พ่อ... อย่าลืมของเล่นฝากอายนะครับ

ไปอเมริกา 

ไปยังไง ไปทำอะไร กินยังไง จ่ายยังไง เท่าไรจึงจะพอ 

ในจินตนาการของผมได้ภาพที่รางเลือน  ผมรักเมืองไทยเหมือนทุกท่านครับ

ไม่หลงไหลได้ปลื้ม     กับประเทศไหนๆเท่าประเทศไทยของเรา  

หลายๆคนคงไม่ต่างกัน

จู่ๆ วันหนึ่งอาจารย์นายแพทย์หม่อมหลวงกรเกียรติ สนิทวงศ์ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โทรศัพท์มาหาผม ที่เป็นลูกศิษย์และน้องรัก ว่า...ไปอเมริกากับผมหน่อย...ไปและนำเสนอผลงานวิจัยใน American Academy  Otolaryngology ที่วอชิงตัน ดีซี 16-22 กันยายน 2550 นี้ 

ด้วยความสนิทกัน    ผมเลยตอบตกลง...

การเตรียมตัว

พาสปอร์ตยังมีอายุมากกว่า 6 เดือน

ขอวีซ่าเข้าอเมริกาแบบนักท่องเที่ยว ....

ขั้นตอนคือ

1    นัดหมายวันสัมภาษณ์ล่วงหน้า    ยื่นเอกสารทาง internet ล่วงหน้า แล้วไปสัมภาษณ์ตามนัด

2    ไปที่ที่ทำการไปรษณีย์ใกล้บ้านท่าน  จ่ายค่าสัมภาษณ์ที่ไปรษณีย์ล่วงหน้า 100 ดอลล่าร์และขอใบเสร็จมาด้วย

3    เตรียมเอกสาร

4     กรอกและส่งแบบฟอร์มการขอวีซ่าทาง internet ให้เรียบร้อยและพิมพ์ออกมาด้วยอีกหนึ่งชุด ประกอบด้วย DS-156     DS-157  ต้องติดภาพถ่ายหน้าตรงขนาด 5 x5 เซ็นติเมตร ฉากหลังพื้นสีขาว  ผมใช้ภาพสีครับขาวดำได้หรือไม่  ไม่แน่ใจครับ

5    เอกสารส่วนตัวได้แก่พาสปอร์ต บัตรข้าราชการ บัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน หนังสือรับรองความเป็นข้าราชการและขั้นเงินเดือนจากผู้บังคับบัญชา หนังสือลาราชการ บัญชีเงินฝากธนาคารหรือหนังสือรับรองก็ได้ ทะเบียนสมรส สูติบัตรลูกๆ....และอื่นๆที่สามารถทำให้สถานทูตอเมริกันเชื่อได้ว่าผมไปแล้วจะกลับมาเมืองไทยอีกอย่างแน่นอนครับ ไม่ไปตั้งถิ่นฐานบ้านช่องที่โน่นแน่ๆเพราะที่นี่ผมมีงาน มีบ้าน มีลูก มีเต้า มีนาข้าวและ....ทำนองนั้นแหละครับบางรายบอกว่าควรมีตั๋วเครื่องบินไป กลับ มีหนังสือจากองค์กรในอเมริการับรองการไปประชุม การดูงาน และมีที่พักแน่นอน

แต่สรุปแล้วแต่ละคนหลักฐานที่มีความสำคัญไม่เหมือนกันหรอกครับ ผมเองเขาดูแค่พาสปอร์ต หนังสือรับรองความเป็นข้าราชการ  ใบลาราชการและความเป็นแพทย์ ใบเสร็จค่าสัมภาษณ์ 100 ดอลล่าร์ 

อีก  10 วันผมไปสัมภาษณ์     ผมไปถึงสถานทูต 9 โมงเช้า

              ผ่านขั้นตอนการตรวจเอกสาร...  ขั้นตอนการตรวจกระเป๋าและฝากโทรศัพท์....  ขั้นตอนการเรียงเอกสาร .... ขั้นตอนการซื้อซองไปรณีย์เพื่อให้สถานทูตส่งพาสปอร์ตคืนท่าน .... ขั้นตอนการเข้า 3 แถวเพื่อรับคิวสัมภาษณ์  ท่านเลือกได้ว่าจะสัมภาษณ์เป็นภาษาไทยที่เป็นภาษาแม่หรือภาษาอังกฤษ...  เข้าไปด้านในอาคารเป็นห้องรอสัมภาษณ์ ที่มีคนรอประมาณ  200 คน มี 13 ช่องจ่ายยา เอ๊ย....ช่องสัมภาษณ์ ....นั่งหรือยืน รออีก1-2 ชั่วโมง ได้สัมภาษณ์ 11 โมงครับ ด้านในมีห้องสุขา มีน้ำดื่ม มีทีวี ช่อง BBC หรือ CNN ให้ดู  การรอคอยการสัมภาณ์ที่ค่อนข้างรอนานๆเรามักเหนื่อย เพลียและท้อและอาจมีคนโวยว่าทำไมนานจังครับ แต่แปลกมากที่นี่คนไทยสงบเสงี่ยมกันมาก ไม่มีเสียงดัง ไม่โวยวาย ไม่ทานอาหารเลย        รอกันด้วยความอดทนจริงๆ เหมือนเด็กๆ นั่งอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่กันทั้งนั้นเลย ผมคิดว่าเราคงเกรงว่าเขาจะไม่ให้วีซ่าและที่นี่คืออเมริกา ไม่ใช่บ้านเรา เราต้องเป็นเด็กดี ให้เขาเห็น  ถ้าเราเป็นอย่างนี้เสมอๆในทุกๆที่คงดีมากๆ  

              ส่วนการสัมภาษณ์   ต้องสแกนนิ้วชี้ทั้งซ้าย และขวาก่อน  ผมถูกถาม 1 นาที  ถามแค่ 4 คำถามคือไปประชุมหรือเปล่า ไปกับอาจารย์ใช่ไหม ทำไมภรรยาไม่ไปด้วย ตั้งใจไปกี่วัน เอกสารของผมที่เตรียมไปแต่เขาไม่ดูเลยคือบัญชีธนาคารที่มีเงินเพียงแสนกว่าบาท  ทั้งที่ทุกคนบอกว่าสำคัญมากต้องมีเงินมากๆด้วยและเอกสารอื่นๆทั้งหมดด้วย ยกเว้นอาจารย์หม่อมคนเดียวที่บอกล่วงหน้าว่าเงินมากน้อยไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่เขาจะให้วีซ่า จริงอย่างที่อาจารย์ว่าครับ

ผมสัมภาษณ์ 16 กรกฎาคม แล้วกลับบ้านตอนเย็นนั้นเลย     ได้ไม่ได้ก็แล้วแต่ล่ะ

         รุ่งขึ้นก็มีโทรศัพท์เสียงสุภาพสตรี เป็น  จนท. สถานทูตแผนกวีซ่าโทรมาถามเพิ่มเติม     ว่าผมไปทำอะไรที่กัมพูชา ปี 2000    และไปทำอะไรที่พม่า ปี 2003   และ   2006    ไปกับใคร ไปกี่วัน     ผมก็ตอบตามจริงว่าผมไปออกหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ผ่าตัดโรคหูน้ำหนวก  ช่วยประเทศเพื่อนบ้าน ครั้งละ สองสัปดาห์     โดยการประสานของกระทรวงการต่างประเทศครับ     เป็นแค่อาสาสมัครในหน่วย    ทำงานกับท่านอาจารย์ศัลเวทย์     เลขะกุล และท่านอาจารย์สุนทร อันตรเสน     ออกหน่วยกันครั้งละสิบกว่าคน   เป็นงานกุศลและสาธารณะท่านทำมาสามสิบปีแล้ว 

สงสัยจะไม่ได้แล้วมั้ง อเมริกาเขาไม่ค่อยชอบพม่าหรือเขมรอยู่ด้วย

19 กรกฎาคม ได้รับซองสีน้ำตาลที่บรรจุพาสปอร์ตของผมเอง     และได้วีซ่า 10 ปี

และผมยืนยันว่ารักเมืองไทย แต่อยากไปเห็นอเมริกาบ้างเท่านั้นเ     ค่าใช้จ่ายเฉพาะการขอวีซ่านี่   100 ดอลล่าร์+จิปาถะแล้ว โขทีเดียวนะครับ     แล้วเวลาพวกอเมริกัน หรือฝรั่ง แขก พม่า... มาบ้านเราล่ะครับเราเคร่งครัดกับเขาอย่างนี้หรือเปล่าน้อ....

ที่เตรียมล่วงหน้าคือ ค่าเครื่องบินกรุงเทพ นาริตะ.... ต่อไปวอชิงตัน 55000 บาท...  ค่าโรงแรม 70 ดอลล่าร์ต่อคืน... ค่ากินอยู่  7 วัน..... เฮ้อช่วงนี้ถ้าบาทแข็งโป๊กๆ  1 บาท 1 ดอลล่าร์ คงดีพิลึก