| ภาพวาดชาวนาของ แวน โกะห์ จาก www.vggallery.com | ||
ชาวนา ผู้เขียนบทกวีด้วยหยาดเหงื่อและเมล็ดข้าวสีทองของการเก็บเกี่ยว |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
โอนระย้าลำต้น ในลมเย็นหลังฝนโงนเงนแล้วกลับแน่นิ่ง สนธยามาเยือนพร้อมด้วยความฉ่ำชื้น เธอมิได้สะอื้นจากกลีบดอกสีม่วงและขาว แต่คือพราวน้ำตาฟ้า ผู้ปรายมาผ่านช่วงชั้นของมะละกอและชมพู่ พร้อมเจรจาด้วยคำหวาน จึงไม่แปลกเมื่อถึงยามกลางวัน ผึ้งและแมลงจึงได้สัมผัสกายของเธอ เธอยืนนิ่งครุ่นคิด ในกังวานแว่วกลองระฆังย่ำจวนออกพรรษา บางทีเธออาจคือกูรูผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำตา โดยรู้ว่า เวลาใดหนอจึงควรปล่อยให้โปรยปราย ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต |