ซิงเกิ้ลแผ่นแรกของวงที่ออกจำหน่ายในประเทศอังกฤษ 2 เพลงนี้เป็นผลผลิตของวงในสมัยทัวร์เยอรมันเป็นหนที่ 2 (ระหว่าง 1 เมษายน – 1 กรกฎาคม 1961) ครั้งนั้นพวกเขาเล่นประจำกันที่ท็อปเทนคลับ ในแฮมเบิร์ก นับเวลาที่เล่นทั้งหมด 92 คืน หรือ 503 ชั่วโมง แม้ในการบันทึกเสียงในครั้งนี้ทั้งวงจะเป็นเพียงแบ็คอัพให้กับ โทนี่ เชอริแดน(นักร้องชาวอังกฤษ ที่ไปหากินในเยอรมันเช่นกัน) แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้คิวบันทึกเสียงเพลงที่พวกเขาเล่นกันเองล้วน ๆ ออกมาอีก 2 เพลงด้วยกัน คือ Ain’t She Sweet และ Beatle Bop หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า Cry For A Shadow เพลงหลังนี้เป็นเพลงบรรเลงกีตาร์ ที่เป็นฝีมือการแต่งในนาม (เลนนอน-แฮริสัน)
ซิงเกิ้ลนี้บันทึกเสียงระหว่างวันที่ 22-23 มิถุนายน 1961 โดยเดอะบีทเทิลส์เล่นแบ็คอัพให้กับเชอริแดนทั้งหมด 6 เพลง 2 เพลงคือ  My Bonnie และ The Saints ถูกตัดออกมาเป็นซิงเกิ้ลในเยอรมันเมื่อเดือน สิงหาคมปีเดียวกัน และขายได้กว่า 1 แสนแผ่น
โปรดิวเชอร์ Bert Kaempfert ตัดสินใจที่จะเปลี่ยนเครดิตของวงในแผ่นจากชื่อ The Beatles เป็น The Beat Brothers เพราะคำว่าบีทเทิลส์ ออกเสียงในภาษาเยอรมันคล้ายกับคำว่า Peedles ซึ่งศัพท์แสลงในภาษาเยอรมันมีความหมายว่า Penis

หลังกลับจากเยอรมัน พวกเค้าก็กลับมาเล่นดนตรีประจำที่คาร์เวินคลับ ในลิเวอร์พูล แน่นอนหลังจากได้ชื่อว่าเคยออกแผ่นแล้ว พวกเค้าเริ่มมีชื่อเสียงเพิ่มมากขึ้นทันที

30 ตุลาคม 1961 แฟนเพลงชื่อว่า เรย์มอน โจนส์ เข้าไปถามหาซิงเกิ้ลแผ่นนี้ที่ร้านแผ่นเสียงของไบรอัน เอ็บสไตล์ ซึ่งไบรอันไม่เคยได้ยินชื่อศิลปินกลุ่มนี้มาก่อน ภายหลังเค้าก็ได้รู้ว่า เดอะบีท บราเธอส์นั้นก็คือเดอะบีทเทิลส์ ที่เล่นประจำอยู่ที่คาร์เวินคลับ (ข้าง ๆ ของร้านเขานั้นเอง) 8 วันให้หลัง ไบรอันตัดสินใจไปดูเดอะบีทเทิลส์ด้วยตาตัวเองที่คาร์เวินคลับ และต่อมาเขาก็กลายมาเป็นผู้จัดการของวงในที่สุด
ซิงเกิ้ลแผ่นนี้ ออกวางตลาดเป็นทางการในประเทศอังกฤษอีกครั้ง เมื่อ 5 มกราคม 1962 สี่วันหลังจากที่พวกเค้าไปทดสอบกับบริษัทเดกคาในลอนดอน คราวนี้ชื่อศิลปินที่ระบุลงบนแผ่นถูกแก้ไขเป็น Tony Sheridan and The Beatles