วันเสาร์ ที่ 3 พฤษภาคม 2551
ไดอารี่ห้องดวงอาทิตย์
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 47
, 17:39:58 น.
พิมพ์หน้านี้
|
อาคารหนึ่ง อาคารโลกห้องที่แปดไดอารี่ห้องดวงอาทิตย์หมายเหตุ ๑ ไดอารี่ของฉันแบ่งแปดวันเป็นหนึ่งห้อง รวมมี ๖๔ ห้อง ๒ ครบ ๖๔ ห้อง ถือเป็นหนึ่งรอบ ๓ แต่หนึ่งรอบไม่ใช่ ๕๑๒ วัน เพราะบางห้องเป็นฝาแฝด จึงเกิดวันพิเศษ วันเสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550ฟ้า ดวงอาทิตย์คนพี่แปลกดี บัดนี้ฉันมาถึงห้องฝาแฝดแล้ว ห้องดวงอาทิตย์ นักวันฉันจะรักไดอารี่ที่คิดเล่นๆนี้มากขึ้น มั....
|
ไดอารี่ห้องหมู่เมฆแห่งออร์ต
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 28
, 17:37:07 น.
พิมพ์หน้านี้
|
อาคารหนึ่ง อาคารโลกห้องที่ห้าไดอารี่ห้องหมู่เมฆแห่งออร์ตหมายเหตุ ๑ ไดอารี่ของฉันแบ่งแปดวันเป็นหนึ่งห้อง รวมมี ๖๔ ห้อง ๒ ครบ ๖๔ ห้อง ถือเป็นหนึ่งรอบ ๓ แต่หนึ่งรอบไม่ใช่ ๕๑๒ วัน เพราะบางห้องเป็นฝาแฝด จึงเกิดวันพิเศษ วันพฤหัสบดีที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2550ฟ้า หมู่เมฆแห่งออร์ตวันนี้การเรียนน่าเบื่อมาก มีการให้ไปนั่งฟังตำรวจพูด ซึ่งฉันรู้สึกไม่ถูกต้อง จึงหนีไปเดิ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 13 เมษายน 2551
เรื่องที่สิบสอง อสูรผีเสื้อ
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 48
, 14:00:29 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่สิบสองอสูรผีเสื้อ ต้นเรื่อง เรื่องราวที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน เกิดขึ้นในคืนวันหนึ่งในวัดเช็งซิมยี่ ซึ่งเป็นวัดที่มีชื่อเสียงสูงสุดฝ่ายธรรมะยุคนี้ ปกติคนภายนอกยากจะเข้าไปได้ แต่คืนนั้นเป็นคืนนัดพบของยี่สิบสี่ยอดฝีมือฝ่ายธรรมะ อาจารย์ของฉันเป็นหนึ่งที่ได้รับเชิญไปร่วมประชุมลับครั้งนี้ บังเอิญท่านป่วยหนัก ต้องส่งให้ฉันไปแทน โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขากำลังจะประชุมเรื่องอะไร เพียงแต่ร....
|
เรื่องที่สาม อาจารย์ของอาจารย์ เขียนใหม่
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 46
, 13:58:42 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่สามอาจารย์ของอาจารย์ ๑ในที่สุดฉันก็เดินทางมาถึงถ้ำน้ำแข็งได้ด้วยความลำบากยากเย็น ตามแผนที่ที่อาจารย์มอบให้ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต มันทำให้ฉันเสียเวลานานถึงสองเดือนกว่าจะเดินทางมาถึง เพราะเส้นทางไกล และเดินทางลำบากมาก ฉันมุ่งหน้าสู่ทางเหนือ ออกนอกกำแพงใหญ่ ฝ่าทะเลทราย กว่าจะขึ้นมาถึงทุ่งน้ำแข็ง อาการบาดเจ็บของฉันก็ทรุดหนักลง เพราะไม่มีเวลารักษาตัวอย่างจริงจัง บวกกับความตรอมใจ ทำให....
|
วันศุกร์ ที่ 11 เมษายน 2551
เรื่องที่สิบเอ็ด หุบเขาไร้รูป เปิดตัวภาคสอง
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 46
, 19:44:21 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เปิดเรื่องภาคสอง ๑อุ้ยเนี้ยมฮูเดินเข้าไปในทวารเร้นลับ มันเป็นทางเดินแคบๆที่เชื่อมต่อกับสำนักของเขา ทางแคบเล็กที่เดินได้คนเดียวในตอนแรก ค่อยๆเปลี่ยนเป็นทางสายกว้างเดินได้หลายคน ต่อมาเขาก็ไม่แน่ใจว่าความกว้างของมันมีสักเท่าไร คล้ายเป็นถนนหลวงที่คนเป็นร้อยก็เดินได้ ทางสายนี้เชื่อมโยงมาถึงสำนักของเขามาช้านาน แต่ดูเหมือนแทบไม่เคยมีคนเดินเลย ตลอดสี่ร้อยกว่าปีมานี้ มันเป็นดินแดนหวงห้ามแห่งตำหนักเพชร....
|
เรื่องที่สิบเอ็ด หุบเขาไร้รูป เปิดตัวภาคหนึ่ง
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 38
, 19:42:54 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่สิบเอ็ดหุบเขาไร้รูป เปิดเรื่องภาคหนึ่ง มีเหตุการณ์มากมายเกิดขึ้นในสองวันที่ผ่านมานี้ เมื่อไม่นานมานี้เองที่บ้านมังกรสวรรค์เป็นสำนักอันดับหนึ่งในแผ่นดิน จากรากฐานที่สั่งสมมานานสี่ร้อยกว่าปี เหมือนหนึ่งกับว่านี้คือบ้านมังกรอมตะที่ไม่มีวันแพ้ แต่เพียงสองวันเท่านั้นมันก็ล้มครืน คืนนี้ตวนบั๊กกับซือตี๋อีกสี่คนกำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอด ตัวเขาได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย แต่ซือตี๋ทั้งสี่ของเขากลั....
|
วันเสาร์ ที่ 5 เมษายน 2551
ไดอารี่ห้องหลุมดำ
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 84
, 03:10:45 น.
พิมพ์หน้านี้
|
อาคารหนึ่ง อาคารโลกห้องที่สี่ไดอารี่ห้องหลุมดำหมายเหตุ ๑ ไดอารี่ของฉันแบ่งแปดวันเป็นหนึ่งห้อง รวมมี ๖๔ ห้อง ๒ ครบ ๖๔ ห้อง ถือเป็นหนึ่งรอบ ๓ แต่หนึ่งรอบไม่ใช่ ๕๑๒ วัน เพราะบางห้องเป็นฝาแฝด จึงเกิดวันพิเศษ วันพุธที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550ฟ้า หลุมดำวันนี้เดินถ่ายรูปที่ริมแม่น้ำ Loire อีก อากาศดีมาก แต่ไม่ค่อยชอบภาพที่ถ่าย คงเพราะถึงจุดอิ่มตัวแล้ว แต่ก็ดี มันทำ....
|
วันศุกร์ ที่ 4 เมษายน 2551
เรื่องที่สิบ เจ็ดกระบี่แห่งเขาเทียนซาน
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 76
, 13:51:43 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เจ็ดกระบี่แห่งเขาเทียนซาน ๑พวกเราขี่ม้าลงจากเขา เพื่อเดินทางไปถวายฎีกาแด่องค์จักรพรรดิ มันเป็นการตัดสินใจที่เสี่ยง และเราไม่รู้ว่าจะเกิดผลอะไร เราจะรอดชีวิตกลับมาหรือเปล่า แต่จิตใจของเราก็ปลอดโปร่ง มีความสุข คิดว่าเราได้ทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้อยคำของอาจารย์ที่บอกว่า กระบี่วิเศษเจ็ดเล่มที่ท่านมอบให้พวกเราจะหล่อหลอมจิตวิญญาณของพวกเราจนเป็นหนึ่งเดียวกับมัน ถ้อยคำนี้ฉันเห็นจริง และเ....
|
เรื่องที่เก้า ศิษย์ง่อไบ๊
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 53
, 13:46:44 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่เก้าศิษย์ง้อไบ๊ ๑เมื่อกองทัพของเรายกมาถึงเชิงเขาง้อไบ๊ คืนวันนั้นฉันเห็นแสงสว่างวิ่งผ่านท้องฟ้าราวหนึ่งกับเป็นดาวตก ฉันอดถามเพื่อนทหารของฉันพร้อมกันชี้นิ้วไปที่แสงสว่างพร่างพรายเป็นเส้นเหล่านั้นไม่ได้ว่า เอ๊ะ นั่นอะไรเพื่อนทหารของฉันหลายคนเหล่านั้นล้วนส่ายหน้า มีคนหนึ่งอวดฉลาดบอกว่าคงเป็นดาวตกมั๊ง มันไม่ใช่ดาวตกแน่ ฉันไม่เคยเห็นดาวตกวิ่งเป็นกระจุก เป็นกลุ่ม กระจายตัวเป็นลำอย่างนั....
|
วันอังคาร ที่ 1 เมษายน 2551
เรื่องที่แปด นางแอ่นบิน
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 73
, 18:37:42 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่แปดนางแอ่นบิน โชคดีที่เราเจอถ้ำแห่งนี้ มันอยู่บนหน้าผาสูง ทำให้เราสามารถหลบซ่อนตัวจากการไล่ล่าของพวกองครักษ์เสื้อทองได้ สามวันแล้วที่เราต้องหลบซ่อนอยู่ในนี้ ในป่ามีภูเขาสูงมากมาย การจะค้นหาถ้ำแห่งนี้เป็นเรื่องยากเข็น ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามมีกำลังมากเพียงไหนก็ตาม อีกอย่างหนึ่งถึงพวกเขาพบถ้ำนี้ การจะเข้ามาทำร้ายฉันคงทำได้ยาก เพราะทางที่จะปีนป่านขึ้นมานั้นลำบาก อีกทั้งทำได้เพียงแนวแคบที่ขึ....
|
เรื่องที่เจ็ด สองกระเรียนแห่งเตียมชัง
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 60
, 18:00:27 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่เจ็ดสองกระเรียนแห่งเตียมชัง ผู้สังเกตการณ์ ฉันชื่อเยี่ยมเต็ก เป็นศิษย์ฆราวาสของสำนักผู่ท้อซัว ในงานชุมนุมวิจารณ์วิทยายุทธของสิบสามสำนักใหญ่ สำนักผู่ท้อซัวอยู่ในตำแหน่งที่สิบเอ็ด เกือบอยู่ในตำแหน่งสุดท้าย คงเพราะเราเป็นสำนักเล็ก เป็นเวลานานเกือบร้อยปีมาแล้ว ที่ทุกหกปีจะมีการประชุมยอดฝีมือแห่งสิบสามสำนักใหญ่บนยอดเขาไท้ซัว แต่ละครั้งกินเวลาเจ็ดวัน เพื่อวิเคราะห์วิจารณ์วิทยายุทธร่วมกัน ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 30 มีนาคม 2551
เรื่องที่หก ลูกเลี้ยง
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 78
, 09:11:42 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่หกลูกเลี้ยง ๑ข้าพเจ้าผู้เยาว์ กระบี่สามเทพเจ้าอุ้ยเชียง ขอกราบคารวะท่านผู้อาวุโสแซ่เล้าฉันยืนส่งเสียงเรียกอยู่หน้ากระท่อมหลังใหญ่กลางป่า ยามนั้นเป็นเวลาเที่ยง แสงแดดร้อนส่องอยู่เหนือศีรษะของฉัน หลังของฉันแบกชิวฮ้งกวง เด็กน้อยอายุสิบขวบ เหมือนที่ฉันทำอยู่เสมอในระยะเวลาสามปีที่ผ่านมานี้ อาการของเขาทรุดหนัก ไม่ได้สติมาสองวันแล้ว ฉันคิดว่าหากตามหากระท่อมของท่านไม่เจอ เขาคงมีชีวิตอยู....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 27 มีนาคม 2551
เรื่องที่ห้า องค์หญิงกุหลาบดำ
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 74
, 15:26:06 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่ห้าองค์หญิงกุหลาบดำ ๑มันเป็นคืนเดือนมืด ในวัดร้างขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง หญิงชราผู้นำทาง พาเตียเฮี่ยงตี่มาถึงจุดนัดหมายซึ่งคือวัดร้างแห่งนี้ แล้วเธอก็หายตัวไปในความมืดหลังวัด สักครู่ก็มีแสงไฟสว่างปรากฏขึ้นโดยรอบ เขาเหลียวกายมองพบว่า เขายืนอยู่กลางลานวัดที่บัดนี้รอบข้างมีผ้าขาวยาว ข้างหน้าผ้าแต่ละผืนมีหญิงรับใช้ถือโคมไฟหนึ่งดวง ด้านหลังผ้าเหล่านั้นมีเงาร่างของคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ พริบตาต่อม....
|
เรื่องที่สี่ ผู้ขโมยลูกศิษย์
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 72
, 15:24:10 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่สี่ผู้ขโมยลูกศิษย์ ๑มารร้ายอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดินยุคนี้คือ ไท่แคะเทียนจุน เขาเป็นใครคนหนึ่งที่ฆ่าไม่ตาย แม้จะมีการพยายามทำมาแล้วหลายครั้ง ครั้งหนึ่งเขาถูกแทงจนไส้ไหล หน้าถูกฟันจนเป็นแผลเหวอะหวะ หนึ่งเดือนต่อมา แผลเหล่านั้นก็คืนสู่สภาพเดิม ครั้งหนึ่งเขาถูกตัดขาดเป็นสองท่อน แต่ท่อนบนของเขากลับหลบหนีไปซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน สิบกว่าปีต่อมา ท่อนล่างของเขาก็กลับงอกออกมาใหม่ เหมือนหนึ่งเขาเป็....
|
วันอาทิตย์ ที่ 23 มีนาคม 2551
เรื่องที่สอง ลมปราณเจ็ดร้อยปี
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 105
, 15:40:03 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่สอง ลมปราณเจ็ดร้อยปี ๑เมื่อฉันเดินขึ้นบนชั้นสองของเหลาแห่งนี้ ก็มองเห็นโต๊ะตัวนั้น มันเป็นโต๊ะตัวใหญ่ นั่งได้สิบคน อยู่ริมระเบียงในตำแหน่งที่เห็นวิวสวยที่สุดของเหลาแห่งนี้ คือมองเห็นแม่น้ำสายใหญ่ แต่มันเป็นโต๊ะที่มีคนนั่งอยู่เพียงคนเดียว ข้างกายของเขามีกระบี่โบราณเล่มหนึ่งวางอยู่ ท่ามกลางเสียงเอะอะอึกทึก เหลียวมองไปรอบ ฉันเห็นทุกโต๊ะมีคนนั่งเต็มไปหมด เช่นเดียวกับชั้นล่างที่ไม่มีที่....
|
เรื่องที่หนึ่ง คัมภีร์หญิงบริสุทธิ์
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 112
, 15:38:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่หนึ่งคัมภีร์หญิงบริสุทธิ์ วันที่สิบ วันนี้เป็นวันที่สิบที่ฉันฝึกวิชาในคัมภีร์หญิงบริสุทธิ์ หลังจากที่ฉันใฝ่ฝันหามันมานาน คิดไม่ถึงว่ายามได้มา ไม่ต้องออกแรงอะไรเลย กระบี่ใจเย็นโกวอีเทียนนำมามอบให้ฉันด้วยมือ สิ่งที่ได้มาง่ายทำให้ฉันอดเคลือบแคลงใจไม่ได้ แต่เมื่อพิจารณาดู มันคือของจริงแน่แท้ ปัญหาต่อมาคือ มันจะดีจริงสมคำร่ำลือหรือไม่ นับพันปีมาแล้วที่ไม่มีใครฝึกวิชาจากคัมภีร์นี้ได้ ....
|