เรื่องมีอยู่ว่า......

คนขายหมวกผ่านป่าละเมาะมา ลมเย็นๆ อากาศดีๆ เลยตัดสินใจวางหมวกไว้ข้างตัว แล้วเอนตัวลง

นอนใต้ต้นไม้พร้อมกับหมวกที่อยู่ในหัว เพื่อเอาแรงสักงีบ  

เขาคงหลับไปหลายชั่วโมง  พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าหมวกที่วางไว้ข้างๆ หายไปหมด

พลันเขาลุกขึ้นมองหาหมวกที่หายไป  แล้วต้องประหลาดใจที่เห็นฝูงลิงอยู่เต็มต้นไม้

และทุกตัวสวมหมวกของเขา

เขาจึงนั่งลง แล้วคิดหาวิธีที่จะเอาหมวกจากลิงได้อย่างไร

ในขณะที่เขาคิด เขาเกาหัวไปด้วย  ทันใดนั้น เขาก็เห็นลิงเกาหัวเหมือนที่เขาทำ

ต่อมาเขาก็ถอดหมวกแล้วโยนลงไปที่พื้น และแล้วเจ้าฝูงลิงก็โยนหมวกลงที่พื้นด้วย

เขาก็เลยได้หมวกคืนครบทุกใบ

ห้าสิบปีต่อมา หลานชายของเขาได้สืบทอดอาชีพขายหมวกต่อจากเขา

ซึ่งเขาได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับลิงให้หลานชายฟัง

วันหนึ่ง ชายหนุ่มเดินผ่านป่าละเมาะที่ปู่เคยมา

ช่างเป็นวันที่อากาศร้อนอบอ้าว จนเขารู้สึกง่วงนอนมาก

เขาจึงหลับงีบใต้ต้นไม้พร้อมกับหมวกที่สวมอยู่และวางหมวกที่นำมาไว้ข้างตัว

เมื่อเขาตื่นขึ้นมาก็พบว่าเหล่าฝูงลิงได้เอาหมวกของเขาไปสวมจนหมดสิ้น

เขานึกถึงคำบอกเล่าของปู่เรื่องฝูงลิง

เลยเอามือเกาหัว เหล่าฝูงลิงก็เกาหัวตาม  เขาเลยลองถอดหมวกมาโบกพัดตัวเอง  เจ้าฝูงลิงก็เลียนแบบเขา

คราวนี้ เขานึกถึงวิธีการของปู่ที่ใช้หลอกให้ฝูงลิงได้  เลยโยนหมวกลงไปที่พื้น

แต่มันน่าประหลาด เพราะฝูงลิงยังคงถือหมวกไว้ ไม่ได้โยนลงพื้นเหมือนที่เขาทำ

แล้วลิงตัวหนึ่ง ก็กระโดดลงจากต้นไม้ มาเก็บหมวกที่เขาได้โยนไป แล้วเดินมาตบที่หน้าเขา พร้อมกับพูดว่า

“เดาซิ  เพราะอะไรเราถึงรู้ทันท่าน…………..????????????

.............................................
............................................
.............................................
............................................
............................................
...........................................
...........................................

..........................................
.........................................
...........................................

“ไม่ใช่ ท่านคนเดียวเท่านั้นที่มีคุณปู่ นะซิ”