|
...ความหวังของเด็กกำพร้า... เหมือนคำสั่งจากฟ้าชะตาแกล้ง ปากคอแห้งโหยหิวให้โหยหา ขาดความรักความอบอุ่นความเมตตา ขาดอ้อมกอดมารดาคราทุกข์ทน ทนกระหายโหยหิวหาอาหาร เป็นขอทานขอเขากินทุกแห่งหน ต้องแบมือขอน้ำใจจากผู้คน ต้องดิ้นรนบากหน้าขอเขากิน หนูเกิดมาหน้าบิดามิเคยเห็น ทนลำเค็ญทุกข์ยากไร้ทรัพย์สิน ชื่อมารดาบิดามิยลยิน น้ำตารินเมื่อเห็นเพื่อนกอดมารดา สร้างหนูมาเกิดหนูมาทำไมท่าน เคยสงสารอยากเห็นหน้าหนูไหมหนา เคยคิดถึงหนูหรือเปล่าเจ้ากายา จำไหมว่าหนูเกิดมาได้อย่างไร หนูผิดหรือที่เกิดเป็นลูกแม่ สายเลือดแท้หนูผิดเหรอ...พ่ออยู่ไหน ไหนล่ะจ๊ะ...อ้อมกอดให้อุ่นใจ มีบ้างไหมหัตถาพาก้าวเดิน หากความหวังของหนูยังมีบ้าง หนูขออ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สรรเสริญ หนูขอพบพ่อกับแม่ที่หมางเมิน แม้บังเอิญขอประสบพบสักครา แล้วท่านเล่าเคยหวังบ้างหรือไม่ มีหัวใจคิดถึงให้โหยหา เคยบ้างไหมอยากพบประสบตา เคยไหมหนาอยากเห็นหน้าเด็กอย่างหนู จะให้หนูทนลำบากอีกแค่ไหน นานเท่าไหร่ที่หนูต้องทนสู้ ต้องกำพร้าอีกกี่ปีอยากจะรู้ ต้องอดสูเท่าไหร่ถึงจะพอ พ่อจ๋าพ่อ...อยู่ไหน...หนูคิดถึง รักตราตรึงคิดถึงคำว่า " พ่อ " แม่จ๋าแม่...อยู่ไหน...หนูเฝ้ารอ เฝ้าวอนขอเจอพ่อแม่แค่สักครา อนิจจาชีวิตนี้ไม่มีแล้ว หากลูกแก้วยังมีบุญรักษา ขอชีวิตจากวันนี้จนวันหน้า โชคชะตานำพาให้สดใส ถึงทุกคนที่คิดจะทิ้งลูก ไม่พันผูกอย่าเกิดลูกจะได้ไหม คิดทิ้งลูกอย่างไม่มีสายเยื่อไย มีหัวใจบ้างไหม...มนุษย์จ๋า หากยังมีหัวใจผู้กำเนิด โปรดช่วยเถิดเกิดแล้วช่วยรักษา อย่าทิ้งหนูให้ทนทุกข์โปรดเมตตา ขอเถิดหนาเกิดหนูมาช่วยเลี้ยงดู ...อีสานใต้..
|