ด้วยกุศลผลบุญที่ผมทำมาแต่ชาติปางก่อน จึงมีเหตุให้ผมต้องกลับไปเดินทางสว่างอีกครั้ง

หลังจากหลงทางไปกับความมืดบอดของอนาคต   มัวเมากับรายได้และความสุขจากธุรกิจค้ากาม

เมื่อแม่ฝากน้องสาวมาบอกผมว่า จะให้ผมแต่งงานเพราะอายุมากแล้ว สมควรเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที

แน่หล่ะเจ้าสาวแม่คงหาไว้ให้แล้ว ผมตั้งใจไว้แล้วว่าเป็นตายยังไงผมต้องพา ไก่ คนรักที่ผมหมั้นไว้

เข้ามาอยู่กับผมให้ได้ ก่อนจะทำความผิดขัดเคืองใจแม่ต้องทำความดีให้แม่สบายใจก่อน เพื่อเป็น

การบรรเทาเบาบางบาปที่ผมจะทำกับแม่ในอนาคต จึงบอกแม่ว่าผมจะขอบวชให้แม่ก่อนส่วนเรื่อง

แต่งงานค่อยว่ากันทีหลัง แกดีใจมากเมื่อรู้ว่าผมจะบวชให้ บวชได้ 1 เดือนผมก็สึกพาไก่เข้าบ้าน

แม่เป็นลม ร้องไห้ด้วยความเสียใจ สงสารแม่แต่ก็ต้องแข็งใจนี่มันเป็นชะตาชีวิตที่จะอยู่คู่กับผม

เราสองคนช่วยกันทำงานบ้าน ช่วยเหลือการค้าขายอย่างขยันขันแข็งโดยไม่ย่อท้อแม้จะถูกแกล้ง

อยู่ตลอดเวลา ทั้งการถูกด่าอย่างเสียหาย ไม่ผิดกับหนังน้ำเน่าเรื่องราวของแม่ผัวกับลูกสะใภ้ที่

มีให้ชมกันเป็นประจำ ผมก็ได้แต่เพียงให้กำลังใจ ไก่ บอกให้อดทนจนผมเองทนไม่ไหวพากัน

ออกไปสร้างบ้านอยู่กันสองคนผัวเมีย ห่างจากบ้านแม่ 6 กิโลเมตร ขายที่ดินให้บริษัทสวนกิตติ

ไป 200 ไร่ ได้เงินมาสร้างบ้าน ซื้อของมาขายเป็นร้านขายของชำที่ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้านมีสินค้า

ครบทุกอย่าง มาที่ร้านผมเพียงร้านเดียวก็ได้ของครบถ้วน ไม่ต้องเสียเวลาไปหาซื้อที่อื่นอีกเลย

ระหว่างนี้ผมก็เรียนต่อในวันเสาร์-อาทิตย์ ที่สถาบันราชภัฏจนจบปริญญาตรี...เอ้อจบจนได้เรา

หลังจากเรียนมาอย่างยาวนานถึง 4 ปี ภรรยาของผมให้กำเนิดลูกชายหนึ่งคน เป็นพ่อคนแล้ว

เรียนจบแล้ว มีฐานะดี มีบ้าน มีรถยนต์ ชีวิตยังจะต้องการอะไรอีก ถึงคราวที่ต้องตอบแทน

บุญคุณแผ่นดินเสียที ช่วยเหลือทางอำเภอเป็นคณะกรรมการต่างๆ ก็ทั้งตำบลคงมีผมกับพี่ชาย

ที่จบปริญญาตรี หน่วยงานราชการจึงมักมาขอความช่วยเหลือให้ประสานงานกับชาวบ้าน

อยู่เป็นประจำ ถ้าผู้ใหญ่บ้านอยู่กันคราวละ 5 ปีเหมือนทุกวันนี้ ผมคงได้เป็นผู้ใหญ่บ้าน กำนัน

ไปแล้ว แต่สมัยนั้นเป็นกันจนเกษียณ ไม่ได้เลือกตั้งคราวละ 5 ปี เหมือนปัจจุบัน

ปี 2539 ภรรยาผมก็คลอดลูกเป็นผู้หญิง ผมได้ลูกสองคนมีทั้งผู้ชายกับผู้หญิงชีวิตมี

ความสุขสมบูรณ์ที่สุดก็ว่าได้ จนเริ่มมี ยาบ้า ระบาดเข้ามาในหมู่บ้าน ชีวิตของผมก็เปลี่ยนไป

เมื่อเข้าร่วมขบวนการปราบยาบ้าอย่างจริงจัง จนเกิดการล้มหายตายจากไปหลายคน ผมถูก

โยงใยให้เข้าไปพัวพันในคดีฆ่าคนตายหลายคน คนที่ตายมีทั้งผู้ช่วย ผู้ใหญ่บ้าน นักเลง ฯลฯ

จนต้องเผ่นไปอยู่ภาคเหนือตั้งหลายปี และถือโอกาสนั้นเรียนต่อจนจบปริญญาโท ซึ่งจะได้เล่า

รายละเอียดช่วงที่เกิดมรสุมในชีวิตที่เกริ่นมานี้ ใน post ต่อไป เรื่องราวที่นำมาเล่าในตอนนี้

เพื่อให้ทราบกันอย่างคร่าวๆ ว่าชีวิตของผมจะดำเนินต่อไปอย่างไรแค่นั้นเอง ส่วนรายละเอียด

ปลีกย่อยรวมทั้งความมันส์ เรื่องบู๊ล้างผลาญก็ขอให้อดใจรอสักนิด เพราะผมต้องพิจารณา

อย่างละเอียดก่อนนำเสนอ เนื่องจากมันเกี่ยวพันถึงชีวิตของคนอีกหลายคนที่อาจได้รับผลกระทบ

ไม่ว่าจะเป็นโดยตรงหรือโดยอ้อม เพราะหลายเรื่องมันเกี่ยวพันถึงการสูญเสียชีวิต และบางเรื่อง

ยังคงเป็นคดีความกันอยู่ จึงต้องพิจารณาให้รอบคอบก่อนนำเสนอออกไปไม่อยากติดคุกตอนแก่

อยากทำงานด้านการวิจัยและพัฒนาต่อไปนานๆ ตราบใดที่ผืนดินยังไม่กลบหน้า...