พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องที่ห้า สี่สาว
ผู้สัมภาษณ์ อะไรคือลักษณะเด่นในการทำงานของคุณ ชนุตม์ คือผมจะเขียนสิ่งที่ผมอยากสร้างเป็นละครให้เป็นหนังสือก่อนครับ อย่างเรื่องสี่สาวนี่ผมแต่งเป็นนิยายสิบแปดเล่มจบ ผู้สัมภาษณ์ ตอนเขียนคิดไว้ตลอดหรือเปล่าคะว่าจะทำเป็นหนังทีวี ชนุตม์ ใช่ครับ
หนังทีวีที่สร้างความเกรียวกราวในรอบปีนี้คือ สี่สาว ซึ่งเป็นบทประพันธ์และผลงานการกำกับโดยคุณชนุตม์ อมรภาศ ผู้กำกับหนุ่มอายุเพียง ๒๗ ปี และเป็นผลงานชิ้นแรกของเขา ผู้สื่อข่าวกำลังจะสัมภาษณ์เขาถึงที่มาแห่งการทำงานชิ้นนี้ ได้ยินว่าเป็นหนังที่มีความยาวห้าสิบตอน ตอนละหนึ่งชั่วโมง และได้ออกอากาศไปแล้วสามสิบเก้าตอน
ผู้สัมภาษณ์ ผลงานชิ้นแรกของคุณก็ดังเกรียวกราวไปทั่วประเทศเลยนะคะ ชนุตม์ งานชิ้นนี้คือคือสิ่งที่เรียกว่า หนังซ้อนหนัง ที่จริงผมเพียงเอางานคลาสสิคของไทยเรื่องหนึ่งมาเล่าใหม่เท่านั้นเอง คือเรื่องผู้ชนะสิบทิศ ผู้สัมภาษณ์ เนื้อเรื่องเป็นยังไงคะ ชนุตม์ สามตอนแรกเป็นการแนะนำตัว คือผมเปิดเรื่องในยุคปัจจุบัน เรื่องของสี่สาวที่เป็นเพื่อนสนิทกัน พวกเธอล้วนกำลังเรียนปีหนึ่งคณะอักษรศาสตร์ อยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผมเปิดตัวอย่างช้าๆ เพื่อแนะนำให้ผู้ชมรู้จักนิสัยใจคอและความแตกต่างของพวกเธอ อยู่มาวันหนึ่งพวกเธอนั่งดูทีวีด้วยกันในบ้านของตัวละครคนหนึ่ง วันนั้นในทีวีมีหนังทีวีเรื่องใหม่ออกอากาศ คือเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ ผู้สัมภาษณ์ แท้จริงก็คือการเปิดตัวเรื่องหลักในหนังของคุณ ชนุตม์ ครับ ความเป็นหนังซ้อนหนังกำลังจะเริ่มขึ้น เพราะสี่สาวนี้ล้วนเคยอ่านนิยายเรื่องนี้ของยาขอบมาหมดแล้ว พวกเธอถกเถียงถึงตัวนางเอกในเรื่องที่ตัวเองชอบ แล้วทันใดนั้นพวกเธอก็พบว่าแต่ละคนชอบไม่เหมือนกัน คนหนึ่งชอบจันทรา คนหนึ่งชอบกุสุมา คนหนึ่งชอบนันทวดี คนหนึ่งชอบจันทิมา ในการถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนนั่นเอง เกิดเหตุการณ์ประหลาด คือพวกเธอสี่คนพบตัวเองอยู่ในทีวีนั้น ผู้สัมภาษณ์ พวกเธอไม่สามารถกลับมาสู่โลกปัจจุบันใช่ไหมคะ ชนุตม์ ครับ พวกเธอพบตัวเองแต่งตัวแบบพม่า ในโลกยุคเก่า แต่พวกเธอก็รู้ว่าทุกอย่างในผู้ชนะสิบทิศเป็นเพียงนิยาย นี้ไม่ใช่เรื่องจริงในประวัติศาสตร์นะครับ แต่จุดนี้เองที่สนุก หากเป็นเรื่องจริงจะเครียด แต่หากเป็นจินตนาการ มันเกิดการดิ้นรนแปรเปลี่ยนได้ ความแตกต่างกับต้นฉบับก็เกิดขึ้น ตรงที่นางเอกสี่คนนี้เป็นสาวสมัยใหม่ ที่มาจากโลกยุคคอมพิวเตอร์ มีความรู้ล้ำยุคคนในสมัยนั้นหลายร้อยปี แต่พวกเธอก็พบว่าชีวิตในนั้นตกอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์บางอย่าง ความยากอยู่ที่ว่า รักในนั้นเป็นรักจริง ความแค้นนั้นเป็นแค้นจริง แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่จริง มันยอกย้อนล่อหลอก และที่สำคัญมันกำลังดิ้นรนหนีห่างจากต้นฉบับ ข้อสังเกตสำคัญอันหนึ่งคือ พวกเธอไม่ได้เข้าไปเป็นตัวละครที่ตัวเองชอบ คนที่ชอบจันทรากลับพบตัวเองสวมบทบาทของกุสุมา และคนที่ชอบกุสุมา กลับไปเป็นจันทรา คนที่ชอบนันทวดีไปเป็นจันทิมา และคนที่ชอบจันทิมากลับไปเป็นนันทวดี หัวใจของละครเรื่องนี้คือการ transformation คือการเปลี่ยนบุคลิกของคนแบบหนึ่งให้กลายเป็นคนอีกแบบหนึ่ง ผู้สัมภาษณ์ ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นละคะ ชนุตม์ ผมคิดว่าแบบนี้จะสนุกกว่าครับ เหมือนการสลับคู่ แต่ไม่ใช่สลับคู่ของหญิงชาย หากแต่เป็นการสลับคู่ของตัวเองกับใครคนหนึ่งในจินตนาการ เหมือนการส่งจดหมายถึงที่อยู่ผิด มันเป็นประกายแห่งชีวิต ผู้สัมภาษณ์ เรื่องนี้คุณคิดเองหรือคะ ชนุตม์ ครับ ที่จริงมันมาจากสาเหตุง่ายๆคือผมอยากสร้างผู้ชนะสิบทิศใหม่นั่นเอง แต่ในยุคนี้หากสร้างทื่อๆตรงๆจากต้นฉบับเดิม ก็เหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง เพราะมันเคยถูกสร้างมาแล้วหลายครั้ง อีกอย่างโลกเปลี่ยนไป เราต้องการธาตุตัวใหม่ ธาตุตัวนั้นไม่จำเป็นต้องใหม่หมดหรอกครับ เพราะสิ่งใหม่จริงๆไม่มี มีแต่สิ่งเก่าที่เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง แล้วเกิดสิ่งใหม่ขึ้น ผมพบว่าการวางชั้นเชิงเพียงนิดเดียวทำให้ผู้ชนะสิบทิศเรื่องนี้กลายเป็นของใหม่ทันที ผมอยากให้คนรุ่นใหม่รู้สึกมีส่วนร่วมกับละคร จึงวางตัวเอกสี่คนนั้นเป็นคนสมัยใหม่ ทำให้ผู้ชมมีการถกเถียง แม้จะเพียงภายในใจ และยังมีการแบ่งพวกอีกต่างหาก ผู้สัมภาษณ์ แต่พวกเธออยู่ห่างไกลคนละเมืองเลยนี่คะ ชนุตม์ ครับ นันทวดีกับจันทราอยู่เมืองตองอู กุสุมาอยู่เมืองแปร ส่วนจันทิมาเธอเป็นสาวชาวป่า แต่ยามเจอกันพวกเธอก็จำกันได้ เพราะเป็นเพื่อนนักศึกษาคนเดิม ผู้สัมภาษณ์ ละครเรื่องนี้บอกอะไรอีกไหม ชนุตม์ บางครั้งจินตนาการก็โหดร้ายกว่าความจริง มีกำลังมากกว่า ที่จริงการทำหนังซ้อนหนัง เคยมีคนทำมาแล้วครับ แต่นานๆครั้งจะลงตัวอย่างน่าตื่นตะลึงเหมือนผู้ชนะสิบทิศนี้ ผู้สัมภาษณ์ เพราะอะไรคะ ชนุตม์ ไม่ทราบเหมือนกัน ราวหนึ่งกับว่ายาขอบแต่งเรื่องนี้มาให้ผมสร้างต่อโดยเฉพาะ เหมือนผมเป็นยาขอบกลับชาติมาเกิดใหม่ หรือยาขอบคือตัวผมที่เดินทางย้อนกาลเวลาไปเขียนนิยายเรื่องนี้ในอดีต ผมกับเขาสลับคู่กันไปมา ผมพยายามคิดใช้ชั้นเชิงนี้กับนิยายเรื่องอื่น แต่ก็ไม่ได้ผล แค่วางตัวละครยังวางไม่ถูกเลยครับ เหมือนห้องนั้นมันเต็มแล้ว เสริมเก้าอี้ตัวใหม่เข้าไปไม่ได้ ผิดกับผู้ชนะสิบทิศ เหมือนยังมีที่ว่างรออยู่ ผมเองก็แปลกใจมาก ผู้สัมภาษณ์ ละครเรื่องนี้ใกล้จบแล้วใช่ไหมคะ ชนุตม์ ครับ ผมสร้างเสร็จตั้งแต่ปีที่แล้ว เพียงรอการออกอากาศ ผู้สัมภาษณ์ บอกตอนจบได้ไหมคะ ชนุตม์ ไม่ยากหรอกครับ ตอนจบของละคร สี่สาวก็กลับมานั่งที่ห้องดูทีวีเหมือนเดิม กลับเป็นผู้ชมนั่งดูหนังทีวีเรื่องนี้ ที่กำลังจบลง มันเป็นการจบที่เรียบง่าย เหมือนหนึ่งว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงความคิดฝันของพวกเธอ แต่ก็ไม่ใช่ เพราะผมจะแสดงให้เห็นว่าบุคลิกของพวกเธอเปลี่ยนไป
ผู้สัมภาษณ์ เสร็จจากงาน สี่สาว ชิ้นนี้แล้ว คุณชนุตม์เตรียมงานชิ้นใหม่ไว้หรือยังคะ ชนุตม์ ยังครับ เพราะมันต้องผ่านขั้นตอนของการเขียนนวนิยาย คือผมเป็นผู้กำกับที่เป็นนักเขียนด้วย และผมยึดถือเป็นหลักว่าผมอยากสร้างหนังเฉพาะจากบทประพันธ์ของตัวเอง คงอีกหลายปีกว่านวนิยายเรื่องใหม่ของผมจะเขียนเสร็จ ผู้สัมภาษณ์ ทำไมมีหลักการอย่างนั้นคะ ชนุตม์ ไม่ทราบเหมือนกัน มันมาจากความรู้สึกว่าเราเข้าใจบทประพันธ์ของตัวเองอย่างทะลุปรุโปร่ง และอยากให้มันปรากฏรูปขึ้นในอีกรูปแบบหนึ่งทางศิลปะ ช่องว่างระหว่างงานศิลปะสองแบบนี้เอง ที่ดึงดูดใจผม
|
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||