วันจันทร์ ที่ 15 ตุลาคม 2550
ชัดเจน...ไหม... ชัดเจน ... เปลี่ยว...ว...ว...ว
Posted by
FCUK
,
ผู้อ่าน : 69
, 17:09:03 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 16 นาฬิกา 44 นาที ในวันที่ 15 ตุลาคม 2550 ผมยังคงมีชีวิต เรื่อย ๆ เปื่อย ๆ ของผมต่อไป กับเช้าวันแรกของการทำงาน กับเวลาอีก 48 ชั่วโมง ก่อนขึ้นเครื่องบิน ... เพื่อบิน บิน แล้วก็บิน จากตรงนี้ ไปยังอีกฝากหนึ่งของโลกใบนี้ ตอนเด็ก ๆ รู้สึกดีนะ เวลาไปเมืองนอก เพราะจะได้หนีพ่อเที่ยว มีครั้งหนึ่งใส่เสื้อม่อฮ่อม บินคนเดียวเท่ห์มาก ๆ เพราะจะมีพี่นางฟ้าคอยพาเราเดิน มีของเล่น มีคนหันมาหยิกแก้ม ดูดีมีความสุขยังไงพ....
|
วันเสาร์ ที่ 13 ตุลาคม 2550
เรื่อย ๆ เปื่อย ๆ
Posted by
FCUK
,
ผู้อ่าน : 84
, 12:51:36 น.
พิมพ์หน้านี้
|
วันนี้เป็นวันเสาร์ เป็นวันเสาร์แรก ๆ ในหลาย ๆ เสาร์ ที่ผมได้มีโอกาสตื่นสาย ๆ รับรู้ความสุขของที่นอนอย่างคนอื่นทั่วไปเขาซักทีช่วงเกือบเดือนที่ผ่านมา ผมทำงานหนัก ๆ ในหลาย ๆ บทบาท และในหลาย ๆ หน้าที่ พึ่งจะมีเสาร์นี้นี่แหละ ที่ได้ตื่นขึ้นมา พร้อมกับความรู้สึกว่า มันเป็นวันเสาร์ของผมจริง ๆ วันนี้ได้มา Fitness อีกครั้ง ตามคำบัญชาของคุณแม่ ถึงแม้ว่าในใจลึก ๆ ไม่ค่อยจะอยากมาออกกำลังกายซักเท่าไหร่ แต่ก็ปฏิเส....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 11 ตุลาคม 2550
อากาศที่เปลี่ยนแปลง
Posted by
FCUK
,
ผู้อ่าน : 69
, 17:42:18 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าวันก่อน ทั้งที่ยังอาลัยที่นอน และ หมอนข้าง ... แต่ด้วยหน้าที่ และการงานที่รออยู่เบื้องหน้า ... ทำให้ผมต้องสลัดความขี้เกียจ ลุกขึ้นมาอาบน้ำแปลงฟันแต่เช้า.......
|
วันศุกร์ ที่ 5 ตุลาคม 2550
ฝนตก ฟ้าใส
Posted by
FCUK
,
ผู้อ่าน : 56
, 09:27:51 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เช้าวันนี้ ฝนตกแต่เช้าเลยล่ะ น้ำค้างเกาะติดใบไม้ ทำให้เช้าวันนี้ เป็นเช้าที่ดูสดใสกว่าหลาย ๆ วันหลายคนคงไม่ชอบเช้ากับสายฝน เพราะสายฝน และท้องฟ้าสีหม่น อาจกัดกร่อนและทำให้หัวใจของใครเศร้าลง เมื่อเม็ดฝนโปรยปราย ชำระล้างทุกสิ่ง ไม่ช้า ไม่นาน ... แสงสว่าง ก็อาจกลับคืน ... และเมื่อถึงตรงนั้น ใครคนหนึ่งเคยบอกไว้ ว่าเราจะรับรู้คุณค่าของการรอคอย วันนี้ รดติดนิดหนึ่งแหล่ะ ไม่ได้ติดมากมายอย่างที่คิด อาจจะเป็นเ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 4 ตุลาคม 2550
กลางคืน
Posted by
FCUK
,
ผู้อ่าน : 51
, 17:43:17 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 แก้วน้ำใบหนึ่งที่มีน้ำอยู่ครึ่งแก้ว วางอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนโต๊ะตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่ง ไอน้ำที่เกาะอยู่ข้าง ๆ แก้วโลหะ ค่อย ๆ รวมตัวกัน และไหลลงมากองอยู่ด้านล่างของตัวแก้ว น้ำแข็งสองสามก้อนที่อยู่ในแก้วใบนั้น ค่อย ๆ ละลาย และหดตัวเล็กลงอย่างช้า ๆ ผมนั่งมองแก้วใบนั้นอยู่นิ่ง ๆ ในใจก็นึกขำตัวเอง ว่าทำไมไม่มีอะไรจะมองหรืออย่างไร ถึงมานั่งพิเคราะห์หยดน้ำที่เกาะตัวอยู่ข้างแก้วเวลาอาจจะมีความสำคัญกับใคร แต่สำหร....
|