โฟล์คเหน่อ...Mooki ...Thaihippy... สอนสุพรรณ... สุพรรณิการ์…?

     หกโมงเช้าของวันที่ 1 กุมภาพันธ์....

     ผมงัวเงียลืมตาตื่นตามสัญชาตญาณของความหวาดระแวงเรื่องเวลา....

     หลังเสร็จสิ้นงานแสดงดนตรี ลานเบียร์ งานอนุสรณ์ดอนเจดีย์ เมื่อคืนนี้ ผมรีบบึ่งรถกลับเข้าบ้านเพื่อพักผ่อนโดยทันที ด้วยเหตุผลว่าวันพรุ่งผมมีนัดกับแขกผู้มาเยือนคนสำคัญ กับภารกิจเพื่องานสำคัญ

     หมายกำหนดจากผู้มาเยือนยังไม่ชัดเจน ดังนั้นผู้เป็นเจ้าบ้านต้องเผื่อพร้อมเสมอสำหรับการต้อนรับที่ไม่ควรมีข้อบกพร่อง

     ผลุดลุกนั่งแล้วก้าวลงจากเตียงนอนสีขาวอ่อนนุ่ม ค่อย ๆ ไล่วางเท้าไปบนผืนพรมขนแกะอ่อนนุ่ม ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟา แสงเช้าเล็ดลอดผ่านมูลี่กระทบผ้าม่านที่หน้าต่างฝั่งทิศตะวันออก คว้ารีโมตกดเรียกเพลงแจ๊ซของ นอราห์ โจนส์ จากเครื่องเสียงฟังผสานผสมกับความนุ่มละมุนของแสงแห่งเช้านี้

     ไม่ทันจบเพลงแรก ผมเดินเข้าห้องน้ำ ที่ครบถ้วนด้วยสุขภัณฑ์จากอิตาลี เปิดน้ำอุ่นใส่อ่างอาบน้ำวน ก่อนเปลื้องผ้าลงไปนอนแช่ ขณะเสียงเพลงยังคงแว่วผ่านมาจากห้องนอน

     ขณะห้วงนึกนั้นอยากจะนอนแช่ให้เสียเนิ่นนาน แต่กิจธุระที่นัดหมายจึงมิอาจอ้อยอิ่งดั่งเช่นทุกวัน

      หลังกระชับเนคไท อยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ในห้องแต่งตัว และกลิ่นอบอวลของน้ำหอมจากฝรั่งเศสยังกรุ่นคลุ้ง เสียงโทรศัพท์มือถือ โนเกีย รุ่นขว้างสิบหน หล่นร้อยครั้ง ก็ดังทำลายความเงียบ....

      เสียงแว่วของโทรศํพท์มือถือแว่วดัง จนเสมือนว่าแว่วมาจากแดนไกล แสนไกล และเสมือนว่านาน แสนนาน...

      นานขนาดไหนนะหรือ?

    ก็นานขนาดพอที่จะปลุกให้ศิลปินจอมขี้เซา และขี้เกียจ ทะลึ่งพรวดลุกตื่นมาจากความฝันหวานเกินจริง ได้เลยนั่นแหละ

      “ฮัล โหล....” รีบรนตะลี ตะลานผลุนผลันลุกจากผืนเสื่อ แล้ววิ่งไปคว้าโทรศัพท์มากดรับ

      “หวัดดี พี่ลำภา นี่มุกกี้นะ ตื่นหรือยัง” เสียงมุกกี้เจ้าเก่าเขาโทรมา..

       “ตะ ..ตะ...ตะ...ตื่นแล้ว มุกกี้อยู่ไหน” ส่งเสียงแหบ ๆ กรอกถามไป ขณะมืออีกมือก็เปะป่ายแคะขี้หูขี้ตา

       “อยู่ที่ปั๊ม ปตท. ใกล้เมืองเนี่ย เจอสามแยก ไม่รุ้จะไปแยกไหนดี”

        “มุกกี้ ตรงไป พอถึงโลตัส เลยไปอีกนิด เจอร้านอาหารพุงกาง จอดรอพี่ที่นั่น อีกสิบนาทีพี่ไปถึง”

       “ครับผม”

      วางหูเสร็จ หันไปดูนาฬิกา ตายห่า 4 โมงเช้าแล้วโว้ยมัวนอนฝันหวานอยู่ ...รีบผลุนผลัน ม้วนเสื่อกกแล้วตั้งฉับไว้ที่ผนัง วิ่งมากดเทปคลาสเซ็ตเครื่องเก่า เลือกเพลง จี่หอย ของพี สะเดิด เสียงเพลงดั่งลั่นจนลำโพงกระพือ ก่อนจะรีบคว้าขันสังกะสี กับสบุ่ตรานกแก้ว วิ่งออกหลังบ้าน จ้วงน้ำในโอ่งมังกร เทราดตัวพรวดพรวด ฟอกสบู่ แล้วเทน้ำตามล้างอีกพรวดพรวด ก่อนจะหันไปคว้าซองยาสีฟัน วิเศษนิยม  เผยอปากซองจ้วงนิ้วตักเนื้อยา ก่อนทิ่มพรวดเข้าไปในปาก ถูฟันและเหงือกซ้ายที ขวาสองที ตักน้ำในโอ่งดื่มอัก ๆ ที่เหลือก็อมค้างแหงนหน้า เขย่าลูกคอ กลั้วน้ำ ครอก ครอก ครอก แล้วกลืนตามไป เป็นอันเสร็จกิจชำระล้าง ......(อ๊วก..)

        สิบนาทีต่อมาผมก็ได้พบตัวจริง เสียงจริง ของสาวมุกกี้ .....

       หล่อนมากับรถกะบะนิสสัน ฟอนเทียร์  ยกสูง สีน้ำเงินเข้ม กางเกงยีนส์ เสื้อยืด สะพายย่าม ตามสไตล์ขาลุย

       “พามุกกี้ ไปเที่ยวบึงฉวากก่อน ช่วงเย็นค่อยนัดเจอ กับพี่สอนสุพรรณ และไทยฮิปปี้” หล่อนว่าอย่างนั้น ผมไม่ขัดข้องอยุ่แล้ว เพราะยังง่วง ผสมเบลอ ๆ นิดหน่อย ไปไหนไปกัน......

      ผมโดดขึ้นรถของมุกกี้ ทิ้งเก๋งเขียวหัวเป็ด ให้จอดซึมเศร้าเคล้าน้ำตาอยุ่หน้าร้านพุงกาง แล้วบึ่งรถสู่บึงฉวาก ที่ระยะทาง กว่า 50 กิโล

      “พี่ลำภา มุกกี้รู้สึกหิวแล้ว” ป๊าดโท๊ะ ไม่ทันไรลูกทัวร์ของผมก็อ้อนกินซะแล้ว

      “เอายังงี้ เดี๋ยวเราแวะที่ตลาดร้อยปีสามชุก หาอะไรกินก่อนก็แล้วกัน” ผมว่า พลางบอกเส้นทางสู่ตลาดร้อยปี...

:::ตลาดร้อยปี::::

       หลังเที่ยงเราสองคนบึ่งรถต่ออีก 30 กิโล มุ่งสู่บึงฉวาก เดินชม ปลา สิงห์ สา ลา สารพัดสัตว์ ก่อนตีรถกลับ มาแวะที่บ้านควาย อำเภอศรีประจันต์ เดินเที่ยวชมบรรยากาศ อีกพักใหญ่ แล้วจึงไปยังจุดนัดหมาย ของพี่สอนสุพรรณและไทยฮิปปี้ .........

      หมุดหมายและภารกิจของมุกกี้ครั้งนี้ นอกจากมาเที่ยวแล้ว มุกกี้ยังถือโอกาสมาเทียบเชิญ สามบล็อกเกอร์แห่งเมืองสุพรรณ นั่นคือ พี่สอนสุพรรณ ไทยฮิปปี้ และสุพรรณณิการ์  เพื่อให้ไปร่วมกิจกรรมแลกเปลี่ยน แบ่งปัน มอบของขวัญเพื่อเด็ก ที่ จ. สระแก้ว กับชาวบล็อกเกอร์โอเคเนชั่นด้วย

:::ปรึกษาหารือ:::

      แต่การเทียบเชิญกลับแตกกระจายบานปลาย กลายเป็นทริปท่องเที่ยวต่อไปยังงานอนุสรณ์ดอนเจดีย์ โน่นอีก....

   หลังสามทุ่มคืนนั้น หากใครเป็นแฟนโอเคเนชั่นบล๊อค ได้ไปด้อม ๆ มอง ๆ แถวลานเบียร์ในงานอนสรณ์ดอนเจดีย์ คงจะได้เห็น 4 บล็อคเกอร์คุ้นหน้าคุ้นตาแห่งโอเคเนชั่น  นั่งล้อมโต๊ะสนทนากันอยู่ที่หน้าเวทีดนตรี ขณะที่อีกหนึ่งบล็อกเกอร์ กำลังโก่งคอ โก่งตัว สะพายกีตาร์ร้องเพลงอยู่บนเวที จนสายตัวแทบขาด และหากอยู่ดึกขึ้นมาอีกนิด ท่านก็จะได้เห็นบล็อกเกอร์ท่านหนึ่ง(Thaihippy)ที่นั่งอยุ่หน้าเวทีถูกเรียกเชิญให้ขึ้นมาขับขานบทเพลงเดือนเพ็ญ จนเรียกเสียงปรบมือจนสนั่นสะท้านไปทั้งลานเบียร์.....

::::บรรยากาศหน้าเวทีลานเบียร์ "ศิลปินโฟล์คเหน่อ"(สังเกตุเห็น 4 บล๊อคเกอร์อยู่ใจกลาง)::::

    หลังตีหนึ่ง ผมและอีก 4 บล๊อคเกอร์ ก็กลับมารวมตัว กันอีกครั้งอยู่ที่ร้านข้าวต้ม

    หลังมื้อข้าวต้มรอบดึกจบลง ผมถูกมุกกี้บังคับให้เซนต์ลายเซ็นลงบนปกซีดี ที่จะส่งให้กับเพื่อน ๆ ที่ร่วมบริจาคด้วยการช่วยกันซื้ออีก 50 ปก โดยมีพี่ไทยฮิปปี้เป็นคนนั่งบังคับให้ผมลง ทั้งวันที่และเวลา ลงใต้ลายเซ็นด้วย ส่วนพี่สอนสุพรรณ กับสุพรรณิการ์ นั่งหาวหวอด ๆ เชียร์อยู่ข้าง ๆ กว่าจะเสร็จภารกิจเซนต์ชื่อ ก็ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง ดังนั้นแผ่นซีดีที่จะส่งผ่านไปยังผู้บริจาคนั่นจึงมีหลักฐานแน่ชัดทั้งวันที่และเวลา ใครได้ก่อน ใครได้หลังก็ไปจับเวลาดูกันเอาเอง (เวลาเซนต์แผ่นแรกถึงแผ่นสุดท้ายตั้งแต่ 01.38 ถึง 02.10 น.)   

::::ปกซีดีโฟล์คเหน่อ 3 อัลบั้ม ทำปกพิเศษให้ OK Nation Blog::::

    หลังตีสอง พวกเราจึงแยกย้ายกลับบ้านนอน ส่วนมุกกี้เช็คอินที่โรงแรมเลิศธานี เวลาตีสองครึ่ง ได้ข่าวว่าเช็คเอ๊า ตีห้าครึ่ง (เจริญ...โรงแรมเลย ท่าน) เพราะเธอต้องมีธุระไปร่วมงานบวชน้องต่อที่อำเภอผักไห่อยุธยาอีก (เดินสายครับ) ........

      นั่นคือหนึ่งวันแห่งมิตรภาพระหว่างหนึ่งบล็อกเกอร์จากสระแก้วกับอีกสี่บล็อกเกอร์แห่งสุพรรณบุรี ขณะที่ภารกิจของมุกกี้บล็อกเกอร์คนเก่ง เสร็จสิ้นไปอีกขั้น เมื่อบล็อกเกอร์สอนสุพรรณ เอ่ยปากบอกแล้วว่า 1000 % แล้วที่บล็อกเกอร์ ไทยฮิปปี้ สุพรรณิการ์ และสอนสุพรรณ แห่งสุพรรณบุรี จะไปร่วมงาน แลกเปลี่ยน แบ่งปัน มอบของขวัญให้เด็ก ที่จังหวัดสระแก้ว นี้แน่นอน พร้อม ๆกับเหมารถตู้ขนหนังสือจำนวนหนึ่งไปร่วมบริจาคด้วย ส่วนผมถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดคงได้ติดขบวนไปร่วมด้วยเป็นแน่แท้......

      ป.ล.1 ยอดบริจาคซื้อแผ่นซีดีจำนวน 46 แผ่น รวมเป็นเงิน 4,600 บาท มุกกี้ได้ใช้เงินส่วนตัวจ่ายให้ผมแล้ว ครบตามจำนวน แต่ผมขอหักเอาแค่ต้นทุนค่าแผ่น กล่องและปกซีดี ไว้จำนวน 2,600 บาท ส่วนที่เหลือ 2,000 ผมขอร่วมบริจาคกลับเข้าโครงการ โดยจะโอนเข้าบัญชี โครงการสัญจรน้ำใจ OKNATION วันจันทร์นี้ครับ  (ทำบุญร่วมกันนะ ชาติหน้าจะได้มาเจอกันอีก)

      ป.ล.2 ตอนแรกตั้งใจจะมอบคืนกลับให้มุกกี้ไปเข้าบัญชีให้ แต่เห็นหน่วยก้านไอ้หมอนี่แล้ว ขืนคืนให้ตอนอยู่บนรถ แกไม่รับคืนเป็นแน่แท้ ดีไม่ดีผมอาจถูกถีบตกรถเอาซะด้วย จึงขอใช้วิธีมาแอบบริจาคทีหลังดีกว่า

ขอบคุณมุกกี้ ขอบคุณทุกท่านที่ช่วยอุดหนุนซีดี ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่มอบให้กับโครงการนี้

::: เก็บตกอิริยาบถของมุกกี้:::