อาคารหนึ่ง 

อาคารโลก

ห้องที่ห้า

ไดอารี่ห้องหมู่เมฆแห่งออร์ต

หมายเหตุ ๑ ไดอารี่ของฉันแบ่งแปดวันเป็นหนึ่งห้อง  รวมมี ๖๔ ห้อง

                   ๒ ครบ ๖๔ ห้อง  ถือเป็นหนึ่งรอบ

                   ๓ แต่หนึ่งรอบไม่ใช่ ๕๑๒ วัน  เพราะบางห้องเป็นฝาแฝด  จึงเกิดวันพิเศษ

วันพฤหัสบดีที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ฟ้า หมู่เมฆแห่งออร์ต

วันนี้การเรียนน่าเบื่อมาก  มีการให้ไปนั่งฟังตำรวจพูด  ซึ่งฉันรู้สึกไม่ถูกต้อง  จึงหนีไปเดินเที่ยว

วันที่ ๓๓

วันศุกร์ที่ ๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๐

บึง  หมู่เมฆแห่งออร์ต

วันนี้หนีเรียนเป็นวันแรก  ตอนเช้าอากาศหนาว  เดินจาก  Alum Chine มา  Poole  เดินมาตามท่าเรือ  เป็นการเดินครั้งหนึ่งที่ฉันชอบ  แปลก  ฉันชอบอาหารตามท่าเรือพูล มากกว่าในเมือง  ไม่รู้เพราะอะไร   เจ้าของบ้านที่ฉันพักไม่อยู่บ้านสามวัน  ทำให้ฉันอยู่คนเดียว  สบายดีกว่าเดิม

วันที่ ๓๔

วันเสาร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ไฟ หมู่เมฆแห่งออร์ต

เดินจากท่าเฟอร์รี่มา Swanage สนุกดี  ท้องฟ้ากว้างใหญ่  ทะเลกว้างใหญ่  และชายหาดสุดสายตา  อากาศก็หนาวเย็น  แต่ความสุขสูงสุดยังคงเป็นการถ่ายรูป  การเดินวันนี้ทำให้รู้ว่าการเดินริมฝั่งทะเลประเทศอังกฤษ  ที่ฉันเคยคิดฝันถึงเสมอ  เดินอย่างต่อเนื่องหนึ่งเดือนคงทำไม่ได้  เพราะมันเปลี่ยนไปแล้ว  การเดินครั้งนี้เป็นการทดสอบ  พบว่าตัวเองไม่เหมือนก่อน 

วันที่ ๓๕

วันอาทิตย์ที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ฟ้าร้อง หมู่เมฆแห่งออร์ต

วันนี้มากินกลางวันแถว Winton อีก  ถิ่นเก่าที่ฉันเคยอยู่  ครั้งแรกที่มาอังกฤษเมื่อ ๒๕ ปีก่อน  หาความอบอุ่นบางอย่าง  แต่แปลกที่ฉันหาบ้านที่ฉันเคยพักไม่เจอ  ไม่รู้ถนนไหน  บ้านหลังไหน  มันเลือนไปจากความทรงจำเสียแล้ว  แต่จำร้านอาหารบางแห่งได้  และรสชาติของอาหาร  จำได้ว่าที่นี้คือครั้งแรกที่ฉันกิน Kentucky Fried Chicken สมัยนั้นฉันกินอาทิตย์ละหนึ่งหรือสองครั้ง  ชอบ  แต่ปัจจุบันฉันสองสามปีจะกินหนึ่งครั้ง  แล้วเดินเล่นริมทะเล  มาทาง Southbourne   วันนี้อากาศดี  แต่ภาพที่ถ่ายถูกลบออกหมด เพราะท้องฟ้าไม่สวย

วันที่ ๓๖

วันจันทร์ที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ลม หมู่เมฆแห่งออร์ต

แต่เช้าลังเลใจว่าจะมาเรียนดีไหม  ตัดสินใจมา  พบว่าเปลี่ยนครู และมีนักเรียนใหม่มาหนึ่งคน เป็นหญิงสาวชาวสวิส อายุน้อย  เป็นสาวบ้านนอกจากตำบลเล็กๆ Mettau ที่มีประชากรไม่เกินสามร้อยคน  บริสุทธิ์ น่ารัก ชื่อ Jeannine ทำให้คิดถึงเพื่อนเก่า Dominique  สาวชาวเบลเยี่ยม  คิดดูวงจรนั้นก็หวลคืนกลับ  ก่อนนี้ฉันไม่ได้จีบ Dominique ทำให้ฉันคิดถึงเธอเสมอ  แต่จะจีบ Jeannine อายุของเราก็ห่างกันลิบลับ  เพียงแค่คบกับเธอได้  ก็เกินความคาดหมาย  วันนี้ท้องฟ้าครึ้มๆ ฉันชอบท้องฟ้าสีนี้  เวลาถ่ายรูปกลับสวย

วันที่ ๓๗

วันอังคารที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๐

น้ำ หมู่เมฆแห่งออร์ต

วันนี้ซื้อขนมปังหนึ่งชิ้นแล้วมาโรงเรียน  เอามาแบ่งกันกินระหว่างฉันกับ Jeannine และเพื่อนชาวเกาหลีอีกคน  ฉันประทับสิ่งเรียบง่ายแบบนี้  ทุกบ่าย  ฉันจะซื้อขนมปังมาฝากพวกเธอสองคน  ตอนบ่าย  Jacqueline พาไปส่งที่หน้าบ้านพอล  แต่ไม่มีใครอยู่  ฉันฝากของไว้  ทุกวันนี้การหา พอล กับบริษัทท่องเที่ยว Excelsior ไม่เจอ  เป็นความแปลกบางอย่าง และเป็นการบ่งบอกว่าโลกนี้เปลี่ยนไป  สมัยนั้นฉันเที่ยวกับ Excelsior เสมอ  แต่วันนี้เดินหาไม่เจอ  ไม่รู้หลบหายไปไหน ได้ยินมาว่ามันหลบเข้าไปในไซเบอร์สเปส 

วันที่ ๓๘

วันพุธที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ภูเขา หมู่เมฆแห่งออร์ต

ลังเลใจว่าจะไปเรียนดีไหม  ในที่สุดก็ไปเรียน  การเรียนในอังกฤษ  ฉันจะเกเรียนบ่อย  คงเพราะมันเป็นสถานที่ฉันคุ้นเคย  และมีที่ที่ฉันอยากไปหลายแห่ง ไปเดินช็อปปิ้งกับสาวชาวสวิสและสาวเกาหลี  พวกเธอไม่ซื้ออะไรเลย  ฉันซื้อถุงมือหนึ่งคู่กับหนังสือสองเล่ม  แปลกใจตัวเองว่ายังมีใจอ่านหนังสือ

วันที่ ๓๙

วันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ดิน หมู่เมฆแห่งออร์ต

วันนี้เป็นวันแรกที่เดินไปโรงเรียนและเดินกลับ  พบว่ามันสบายดีทีเดียว  แปลกใจที่เพิ่งทำเป็นครั้งแรก 

วันที่ ๔๐