วันพุธ ที่ 23 กรกฎาคม 2551
บนม้าหินอ่อน
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 50
, 08:54:32 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าไฟ : บทโศลกบนใบบอน
พิมพ์หน้านี้
|
 บนพื้นราบเรียบสิ้นเสียงสะท้อนร่างของชายชรานั่งอยู่ใบไม้และดอกไม้ในมือพูดปดเป็นภาษาดอกไม้ เป็นนิทานชวนฝันเรื่องตากับยายและม้าหินอ่อน เมื่อนั่งอยู่ริมหนึ่งอีกริมหนึ่งก็ถูกแบ่งออกเป็นม้านั่งตัวเดียวกันแต่ถูกแบ่งออกเป็นสอง ของเราแต่เขาร่วมนั่งบนพื้นหินอ่อนเป็นเหมือนเปลวไฟดับดับลง ณ ความต้องการเป็นเพียงการผ่านไปของเหตุผลปัจจุบันขณะม้าและเรือข้ามฟาก ชายชรานั่งนิ่งมองท้องถนนสายตาของฝูงคนเหมือนดวงตาไร้คำพูด....
|
วันจันทร์ ที่ 21 กรกฎาคม 2551
เรื่องขำขัน
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 75
, 09:08:15 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนแสนห่า : เสียงสามัญชน
พิมพ์หน้านี้
|
 1เมื่อคมเงยหน้าจากข่าวและภาพของหญิงในชุดแฟชั่นสมัยใหม่ เขาก็พบหล่อนยืนอยู่เบื้องหน้าแล้ว เขายิ้มให้หล่อนและลุกขึ้น ขณะที่เธอเองยังคงยืนนิ่งยิ้มให้เขา ราวปรารถนาได้ยินบางสิ่งเอ่ยออกมาจากปากของเขาเบื้องหลังของทั้งคู่เป็นบริเวณที่พักผู้ชมการแสดง ในห้องจัดไว้อย่างลงตัวด้วยศิลปะสมัยใหม่ ผสมผสานกับบรรยากาศของตะวันตก กระถางต้นไม้ต้นและใบครึ้มเขียว และเก้าอี้อ่อนนุ่มลวดลายคลาสิก ชวนให้นั่งแ....
|
วันพุธ ที่ 16 กรกฎาคม 2551
ระบำนกกระจอก
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 63
, 08:09:41 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าไฟ : บทโศลกบนใบบอน
พิมพ์หน้านี้
|
 ในสายตาของนกอินทรีผู้บินสูงพวกฉันก็เป็นเพียงนกไร้ค่าที่เอาแต่ส่งเสียงร้องร้องเพลงจอแจและวิวาทกันเพื่อแย่งชิงคู่ครองและรังคอนเขาไม่รู้ว่าพวกฉันกำลังร้องเพลงให้กับบางสิ่งเป็นสิ่งที่พวกฉันเองก็ยังไม่เข้าใจมีเพียงความรู้สึกว่า มันเป็นสิ่งยิ่งใหญ่และน่าสรรเสริญในพลังและอำนาจทุก ๆ วันจึงมีเพียงเสียงกรีดร้องเจ็บปวดในชั่วโมงของการหาอาหารทุก ๆ วันจึงมีเพียงการร่ายระบำเพื่อเข้าสู่ความเป็นสิ่งนั้นในสิ่งสูงสุดพ....
|
วันจันทร์ ที่ 14 กรกฎาคม 2551
เสียงจิ้งหรีด
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 54
, 14:27:05 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ไม่ใช่ตัวแรกหรอกที่เปล่งเสียงและไม่ใช่ตัวสุดท้ายด้วยจากพงหญ้าเปียกชื้นขณะฝนพรำเสียงสะท้อนของพื้นชุ่มโชกไปด้วยธารน้ำเสียงของการกรีดปีกอาบไล้ไปด้วยความเดียวดายท่ามกลางสรรพดนตรีของโลกแกว่งไกวเงาดวงไฟให้วิบไหวอยู่บนผิวหน้าแอ่งน้ำทุกภาพเคลื่อนไหวแม้แต่เสียงก็ยังคงความเคลื่อนไหวจากที่ฉันลงมาจากรถโดยสารเนืองแน่นฉันเดินผ่านทิวพุทธรักษาดอกเหี่ยวโรยและใบไม้ปนเปื้อนอยู่กับรอยโพรงพรุนสีน้ำตาลหากจะนับและรวบรวมทั....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
ความสงัดหลังฝน
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 74
, 15:15:10 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าไฟ : บทโศลกบนใบบอน
พิมพ์หน้านี้
|
 เมื่อความเกรี้ยวกราดของฟ้าพัดผ่านไปพร้อมกับละอองฝนทั้งดอกคูณเหลืองระย้าและดอกหญ้าฤดูร้อนจึงคลายจากความหวาดผวาและค่อย ๆ เช็ดน้ำตาที่ยังปิดบังโลกทั้งใบความเงียบสงัดคือเพื่อนแท้ของสรรพสิ่งสิ่งที่ดูเหมือนสั่นไหวตลอดกาลของความคิดยังหยุดอยู่เพื่อดูความบกพร่องของตัวเองโลกมิได้ถูกทอดทิ้งให้เดียวดายชีวิตไม่ได้ถูกปล่อยปละให้รกร้างหากแต่โลกหยุดตัวเองไว้ในภาษาหนึ่งเป็นรหัสนัยและทางผ่านอันแยบยลและยากที่จะแทรกตัว....
|