เขาเล่าว่า การได้เกิดเป็นมนุษย์ หรือคน ถือว่าโชคดี

เพราะคิดเป็น  พูดได้ แถมมีโอกาสได้สร้างความดี  และบุญกุศล อีกต่างหาก

แต่คนก็มักจะขี้เหงา โหยหาเพื่อน....อยู่ร่ำไป.........

บ้างก็หาทรัพย์สมบัติมาเป็นเพื่อน.........ให้อุ่นใจว่าจะไม่ลำบาก

บ้างก็เที่ยวค้นหาเพื่อนแท้.......... ทึกทักเอาก็เยอะ............

ลืมคำจำกัดความว่า เพื่อนแท้.......คืออะไร........

ที่จริง คนบนโลกนี้ จะมีเพื่อนจริงอยู่แค่ 3 คนเท่านั้น

เพื่อนคนที่ 1..... เป็นคนแรกที่จะทิ้งเราไป ในทันทีที่เราอยู่ในภาวะวิกฤษ... เฮ้อ...ก็เจ้าทรัพย์สิน

                                                      เงินทองนี่ไง มันพร้อมจะไปจากเรา หรือเปลี่ยนใจไปอยู่กับคนอื่นได้ทุกเวลาที่มีโอกาส

ส่วนเพื่อนคนที่ 2 ..... อย่างเก่งก็แค่ไปส่งเรา ณ ที่แห่งใดแห่งหนึ่งเท่านั้น .คือ...ญาติ...พี่น้อง....

                                                                      เพื่อนฝูง... ถึงจะรักเราปานกลืนกิน ก็ตาม อย่างมากก็ไปได้แค่หลุมฝังศพ

                                                                     หรือเมรุเผาเท่านั้นเอง

แต่เพื่อนคนที่ 3 ...... นี่ซิ .... ที่จะตามเราไปทุกหนแห่ง  ไม่ว่าจะตกนรก หรือขึ้นสวรรค์

                                          ขึ้นเขา....ลงห้วย......เขาจะอยู่กับเราตลอดเวลา.....ความดี/ความเลวไง

                                          เขาจะไม่มีวันจากเราไปไหนได้เลย ....ทำความดีมาก/กุศลก็ส่ง

                                                                                               ทำไม่ดีไว้เยอะ/หนี้กรรมก็ตามจิกเรื่อยไป

แล้ว ............. เราจะเลือกเพื่อนคนไหน ดี..........?!!! 

แต่จริงๆ แล้ว เพื่อนแท้ อยู่ในละสถานการณ์กับเพื่อนใน 3 โลกที่ว่า.......เพื่อนแท้ เรามักจะสัมผัสได้ ด้วยใจ และความรู้สึก ถึงความจริงใจ และอบอุ่น ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ไม่ว่า ทุกข์ หรือสุข.................   ไช่ไหม?