ลมเย็นดีที่โรงพักเขาย้อย

เวลาประมาณ๑๓.00น.วันจันทร์ที่๑๔ เมษษยน ๒๕๕๑ผู้เขียนและสมาชิกครอบครัวรวมทั้งหมดหกชีวิตอัดกันแน่นในรถยนต์ฮอนด้า ซีอาร์วีทะเบียน๘๑๔๗ กรุงเทพมหานคร เดินทางจากร้านข้าวแกงตุ๊โภชนาหาทางเข้าและไปให้ถึงสถานีตำรวจภูธรเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีด้วยความรู้สึกหลายอารมณ์

ถ้าไม่มีเรื่องคงไม่มีใครอยากขึ้นโรงพัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันหยุดยาวเทศกาลสงกรานต์เยี่ยงนี้

แต่ครอบครัวผู้เขียนต้องพึ่งผู้รักษากฎหมายคือตำรวจเพราะประตูหลังรถถูกงัดขณะจอดกินข้าวเที่ยงที่ร้านข้างแกงตุ๊โภชนาเขาย้อยในระยะเวลาเพียงประมาณครึ่งชั่วโมงเท่านั้น

เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ครอบครัวต้องสูญเสียทรัพย์สินไปหลายรายการ เช่นเงินสด เครื่องประดับ กล้องถ่ายรูป ฯลฯรวมแล้วมูลค่าประมาณ๕-๖ หมื่นบาท

เป้า...หลานสาวซึ่งก่อนหน้านี้ช่วงเช้าวันเดียวกันลืมโทรศัพท์มือถือไว้ในรถแท๊กซี่แล้วต้องมาสูญเสียเงิน และเอกสารส่วนตัวที่อยู่ในกระเป๋าถือปราด้าซ้ำสองอีกในเวลาบ่ายออกอาการพูดไม่รู้เรื่อง ลิ้นพันกันให้เป็นที่เฮฮาแม้จะเครียดเพราะตื่นและทำใจไม่ได้

ส่วนผู้เขียนออกอาการสาปแช่งคนงัดรถ เพราะนอกจากเครื่องประดับส่วนตัวที่เก็บมาทั้งชีวิตสูญหายไปพร้อมเป้คลิปปิ้งสีดำแล้ว สมุดปัญชีเงินฝากธนาคารทุกเล่ม และปาล์มที่ใช้ผูกดวง รวมทั้งสมุดรายรับรายจ่ายประจำเดือนและรายละเอียดการลงทุนในหุ้นของผู้เขียนก็พลอยหายไปด้วย

เรียกง่ายๆว่าคลิบปิ้งใบนี้คือที่รวมชีวิตผู้เขียนที่แบกติดตัวตลอด จนบางครั้งถูกแซวว่าน่าจะเอาครัวที่บ้านใส่มาด้วย

แต่น้องใบตอง ..พราวฟอง....ลูกสาวคนเดียวของผู้เขียนบอกให้แผ่เมตตาตามบุคลิกของคนที่เกิดมามีพฤหัสบดี(๕)กุมลัคนาและเป็นวรโคตมนวางค์ในดวงนวางจักร์

น้องภาสกร จำลองราช นักข่าวมติชนรายวันระดับรางวัลพูลิเซอร์เป็นคนเมืองเพชรบ้านอยู่ใกล้หาดชะอำโดยกำเนิดซึ่งผู้เขียนโทรศัพท์ติดต่อเป็นระยะๆตั้งแต่ออกจากบ้านที่กรุงเทพฯเพื่อถามเรื่องร้านอาหารอร่อยพอรู้ว่ารถผู้เขียนถูกงัดก็อึ้ง.....หลุดปากว่า....ไม่น่าทำ...เพราะทำลายบรรยากาศท่องเที่ยว ...ขายหน้า..ฯลฯ

แต่ครั้งนี้ผิดคาดเพราะภาสกรกลับไม่หลุดคำสบถที่เคยใช้ประจำอันเป็นบุคลิกส่วนตัวตามสมญานามที่น้องหนุ่มเดลินิวส์เรียกลับหลังว่า “ป๋าหมาก”เลยแม้แต่น้อย

ความที่คบกันนานอาการอย่างนี้บ่งบอกว่าภาสกรเครียดและรู้สึกไม่ดีจริงๆ

หลังจากนั้นน้องภาสกรที่ยังทำงานที่กองบรรณาธิการกรุงเทพฯก็ขอรายละเอียด

ต่อมาน้องสุทธิชัย เตียวยืนยง หรือชัยหล่อ นำข่าวที่ภาสกรส่งไว้ยิงข่าวด่วนมติชนในทำนอง “ฟองสนานถูกงัดรถที่เขาย้อย”

ไม่นานโทรศัพท์ผู้เขียนที่อยู่กับตัวที่โรงพักเขาย้อยดังขึ้นเป็นระยะๆจากสมาชิกที่รับข่าวด่วนมติชนเช่น

คุณชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ส.ส.ตาก เพื่อนของครอบครัวโทรศัพท์มาโวยวายตามลักษณะที่หนุ่มเดลินิวส์ตั้งชื่ออย่างเห็นภาพลักษณ์ตรงๆว่าเป็นจิ๊กโก๋กระเหรี่ยงว่า

“บอกแล้วให้มาดูมวยคาดเชือดที่แม่สอดก็ไม่เชื่อ”

พี่กร คุณกร ทัพพะรังสี ผู้ซึ่งตกทุกข์ได้ยาก-อยู่สูงหรือตกต่ำอย่างไรก็ไม่เคยทิ้งกัน โทรศัพท์มาชวนให้หัวเราะว่า “ใคร..บังอาจล้วงคองูเห่าจ๊ะ”

น้องเต้ย ข่าวสด...น้องดวงเดลินิวส์...น้องหมอกไทยรัฐ...น้องดาวอดีตกบฎไอทีวี...น้องไพทูรย์ สว่างกมล จากสำนักคุ้มครองพยาน....แกละน้องชายแท้ๆผู้เขียนที่สุราษฎร์...ลูกศิษย์หลักสูตรวิทยุชุมชนผู้เขียนที่ปัตตานี.....เด้ง บุญระดม รอยเตอร์ฯลฯโทรศัพท์มาสอบถามด้วยความห่วงใย

สำคัญคือหลายคนต่างหยอดลูกเล่นให้หัวเราะได้ตลอด

ตำรวจทั้งโรงพักเขาย้อย รวมทั้งสายสืบหน้าตายียวนพากันมามุงดูที่รถกันด้วยความอยากรู้อยากเห็น

พอผู้เขียนเริ่มพูด ตำรวจบางคนเริ่มจำได้ว่าเป็นนักจัดรายการวิทยุ ความถ้อยทีถ้อยอาศัยจึงเกิดขึ้น

ร้อยตำรวจเอกพิทักษ์ ถูไกรวงษ์ พนักงานสอบสวน เจ้าของคดี ก็สอบสวนและทำสำนวนถี่ยิบ บอกว่ายิ่งรายละเอียดมากเท่าใดยิ่งมีโอกาสได้ของคืนมากเท่านั้น

นอกจากนั้นทำไปยังคุยไปอย่างหักห้ามในไม่อยู่แถมยังฝากข่าวเตือนประชาชน(ที่จะบอกในโอกาสต่อไป)ด้วยอีกต่างหาก

และในที่สุดพันตำรวจเอกนนทธวัช ปานแก้ว รองผู้บังคับการตำรวจภูธรเพชรบุรีซึ่งเดินทางมาที่โรงพักเขาย้อยเพื่อตรวจงานและได้พบกับคณะของผู้เขียนก็พูดกับอย่างมีน้ำใจว่า “พวก(คนร้าย)มันมืออาชีพ แต่จะดูให้เต็มที่”

เกือบสี่ชั่วโมงที่โรงพักเขาย้อยของครอบครัวผู้เขียน จึงผ่อนคลาย ทำใจได้ เห็นใจเจ้าหน้าที่ตำรวจเพราะเพียงแค่จะโบกรถไม่ให้ติดช่วงเทศกาลก็หนักหนาพออยู่แล้ว

และระหว่างตำรวจกับพวกจ้องจะก่อเหตุ ไม่มีทางเลยที่เจ้าหน้าที่จะป้องกันได้

ที่สำคัญคือโรงพักเขาย้อยอยู่ติดภูเขา แม้จะเป็นช่วงฤดูร้อน แต่เมื่อนั่งที่โต๊ะใต้ถุนโรงพักลมโชยมาเฉื่อยๆให้คลายความร้อนกายและใจได้เยอะ

ห้องน้ำก็พอใช้ได้ตามสภาพพอจะรู้ว่าพยายามดูแลอย่างดี

เมื่อเสร็จสิ้นตามขั้นตอนและออกจากโรงพักประมาณเกือบห้าโมงเย็นครอบครัวผู้เขียนจึงไม่เหลืออะไรติดค้างเพราะแม้จะเสียดายของแต่คิดตกและทำใจได้ว่าอะไรที่เสียไปหาเอาใหม่ดีกว่า

แต่กระบวนการของข่าวก็ดำเนินการต่อไปน้องจากข่าวสด คมชัดลึกมาสัมภาษณ์ที่ปั๊มน้ำมันเจ็ท คลื่นวิทยุร่วมด้วยช่วยกันก็สัมภาษณ์สด เช่นเดียวกันกับที่ผู้็เขียนทำหน้าที่ในฐานะนักจัดรายการกรมประชาสัมพันธ์ได้รายงานสดผ่านช่วงสัญจรปลอดภัยเข้าเครือข่ายวิทยุกรมประชาสัมพันธ์ทั่วประเทศเพื่อเตือนประชาชนว่าอย่าได้ทิ้งของมีค่าไว้ในรถ

ถ้าจะทิ้งก็ขอให้เป็นของร้ายๆเช่นเสื้อผ้าที่ใช้แล้วเพื่อให้คนร้ายเอาไว้ดูต่างหน้า

น้องเป๊อะ ไทยโพสต์กับเพื่อนอีกสามคน ซึ่งมาพักค้างคืนทีแก่งกระจานก่อนหน้านี้ลงมาพบสมทบและเป็นเพื่อนครอบครัวผู้เขียนด้วยความเป็นห่วง

หลังจากนั้นก็ฉลองเฮฮากันริมหาดชะอำ ก่อนที่จะไปบผู้กองพิทักษณ์รอบดึกอีกครั้งตามบัญชาของผู้บังคับการฯเมืองเพชร เพื่อหารายละเอียดข้อมูลเพิ่มเติมจากรถของผู้เขียนเผื่อว่าต่อไปตำรวจจะได้ใช้ข้อมูลเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นได้บ้าง

ในระหว่างกลับกรุงเทพฯรายการข่าวช่องยูบีซี.๗สัมภาษณ์สดผู้เขียนทางโทรศัพท์

สัมภาษณ์เสร็จหลานที่ขอนแก่นโทร.มือถือมาถามเรื่อง รถคุณยายถูกปล้น!

ไปกันใหญ่ตามหลักการบิดเบือนของข้อมูลข่าวสาร

คณะของพวกเราถึงกรุงเทพฯประมาณสองยามในวันนั้น

เรื่องงัดรถที่เขาย้อยค่อนข้างจะดังเพราะเป็นช่วงสงกรานต์ผู้ลงมือทำลายบรรยากาศอย่างร้าย อีกทั้งหากินจากน้ำพักน้ำแรงคนอื่นอย่างน่ารังเกียจ 

ศีลห้ารักษาก็ไม่ครบ

และบังเอิญผู้เขียนเป็นที่รู้จักอยู่บ้าง สื่อมวลชนเลยสนใจ และขยายผลและอย่างน้อยคนรับสารก็จะได้รู้ว่าบนเส้นทางสู่ชะอำ -เพชรบุรีมีคนชั่วคอยจ้องหาโอกาสทำผิดกฎหมายและทำความเดือดร้อนให้คนอื่น

แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นถึงอย่างไรเมืองเพชรบุรียังเต็มไปด้วยคนดีมีน้ำใจ ละอายแม้แต่สิ่งที่ตนเองไม่ทำเลยสักนิดอย่างน้องภาสกร จำลองราช

สำคัญคือเมืองเพชรยังน่าเที่ยว โรงพักเขาย้อยลมยังเย็น และข้างแกงตุ๊โภชนายังอร่อย

สิ่งเหล่านี้คนชั่วไม่กี่คนไม่มีวันทำลายได้

ฟองสนาน   จามรจันทร์           

๑๕ เมษายน ๒๕๕๑