วันจันทร์ ที่ 22 กันยายน 2551
แบบนี้ไหม ?
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 210
, 09:36:09 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าแก้ว : กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
 ถ้าเธอต้องการประชาธิปไตยโดยเนื้อแท้แห่งจิตวิญญาณและเพื่อปวงชนนำรัฐไปประหารทิ้งเสีย!ขบถต่อกฎหมายบรรดามีแล้วมาหาฉันมาอยู่กับฉันเยี่ยงเสรีชน ผู้ตระหนักในสิทธิ เสรีภาพ ความรับผิดชอบต่อตัวเองและส่วนรวมผู้ตระหนักถึงศักดิ์ศรีของความเป็นคน และการพึ่งพาตนเองให้ถึงที่สุดมาอยู่กับฉัน มาทำนา ปลูกผัก หักฟืนเอาปืนมาทำจอบขุดดินเอากระสุนหว่านลงเหนือแผ่นดินเพื่อคุมวัชพืชและหญ้าเอาระเบิดมาผลิตกระแสไฟฟ้าและแสงสว่าง....
|
วันศุกร์ ที่ 5 กันยายน 2551
เธอบอกว่าไม่ใช่
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 201
, 08:55:20 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าแก้ว : กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
1ฉันถือกุหลาบแดงมาในมือเตรียมคำพูดอ่อนหวานและถ้อยสารภาพมาเพียบแปล้ปรารถนากล่าวคำรักกับเธอสักคำหนึ่ง2เธอยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนเสียงแก้วบางกระทบกริ๊งกร๊างสำเนียงเสนาะขับคลอด้วยจังหวะดนตรีชวนฝันความเมาฉาบย้อมดวงตาของผู้คนที่นี่3ฉันเกือบเอ่ยปากถึงคำพูดที่เตรียมมาแต่เธอกลับชิงกล่าวขึ้นก่อนว่า ไม่ใช่3ฉันจึงหักกุหลาบออกเป็นสองท่อนทัดดอกไว้ที่หูข้างขวาซัดหนามติดไว้บนใบหูข้างซ้ายแล้วใช้นิ้วซูบผอมปาดรอบริมฝีปาก....
|
วันพุธ ที่ 3 กันยายน 2551
รัฐอัปลักษณ์
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 220
, 08:36:51 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าแก้ว : กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
 อาจไม่มีบทกวีที่ดีที่สุดและความคิดที่ดีที่สุดหลุดรอดออกมาจากริมฝึปากสงบเพื่อปลอบโยนและมอบแด่ฝูงชนผู้คลั่งแค้นทั้งแดนดินสงบใบหูฟังเสียงของความตายจากการเผชิญหน้าแววตากังวนของคนงานกับราคาสินค้าที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพวกเขาเก็บได้เพียงบางหยดน้ำตาและเศษอาหารเลว ๆ จากพื้นเปื้อนเปรอะ อาจไม่มีบทกวีที่ดีที่สุดพูดถึงหัวใจปราศจากความหวังของฝูงชนภายใต้รัฐอัปลักษณ์และอาชญากรมีเพียงเรื่องตลกคะนองและรอยยิ้มจอมปลอมฉัน....
|
วันอังคาร ที่ 2 กันยายน 2551
ยอม
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 179
, 11:32:19 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าแก้ว : กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
เหตุผลพยายามเจรจาต่อรองความโกรธให้ลดราคาความเสียหายจาการทำลายสันติลงครึ่งหนึ่งแต่ความรักและความเข้าใจให้อภัยและยอมยกให้โดยไม่คิดมูลค่า ....
|
วันจันทร์ ที่ 1 กันยายน 2551
มาดูประชาธิปไตยที่บ้านฉันสิ
Posted by
ฝนเดือน
,
ผู้อ่าน : 322
, 09:11:35 น.
| หมวดหมู่ :
ฝนห่าแก้ว : กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
 บ้านเมืองจะเป็นประชาธิปไตยหรือไม่สำหรับชาวนามันไม่มีค่าเท่ากับปีนี้ราคาข้าวจะดีกว่าปีก่อนหรือไม่สำหรับคนใช้แรงงานมันไม่มีค่าเท่ากับค่าแรงและสวัสดิการจะดีกว่าเดิมหรือไม่และจะมีเงินพอสำหรับปลดเปลื้องหนี้สินหรือไม่สำหรับนักการเมืองมันไม่มีค่าเท่ากับเขาจะมีโอกาสเป็นรัฐมนตรีหรือไม่สำหรับนักศึกษามันไม่มีค่าเท่ากับเมื่อเขาสำเร็จการศึกษาแล้วจะมีงานทำหรือไม่สำหรับประชนมันไม่มีค่าเท่ากับเขาจะได้รับส่วนแบ่งของ....
|