโรงพยาบาลด้วยกันก็ไม่ยอม บอกว่าจะอยู่ดูแลรถพร้อมกับเก็บข้าวของ ที่กระจัดกระจายไปทั่ว ซึ่งเป็นอะไหล่รถยนต์ ด้วยความวิตกกังวลว่าถ้าขืนไปโรงพยาบาลช้าคนเจ็บอาจพิการ เดินไม่ได้เพราะกระทบกระเทือนกระดูกสันหลัง ผมจึงรีบนำมาส่งโรงพยาบาลเวียงป่าเป้า คนเจ็บยังมีสติพูดได้ บอกผมว่าอยู่ที่อำเภอแม่สายจะเอาอะไหล่รถยนต์ไปส่งที่ร้านเชียงกง ในจังหวัดเชียงใหม่ แต่ก็มาเกิดอุบัติเหตุเสียก่อน “พี่ครับ…ผมขอเบอร์โทรศัพท์ของพี่ด้วยนะครับ ผมจะติดต่อกลับไป เพื่อหาโอกาสตอบแทนบุณคุณที่ช่วยเหลือในครั้งนี้” “ไม่จำเป็นหรอกน้อง พี่ช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ แต่ถ้าน้องอยากตอบแทนบุญคุณพี่จริง ๆ ขอให้น้องทำแบบพี่ เวลาเห็นใครเกิดอุบัติเหตุก็ขอให้เข้าไปช่วยเหลือ อย่าผ่านเลยไป เห็นว่าไม่ใช่ธุระของตนเอง เพียงแค่นี้ก็ถือว่าได้ตอบแทนบุญคุณของพี่แล้ว “ครับ…ผมจะทำตามที่พี่บอกครับ” นี่คือสิ่งที่ผมต้องการ ผมอยากเห็นคนไทยรู้จักเอื้อเฟื้อ ช่วยเหลือเผื่อแผ่เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน วันนั้นผมพลาดนัดสำคัญ แต่ก็สุขใจที่ได้ช่วยชีวิตคน แม้จะทำให้ขาดรายได้ไปบ้างก็ไม่เป็นไร |
