อาคารหนึ่ง 

อาคารโลก

ห้องที่สาม

ไดอารี่ห้องวงแหวน

หมายเหตุ ๑ ไดอารี่ของฉันแบ่งแปดวันเป็นหนึ่งห้อง  รวมมี ๖๔ ห้อง

                   ๒ ครบ ๖๔ ห้อง  ถือเป็นหนึ่งรอบ

                   ๓ แต่หนึ่งรอบไม่ใช่ ๕๑๒ วัน  เพราะบางห้องเป็นฝาแฝด  จึงเกิดวันพิเศษ

วันอังคารที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ฟ้า วงแหวน

วันนี้เดินถ่ายรูปตามแม่น้ำ Loire มีความสุขดี  เพียงแต่ไม่ค่อยมีแสงแดด  ฝนตก  ฉันเดินทั้งวันตั้งแต่เช้าจนเย็น  เท่าที่แสงแดดมีให้  ถ่ายรูปนับพันรูป  ภาพของฉันคล้ายกัน  เพราะกล้องของฉันอันนิดเดียว  คลิกวินาทีละรูป  สนุกดี  ฉันไม่กลัวเวลาเลือกรูป  เพราะจิตของฉันว่องไวพอ  และเด็ดขาดพอ

วันที่ ๑๗

วันพุธที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550

บึง วงแหวน

บ่ายวันนี้หัดทำ  La Tarte Tatin ที่โรงเรียน  สนุกดี  มีนักเรียนเข้าร่วมกิจกรรมยี่สิบกว่าคน  เกือบหมดโรงเรียนเลย  เพราะฤดูนี้  ใกล้จะถึงฤดูหนาว  โรงเรียนเล็กๆของฉันแห่งนี้  ใกล้จะปิดเทอมใหญ่  นักเรียนเหลือเพียงนิดเดียว  เงียบเหงา  แต่ฉันก็ชอบแบบนี้  ไม่วุ่นวาย  เย็นวันนี้อากาศดี 

วันที่ ๑๘

วันพฤหัสบดีที่ ๔ ตุลาคม 50

ไฟ วงแหวน

วันนี้เรียนเสร็จ  กลับบ้าน  อากาศไม่ดี  อยากพักผ่อน  นั่งอ่านหนังสือริมหน้าต่าง ที่แฟมิลีที่ฉันอยู่  สะอาดสะอ้านดี  แต่เจ้าระเบียบเหลือเกิน  แต่ฉันทำใจได้  เพราะแฟมิลีก็แบบนี้  มันดีกว่าโรงแรม  แต่ไม่เหมือนอยู่บ้าน  ปัญหาของฉันคือเจ้าแมวตัวเล็ก  บ้านนี้มีแมวสองตัว  ตัวโตมีอายุแล้ว  มันเหมือนพระราชา  หยิ่งยโส  แต่ตัวเล็กซุกซน  กลางดึก  หากฉันออกไปเข้าห้องน้ำ  เผลอนิดเดียวมันจะวิ่งเข้ามาในห้องของฉัน  มันคงอยากหาเพื่อนเล่น  แต่เมื่อเข้ามาแล้วก็ไม่ยอมออก  หนีไปซ่อนในตู้เสื้อผ้า  ใต้เตียง  กลางดึกอาจกระโดดขึ้นบนนอนบนเตียงของฉัน  ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจตื่น  ฉันเป็นคนไม่ชอบสัตว์เลี้ยง  ไม่รู้จะทำยังไง  จะจับมัน  ก็กลัวถูกกัดหรือข่วน  ต้องใช้วิธีหลอกล่อมันออกไป  เช่นแกล้งเดินไปห้องทำงานข้างๆ  บางทีมันเดินตาม  พอเข้าไปแล้วฉันรีบเดินออกมาแล้วปิดประตูขังมันไว้ในห้องทำงาน  ใช้เวลานานกว่าฉันจะเรียนรู้วิธีจับตัวมัน  ที่จริงก็ง่ายๆคือจับขาหน้าสองข้างของมันแล้วยกขึ้นมาเท่านั้นเอง  โดยการจับจากด้านหลัง

วันที่ ๑๙

วันศุกร์ที่ ๕ ตุลาคม ๒๕๕๐

ฟ้าร้อง  วงแหวน

มาหาพี่เตงกับพี่ไท  ที่ปารีส  เป็นครั้งแรกที่เจอ  สองตายายที่ลุ่มหลงในประเทศฝรั่งเศส  พี่เตงแม้แต่ภาษาไทยก็ลืมไปบ้างแล้ว  ภาษาอังกฤษลืมไปเกือบครึ่ง  คงเพราะภาษาฝรั่งเศสมีรากใกล้กับภาษาอังกฤษ  มันจึงเป็นคลื่นรบกวน  ฉันซึ่งมีความรู้เพียงนิดเดียวก็ยังรู้สึกได้  แต่เศร้าที่ว่าแม้พี่เตงจะลุ่มหลงในฝรั่งเศส  และอยู่มานานหลายสิบปี  แต่ภาษาฝรั่งเศสของเธอก็ไม่ชัด  สองตายายมีความรู้แบบสารานุกรม  ซึ่งฉันคิดว่าไม่เหมาะกับโลกยุคนี้  เพราะเราสามารถค้นข้อมูลได้โดยง่ายจากอินเทอร์เน็ต  จิตของฉันจึงรู้สึกเศร้าๆเวลาพบพวกเขา

วันที่ ๒๐

วันเสาร์ที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๕๐

ลม  วงแหวน

เดินเล่นริมแม่น้ำ Seine กับพี่เตงกับพี่ไท 

ขากลับลงผิดสถานี  มาลงที่สถานี Onzain ที่จริงฉันควรลงที่ Amboise เวลาได้ยินเสียงประกาศในรถไฟ  สำหรับฉัน  มันคล้ายกัน  ทัศนียภาพข้างนอกก็คล้ายกัน  ฉันจึงหลง  มันเป็นการลงเร็วเกินไปหนึ่งสถานี  ทำให้ฉันต้องนั่งรถขบวนถัดไป  ต้องรอประมาณหนึ่งชั่วโมง  แต่ก็ไม่เป็นไร  ฉันนั่งกินข้าว  มองดูปรากฎการณ์ประหลาดบนท้องฟ้า  มันเป็นเครื่องบินหลายลำ  ไม่รู้มาก่อนว่าแถวนี้  จะมีเครื่องบินมากมายปานนี้

วันที่ ๒๑

วันอาทิตย์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2550

น้ำ  วงแหวน

มาเที่ยว Chambord  กับรหัสดินและ  Cedric Le Moguedec  อากาศดีมาก  แสงแดดจ้าทั้งวัน  ฉันไม่สนใจประสาท  สนใจต้นไม้ใหญ่น้อยมากกว่า  ไม่น่าเชื่อว่ารหัสดินจะเปลี่ยนไปมาก  สมัยก่อนเธอเป็นไกด์ในป่าเมืองกาญจน์  แข็งแรง  ว่องไว  ไม่กี่ปีในการใช้ชีวิตในเมือง  ทำให้เธออ่อนแอลงมาก  เดินได้หน่อยก็เหนื่อยแล้ว  ความฝันก็สูญหายไปมาก 

วันที่ ๒๒

วันจันทร์ที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ภูเขา วงแหวน

หาซื้อรองเท้า  มาเดินในป่า  คู่เก่ากาวเริ่มหมดอายุ  ที่จริงไปซ่อมก็ได้  แต่มันคงอยู่ได้อีกไม่นาน  ปัญหาคือฉันยังหาซื้อคู่ถูกใจไม่ได้  เพราะในเมืองนี้มีร้านรองเท้าเพียงไม่กี่ร้าน  ฉันซื้อแบบง่ายๆ  พอประทังไปก่อน  อย่างน้อยมันก็ใส่สบายเท้า  ปัญหาเล็กๆอย่างการหาซื้อรองเท้า  กลับเป็นปัญหาใหญ่สำหรับฉัน  คงเพราะฉันทำเรื่องแบบนี้นานๆครั้ง  คู่เก่าฉันใส่นานจนลืมไปแล้ว  ว่านานกี่ปี  อาจจะนานถึงสิบปี

วันที่ ๒๓

ดิน วงแหวน

มาเดินถ่ายรูปที่ Ile d’Or มันเป็นเกาะเล็กๆ  บนแม่น้ำ Loire  มันคล้ายภาพที่เคยถ่ายมาแล้ว  แต่ก็ไม่เหมือน  แปลกดี  ฉันชอบสภาวะ to be or not to be  คือใช่หรือไม่ใช่  เป็นหรือไม่เป็น  นี้คือความลี้ลับของกวี

วันที่ ๒๔