วันอาทิตย์ ที่ 30 มีนาคม 2551
เด็กชายปกรณ์กับเด็กหญิงปกรณ์
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 212
, 06:26:12 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เด็กชายปกรณ์กับเด็กหญิงปกรณ์ ๑ ฉันกำลังยืนอยู่หน้าประตูคฤหาสน์สิริสัมพัทธ์ แต่ที่จริงมันควรเรียกว่าวังมากกว่า เพราะอาณาบริเวณกว้างใหญ่สิบกว่าไร่ ที่ตั้งอยู่บริเวณชานเมือง เฉพาะประตูใหญ่และรั้วที่สวยงามและยาวเหยียด ทำให้ฉันใจหาย ฉันบอกกับยามว่า เที่ยงวันนี้ฉันมีนัดกับคุณปกรณ์ ในระหว่างที่เขาใช้โทรศัพท์ภายใน ฉันก็ได้แต่ยืนดูอาณาบริเวณบ้านของเขาจากริมรั้ว ที่จริงคฤหาสน์หลังนี้ฉันเคยมา แต่มั....
|
วันเสาร์ ที่ 29 มีนาคม 2551
เพื่อนของนิพัทธ์
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 195
, 10:24:57 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เพื่อนของนิพัทธ์ ๑ ถ้านิพัทธ์กลับมาถึงบ้านคงแปลกใจ ที่เห็นฉันนอนในท่านี้ ฉันใส่แต่กางเกงขาสั้นตัวเดียว กับเสื้อยืดสีเทา นอนเอกเขนกอยู่บนเตียงไม้ไผ่ของเขา ราวหนึ่งกับว่าที่นี้คือบ้านของฉันเอง มองดูท้องฟ้าสว่างจ้ายามบ่ายวันนี้ กับหุบเขาที่อยู่เบื้องหน้า ฉันนึกชมไม่ได้ว่าเขาฉลาดเหลือเกินที่หาบ้านอย่างนี้ได้ เขาบอกว่าในยามเช้าและยามเย็นจะเห็นหมอกหนาในหุบเขา และในคืนจันทร์เพ็ญ ก็จะสว่างด้วยแส....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 27 มีนาคม 2551
แพรว
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 217
, 12:27:51 น.
พิมพ์หน้านี้
|
แพรว๑ อีกครั้งที่ฉันฝันถึงแพรว ฉันสะดุ้งตื่น มองออกนอกบานหน้าต่างรถไฟ พบว่ารถได้มาถึงสถานีนครสวรรค์ สามวันมานี้ฉันฝันถึงแพรวทุกคืน มันเป็นเรื่องผิดปกติอย่างมาก เพราะปกติฉันจะฝันถึงเธอเดือนละครั้ง หรือสองครั้ง แต่สัปดาห์นี้ ฉันฝันถึงเธอติดๆกัน มิหนำซ้ำยังเป็นเรื่องเดิม สถานที่เดิม เหมือนหนังที่มาฉายซ้ำ เพียงแต่ตัดต่อใหม่ ฉันเรียกฉากนี้ว่า ดอกไม้บนดาดฟ้า แพรวเดินขบวนอยู่ข้างหน้า คั่นกลางร....
|
วันพุธ ที่ 26 มีนาคม 2551
ประโยคสุดท้าย
Posted by
ฟ้าพูลวรลักษณ์
,
ผู้อ่าน : 214
, 06:09:07 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ประโยคสุดท้าย ๑ พรรณีกับเพ็ญนภา ในห้องอาจารย์ใหญ่โรงเรียนหลังสวน สำหรับห้องพักครูใหญ่โรงเรียนเล็กๆในต่างจังหวัด นับได้ว่าห้องของครูพรรณีมีความโอ่โถง สวยงามไม่น้อยเลย คงเป็นเพราะเธอรู้จักหาสิ่งละอันพันละน้อยมาตกแต่งห้องที่อยู่มานานห้องนี้ บนโต๊ะมีแจกันดอกไม้ ที่ยามนี้ประดับด้วยดอกกุหลาบหนู ที่หน้าต่างก็มีกระเช้าไม้ไผ่ที่ปลูกต้นกล้วยไม้อยู่หลายกระเช้า ภายในห้องมีชุดรับแขกเนื้อไม้อย่างดี ที่ไ....
|