(ภาพจากศูนย์ภาพเนชั่น)

ด้วยความใฝ่ฝันตั้งแต่เด็กว่าโตขึ้นอยากเป็นหมอ พอเรียนจบ ม.6 จึงไปสมัครสอบที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ แต่สอบไม่ติด จึงไปหาหนังสือเกี่ยวกับแพทย์มาอ่าน เลยพอมีความรู้บ้าง

จึงไปสมัครทำงานตามโรงพยาบาลต่างๆ ทั้งที่กรุงเทพฯ สมุทรสาคร หนองคาย และอุดรธานี แต่ก็ทำงานได้ไม่นาน เนื่องจากถูกจับได้ว่าเป็นหมอปลอม สุดท้ายจึงมาเปิดคลินิกที่กิ่ง อ.กู่แก้ว โดยนำปริญญาบัตรของผู้อื่นไปปลอมด้วยการแก้ไขชื่อเป็นชื่อของตัวเอง พร้อมทั้งเปลี่ยนนามสกุลเป็น "โรซาร์พิทักษ์” โดยระบุว่า จบการศึกษาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เกียรตินิยมอันดับ 2 ทำให้ชาวบ้านหลงเชื่อมารักษาร่วม 600 ราย” 

นั่นคือคำให้การรับสารภาพของนายสมิทธิ์ โนนเสนาเมื่อครั้งถูกตำรวจ จ.อุดรธานีบุกจับกุมคาคลินิก “สมิทธิ์การแพทย์และสุขภาพ” เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2550

พร้อมกับหลักฐานปลอมหลายรายการ เช่น สำเนาใบปริญญาบัตรแพทยศาสตร์ สำเนาประกาศนียบัตรจากสมาคมโรคจากการประกอบอาชีพและสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศไทย

ด้วยความที่อยากเป็นหมอแต่ถูกตีตราว่ามีแค่วุฒิการศึกษาแค่ม. 6 การถูกจับคาคลินิกที่เขาเปิดเองในครั้งนั้นเขาถูกแจ้งข้อหาหนัก 5 ข้อหาคือ

1.ประกอบการและดำเนินการสถานพยาบาลโดยไม่ได้รับอนุญาต

2.ประกอบวิชาชีพเวชกรรม หรือแสดงด้วยวิธีใดๆ ว่าพร้อมที่จะประกอบวิชาชีพเวชกรรมโดยมิชอบ

3.ใช้คำว่านายแพทย์ประกอบกับชื่อ หรือนามสกุลของตนโดยไม่มีสิทธิ

4.ใช้คำแสดงวุฒิการศึกษาทางแพทยศาสตร์ประกอบกับชื่อ หรือนามสกุลของตนเองโดยไม่มีสิทธิ และ

5.ปลอมเอกสารสิทธิและใช้เอกสารสิทธิปลอม

….

“รวบหมอเถื่อนคาคลินิก ย่านเจริญนคร หลังหมอ รพ.เจริญกรุงฯ ตัวจริงโผล่แจ้งจับ สารภาพเรียนจบแค่ ม.6 ใช้วิธีหาชื่อหมอในเว็บไซต์โรงพยาบาล ก่อนจ้างร้านถ่ายเอกสารทำบัตรปลอมแอบอ้าง พบเคยถูกตำรวจบุกทลายคลินิกเถื่อนที่อุดรฯ เมื่อ 6 เดือนก่อน “ คำโปรยหนังสือพิมพ์คมชัดลึกฉบับเช้าวันนี้ (16 พ.ย.2550)

“หมอเถื่อน” ที่ว่าไม่ใช่ใครที่ไหน... นายสมิทธิ์ โนนเสนา คนเดิมนั่นเอง

ขณะที่อยู่ระหว่างการประกันตัวสำหรับคดีที่ถูกจับเมื่อเดือนพฤษภาคม สมิทธิ์ เข้ากรุงเทพฯ พร้อมกับแอบอ้างชื่อนพ.เดชพร พุทธิวรา จากการค้นหาชื่อทางเวบไซต์ หลังจากนั้นก็ไปทำบัตรประจำตัวแพทย์ปลอมในราคา 80 บาทจากนั้นก็ไปสมัครงานที่คลินิกแพทย์แห่งหนึ่งย่านเจริญนคร

"ผมทำงานที่นี่ได้แค่ 4 วัน ส่วนใหญ่จะเจอคนไข้ที่เข้ามารักษาเบื้องต้น แค่พวกป่วยตัวร้อน จริงๆ แล้วผมเรียนจบแค่ชั้น ม.6 เท่านั้น และที่ผมรักษาคนไข้ได้เนื่องจากไปหาตำราแพทย์มาอ่าน จึงพอจะเป็นอยู่บ้าง ที่ทำไปเพราะต้องการหาเงินไปจ่ายหนี้และเอาไว้เที่ยวเตร่" นายสมิทธิ์ กล่าวด้วยสีหน้าสลด

ที่ถูกจับก็เพราะหมอตัวจริงบังเอิญไปพบคนไข้จากคลินิกที่ถูกส่งต่อมารักษาที่โรงพยาบาล มีชื่อของตัวเองเป็นหมอเจ้าของไข้

….

นอกจากเรื่อง "หมอเถื่อน / หมอเก๊" ที่พอทำให้คนอ่าน และนักเล่าข่าวทางทีวีมีรอยยิ้มที่มุมปากรวมไปถึงความหละหลวมในการปลอมแปลงเอกสารเป็นสิ่งที่เราควรกังวลแล้ว...

แต่สิ่งหนึ่งที่เราเรียนรู้ได้ในกรณีนี้คือระบบการศึกษาไทยมีปัญหา

เราไม่รู้ว่าเจตนาที่แท้จริงที่สมิทธิ์ โนนเสนาอยากเป็นหมอนั้นคืออะไร แต่นี่เป็นตัวอย่างหนึ่งของความล้มเหลวในระบบการศึกษาไทยที่ใช้ระบบแพ้คัดออก  

สิ่งที่สมิทธิ์ทำแม้จะไม่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ของกฎหมายและหมิ่นเหม่ต่อการทำร้ายผู้อื่น แต่ถ้ามองในแง่ของความพยายามของเขา กับความพยายามในสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝันนับว่าเป็นเรื่องน่าชื่นชม

...สิ่งที่ผมคิดได้ในกรณีนี้คือ...ถ้าอยากเป็นหมอมากขนาดนี้... แทนที่จะจับเข้าคุก จับเขาไปเรียนแพทย์ให้สมกับที่เขาตั้งใจจริงๆ เราอาจจะได้แพทย์ดีๆ มาประดับวงการแพทย์ไทยคนหนึ่งก็ได้...

ลองฟังสมิทธิ์ โนนเสนาดูอีกครั้งครับ...