สืบเนื่องจากเหตุการณ์เมื่อจากเหตุการณ์ ที่ผ่านมา ดังที่หลายคนอาจได้ทราบและเห็นภาพข่าวบ้างแล้ว

นายชิงชัย อุดมเจริญกิจ (ตี๋) ตกเป็นเหยื่อการใส่ร้ายของสื่อหนังสือพิมพ์บางฉบับ ด้วยภาพพร้อมข้อความระบุว่านายชิงชัย สมาชิกกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่ร่วมชุมนุมบริเวณรัฐสภาในวันที่ 7 ตุลาคม 2551 และเป็นหนึ่งในผู้ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์จลาจลดังกล่าว กำระเบิดมือที่นำเอามาเองอยู่ในมือซ้าย และมีเจตนาที่จะสร้างความไม่สงบด้วยอาวุธดังกล่าวนี้ ซึ่งแท้จริงแล้ว วัตถุที่อยู่ในมือนั้นเป็นเพียงพวงกุญแจหนังเท่านั้น ไม่ใช่ระเบิดตามที่ถูกกล่าวหาแต่อย่างใด

นายชิงชัยเป็นศิลปินวาดภาพผู้อ่อนโยน มีอารมณ์ดี ปฏิบัติตนเป็นพลเมืองที่ดีของชาติ ซื่อสัตย์สุจริต เป็นที่รักของเพื่อนๆ และคนรอบข้าง และไม่นิยมความรุนแรงมาโดยตลอด เขาเป็นผู้หาเลี้ยงครอบครัวอันประกอบด้วยตนเอง ภรรยา และลูกเล็กๆ อีก 2 คน โดยลำพัง แต่บัดนี้นั้น เป็นที่แน่นอนแล้วว่าเขาได้สูญสิ้นมือขวาที่ใช้วาดภาพทำมาหาเลี้ยงชีพไปแล้ว รวมไปถึงกล่องเสียงที่ถูกแรงระเบิดจากระเบิดไม่ทราบชนิดของฝ่ายตำรวจผู้สลายการชุมนุมทำลายสิ้น (จากสภาพบาดแผล เห็นได้ชัดเจนว่าไม่ใช่เป็นเพียงการบาดเจ็บจากระเบิดแก๊สน้ำตาดังที่ตำรวจได้กล่าวอ้างอย่างแน่นอน) ทำให้ไม่สามารถพูดหรือเปล่งเสียงได้อีกต่อไป และถึงวันนี้ยังคงมีอาการสาหัส ต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์โดยใกล้ชิด และยังไม่พ้นขีดอันตราย

การบาดเจ็บทางกายนั้น ก็นับว่าเป็นความทุกข์ทรมานแสนสาหัสที่ทั้งเขาและครอบครัวจะต้องเผชิญแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เจ็บยิ่งขึ้นไปกว่านั้น คือการถูกใส่ร้ายป้ายสีต่างๆ นานา จากสื่อที่มุ่งหาประโยชน์ส่วนตนโดยไม่คำนึงถึงความเสียหายและผลกระทบต่อจิตใจ ชื่อเสียง และศักดิ์ศรีของผู้อื่นแต่อย่างใด ซึ่งการกระทำเช่นนี้นั้น เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสังคมของเรา และทุกๆ ครั้งที่สื่อลงข่าวใส่ความผู้ใด เมื่อถึงเวลาที่ความจริงปรากฏ และสื่อดังกล่าวต้องลงแก้ข่าวขอโทษ ก็กลับให้เนื้อที่แก้ข่าวเพียงน้อยนิด เช่น ท้ายเล่มหนังสือพิมพ์ ที่น้อยคนนักจะสังเกตเห็น เป็นต้น ซึ่งชดเชยไม่ได้เลยกับสิ่งที่สูญเสียไป และผลกระทบที่ผู้เสียหายได้รับ

จากเหตุการณ์ดังกล่าว กลุ่มแนวร่วมศิลปินประชาธิปไตยจึงได้ออกคำแถลงการณ์ในวันที่ 10 ตุลาคม 2551 เพื่อชี้แจงต่อกรณีนี้ และเพื่อประณามทั้งรัฐและกลไกรัฐ พร้อมสื่อมวลชนที่ไร้มโนธรรมสำนึกต่อความป่าเถื่อนและความรุนแรงที่รัฐเป็นผู้สร้าง พร้อมการใส่ร้ายป้ายสีเช่นทุกครั้งที่รัฐเผด็จการกระทำต่อประชาชนผู้ตกเป็นเหยื่อโดยไม่สามารถตอบโต้ใดๆ ได้ ดังมีรายละเอียดดังต่อไปนี้ (สามารถดาวน์โหลดได้จากไฟล์ Microsoft Word ที่แนบมาด้วย)

แถลงการณ์แนวร่วมศิลปินประชาธิปไตย (ฉบับที่ ๒)

            นายชิงชัย อุดมเจริญกิจ (ตี๋) ศิลปินอิสระเป็นผู้ร่วมลงชื่อในแถลงการณ์แนวร่วมศิลปินประชาธิปไตยฉบับที่ ๑ เมื่อวันอังคาร ๗ ตุลาคม ๒๕๕๑ เพื่อร่วมประนามและคัดค้านความรุนแรงที่รัฐกระทำต่อประชาชนผู้ใช้สิทธิโดยชอบตามรัฐธรรมนูญ จนเกิดบาดเจ็บเป็นจำนวนมากในช่วงเช้าวันนั้น และหลังจากนั้น นายชิงชัย (ตี๋) พร้อมกลุ่มแนวร่วมศิลปินฯ ยังได้ไปเยี่ยมผู้เจ็บป่วยจากเหตุการณ์ดังกล่าวที่รพ.วชิระร่วมกับสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย แล้วแยกย้ายกันกลับ

            ภาพที่ปรากฎในเวลาต่อมาจากข่าวหนังสือพิมพ์หลายฉบับ คือภาพนายชิงชัย (ตี๋) ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงแขนขวาขาด หมดสติ ในเหตุการณ์รุนแรงบริเวณหน้าบชน. ตอนเย็นวันนั้น ซ้ำยังตกเป็นเหยื่อการใส่ร้ายด้วยภาพมีระเบิดมืออยู่ในมือซ้าย

            แนวร่วมศิลปินฯ และญาตินายชิงชัย (ตี๋) ได้ไปร้องเรียนต่อคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนฯ เรียกร้องความเป็นธรรมไว้แล้วเมื่อวันที่ ๘ ตุลาคมที่ผ่านมา

            เราขอประนามและเรียกร้องทั้งรัฐและกลไกรัฐ พร้อมสื่อมวลชนที่ไร้มโนธรรมสำนึกต่อความป่าเถื่อนที่รัฐเป็นผู้สร้างความรุนแรง พร้อมการใส่ร้ายป้ายสีเช่นทุกครั้งที่รัฐเผด็จการกระทำต่อประชาชนผู้ตกเป็นเหยื่อ ตั้งแต่เหตุการณ์ ๑๔ ตุลา ๑๖ ถึง ๖ ตุลา ๑๙ กระทั่ง ๑๗ พค. ๓๕ และแม้จนครั้งนี้ ๗ ตุลา ๕๑ อันเป็นบาดแผลของแผ่นดินที่ยากจะเรียกร้องความสมานฉันท์ได้

            เราศิลปินทุกคนร่วมรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อยไปกว่านายชิงชัย (ตี๋) เพื่อนของเราที่ต้องสูญเสียมือซึ่งเคยสร้างสรรค์งานศิลป์อันทรงค่า จากความใฝ่ฝันแสนงามถึงสังคมที่เป็นธรรมและสันติสุข พวกเราขอปฎิญาณจะจับมือต่อมือของเพื่อน ร่วมรังสรรค์ศิลป์ตามอุดมการณ์สืบไป

            กับขอเตือนสติ ผู้สวมหัวโขนแห่งอำนาจและเครื่องแบบของกลไกรัฐทุกคนว่า  ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไรก็ตาม สิ่งที่คุณต้องเป็นให้ได้เสียก่อน นั่นคือ คุณต้องเป็นมนุษย์ คุณสมบัติแรกของความเป็นมนุษย์ ก็คือมโนธรรมสำนึก ซึ่งเป็นความรับผิดชอบทางศีลธรรม ปราศจากสิ่งนี้ คุณก็จะเป็นแค่ “หุ่นยนต์กลไก” ที่อันตรายและเสื่อมค่าในที่สุด

            เราขอประนามและคัดค้านในรูปแบบของเรา เพื่อกู้ศักดิ์ศรีความเป็นศิลปินผู้มีภาระหน้าที่ดูแลอารมณ์ความรู้สึกของผู้คนในสังคม

                                                                                                แนวร่วมศิลปินประชาธิปไตย

อังคาร กัลยาณพงศ์                 ศิลปินแห่งชาติ                       

อาจินต์ ปัญจพรรค์                  ศิลปินแห่งชาติ

’รงค์    วงษ์สวรรค์                  ศิลปินแห่งชาติ                       

เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์           ศิลปินแห่งชาติ

ประเทือง เอมเจริญ                  ศิลปินแห่งชาติ           

สถาพร  ศรีสัจจัง                     ศิลปินแห่งชาติ

อัศศิริ  ธรรมโชติ                      ศิลปินแห่งชาติ                       

สุเทพ  วงศ์กำแหง                   ศิลปินแห่งชาติ

ชัย  ราชวัตร                            (ศรีบูรพา)                   

สุรชัย  จันทิมาธร                     (ศรีบูรพา)

จิระนันท์  พิตรปรีชา               (ซีไรต์)                        

ไพวรินทร์  ขาวงาม                 (ซีไรต์)

ศิลา  โคมฉาย                           (ซีไรต์)                        

ศักดิ์ศิริ  มีสมสืบ                      (ซีไรต์)

ไพฑูรย์  ธัญญา                       (ซีไรต์)                        

คมทวน  คันธนู                       (ซีไรต์)

มนตรี  ศรียงค์                         (ซีไรต์)

ชัชรินทร์  ชัยวัฒน์                   สุชาติ สวัสดิศรี

พินิจ นิลรัตน์                           จันทนา  ฟองทะเล

ป่อง ต้นกล้า                             นิด กรรมาชน

พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ        มงคล อุทก

เอกชัย  ลวดสูงเนิน                  ชูเกียรติ  ฉาไธสง                    

ประพันธ์  ศรีสุตา                    โชติช่วง นาดอน

สุนทรี  เวชานนท์                    ล้านนา คามิน

แน่งน้อย   ปัญจพรรค์             วิลิต  เตชะไพบูลย์

สมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย

กลุ่มวรรณกรรมภูเก็ต

กลุ่มคลื่นใหม่สตูล – นคร

กลุ่มวรรณกรรมสตูล

แนวร่วมศิลปินประชาธิปไตยไทยในอเมริกา นำโดย อ.กมล ทัศนาญชลี ศิลปินแห่งชาติ

รายชื่อ ศิลปิน – ช่างภาพ – สถาปนิก – อาจารย์

๑. ดร.ดาวิษี บุญธรรม (อาจารย์สถาปัตย์ ที่nus,singapore)

๒. วีรยา ฟูชาร์ด (สถาปนิกอิสระ)

๓. เบนจามิน ฟูชาร์ด (โยธาชาวฝรั่งเศส)

๔. คริส เดอลาคูร์ (ศิลปินชาวเบลเยี่ยม)

๕. โทบิอาส โคห์ล (นักสร้างหนัง – อาจารย์ชาวเยอรมัน)

๖. ปรีณัน นานา (อาจารย์สอนโยคะ – ศิลปินอิสระ)

๗. อรุณี ศรีสุข (เจ้าของกิจการส่วนตัว)

๘. อังคณา ศรีสุข (เจ้าหน้าที่องค์กรวัฒนธรรม)

๙. ศรัณย์ เสมาทอง (บรรณธิการนิตยสารออนไลน์)

๑๐. นฤมล อารีสินพิทักษ์ (ช่างภาพ)

๑๑. กิรตา อารีสินพิทักษ์ (นักศึกษา)

๑๒. สิทธิชัย เจียมจิตร (นักดนตรี)

๑๓. อัครินทร์ สถิตย์พัฒนพันธ์ (นักดนตรี)

๑๔.ทนงชัย ลักษณ์สง่า (พนักงานบริษัท)

๑๕. ประคำกรอง พงษ์ไพบูลย์ (พนักงานบริษัท)

๑๖. โรสซาลีนา เอล็กซานเดอร์ (แม่บ้าน)

๑๗. ประธาน ธีระธาดา (บรรณาธิการนิตยสาร)

สำหรับแถลงการณ์แนวร่วมศิลปินประชาธิปไตย (ฉบับที่ ๑) ที่แนบมานี้นั้น เป็นเพียงการคัดลอกเฉพาะส่วนเนื้อหาของแถลงการณ์ โดยมิได้คัดลอกรายชื่อผู้ร่วมลงนามในแถลงการณ์ ซึ่งคุณตี๋เป็นหนึ่งในผู้ร่วมลงนามด้วยค่ะ

สำหรับภาพที่แนบมาด้วย

ภาพ "ตี๋1" คือภาพของคุณตี๋ ซึ่งเพื่อนที่อยู่ด้วยกันในขณะนั้นได้ถ่ายไว้ทันทีหลังโดนระเบิด จะเห็นได้ว่าในมือที่ชู 2 นิ้วของเขา มีลักษณะกำมืออยู่ ซึ่งในอุ้งมือนั้นก็คือพวงกุญแจนั่นเอง

ภาพ "ตี๋2"  คือภาพที่นสพ. (คงไม่ต้องบอกว่าเป็นฉบับไหน เพราะชื่อนสพ.ดังกล่าวปรากฏอยู่ในภาพแล้ว) นำไปลง และกล่าวหาว่าคุณตี๋ถือระเบิดอยู่ในมือ