| ภาพวาดชาวนาของ แวน โกะห์ จาก www.vggallery.com | ||
ชาวนา ผู้เขียนบทกวีด้วยหยาดเหงื่อและเมล็ดข้าวสีทองของการเก็บเกี่ยว |
||
|
View All |
||
| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
![]() ในบ้านที่พรุนไปด้วยรอยรั่วและน้ำฝน พวกเขาพากันไปไหน ไม่มีบทสนทนาบนถนน ทำให้เธอและใครบางคนยิ้มและพูดขึ้นอย่างมีหวัง ฉันกระสับกระส่ายเหมือนการหาทิศทางที่ลงตัว หาการเดินทางไปสู่จุดหมายที่เป็นเพียงชื่อของสถานที่ คืนหนึ่งที่สถานีรถไฟ รถเที่ยวสุดท้ายไม่มีเหลืออีกแล้ว ใครบางคนหอบหนังสือเปียกน้ำกองโต โยนขึ้นไปในห้องที่เขาร่ำไห้ คล้ายกับว่า ความฝันได้ถูกทำลายลง แต่จะมีใครให้ความสนใจกับความอ่อนแอของใครบางคน หากในความฝันเป็นคืนฝนตก นกและดวงดาวคงเหน็บหนาว อยู่ในราวฟ้าและรวงรังที่ชุ่มโชก ไม่เลวร้ายไปเสียทีเดียวหรอก อย่างน้อยฉันก็ได้เห็นความดีงามที่มีชีวิต จากร่างเปลือยเปล่าของชายและหญิง เดินออกมาจากห้องอาบน้ำรวม จากโรงเรือนไม้สีน้ำตาล ยังมีคำพูดบางคำที่เรายังไม่เคยพูด และบางความคิดที่เรายังคิดไม่ถึง ฉันยังสงสัยอยู่ว่า เราคิดมันขึ้นมาได้อย่างไร เก็บกำรายละเอียดเล็ก ๆ ที่กระจัดกระจาย รวบรวมเป็นเรื่องราวและบทเพลงที่เศร้าสร้อย ใช่ เรายังไม่รู้ถึงความจริง บางสิ่งอยู่ในความไม่รู้นั้น ฉันหลับฝันไปในเสียงนาฬิกา และถูกปลุกขึ้นมาจากเสียงละเมอ และกริ่งสัญญาณปลุกให้ตื่นจากความฝันและนิทานดวงดาว ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต |