| ภาพวาดชาวนาของ แวน โกะห์ จาก www.vggallery.com | ||
ชาวนา ผู้เขียนบทกวีด้วยหยาดเหงื่อและเมล็ดข้าวสีทองของการเก็บเกี่ยว |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
พิมพ์หน้านี้
|
บนพื้นราบเรียบสิ้นเสียงสะท้อน ร่างของชายชรานั่งอยู่ ใบไม้และดอกไม้ในมือพูดปด เป็นภาษาดอกไม้ เป็นนิทานชวนฝัน เรื่องตากับยายและม้าหินอ่อน เมื่อนั่งอยู่ริมหนึ่ง อีกริมหนึ่งก็ถูกแบ่งออก เป็นม้านั่งตัวเดียวกัน แต่ถูกแบ่งออกเป็นสอง ของเราแต่เขาร่วมนั่ง บนพื้นหินอ่อนเป็นเหมือนเปลวไฟดับ ดับลง ณ ความต้องการเป็นเพียงการผ่านไปของเหตุผล ปัจจุบันขณะม้าและเรือข้ามฟาก ชายชรานั่งนิ่งมองท้องถนน สายตาของฝูงคนเหมือนดวงตาไร้คำพูด ทว่าเป็นเสียงขานรับซึ่งดูห่างไกลออกไป ขณะเดียวกันกลับใกล้จนสามารถสัมผัสได้ถึงความหลอนลวง เด็กหนุ่มคนนั้นนั่งนิ่งลงอีกฝั่งหนึ่งของม้านั่ง เปิดหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าอ่าน เสียงเหมือนซาตาน เสียงเหมือนนักบุญ เสียงเหมือนคนลวงโลก ขับกล่อมช่องว่างในลมหายใจและบรรยากาศของสองชีวิต ต่างเป็น ต่างไป ต่างไม่ใส่ใจ ต่างแยก และต่าง ๆ ต่างเป็นหนึ่ง ต่างเป็นไปด้วยความเป็นไปของตนเองและกัน ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต |