พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อก่อนฉันเชื่อว่าโลกนี่ไม่มีที่ว่างใดหลงเหลือให้คนรุ่นใหม่อีกแล้ว บทกวี เรื่องเล่า นิทาน นิยาย วรรณกรรม ปรัชญา มรรคาวิธี งานสร้างสรรค์ ตลอดจนสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ได้ถูกค้นพบและทำจนหมดสิ้นแล้ว วันนี้ฉันจึงค้นพบว่าโลกมีอีกบางเส้นทางที่คนยังไม่ได้เดิน พื้นที่อีกหลายแห่งยังไม่ถูกค้นพบ บอกเล่าและเข้าใจ วงการศิลปะยังเจริญงอกงามต่อไปได้อีกตราบเท่าที่ยังมีมนุษย์ ผมนึกฝันไปไกลถึงที่ว่างเหล่านั้นที่รอยคอยการสร้างสรรค์จากเรา ตราบใดที่หัวใจยังมีความนึกฝัน ความดีและความงามย่อมพร้อมผนวกเป็นหนึ่งเดียวกับความจริง ผมเชื่อเหลือเกินว่าเมื่อถึงวันนั้น 'เราจะมีชีวิตที่ดีกว่า' ความยากเย็นและท้อใจในการแสดงตนในที่ว่างคือความกล้าและมั่นใจในฝีมือขอตัวเองบนฐานของความจริง ดังนั้น ที่ว่างอันมีค่านี้จึงมีค่าในการรองรับปฎิมาของนายช่างผู้อารีย์เท่านั้น รอยยิ้มย่อมจะเบ่งบานในดวงตาของผู้สร้างและผู้เสพย์ ศิลปะจะยืนยาวแม้ชีวิตผู้สร้างจะสั้น หนึ่งเดียวจะพลันประจักษ์แก่ทุกคนในโลก อย่าถามว่าโลกนี้ยังมีที่ว่างอีกไหม หากไม่หาญกล้าก้าวเดิน โลกก็จะไม่มีที่ว่างให้ใครอีกต่อไป ข้าขออธิษฐานให้โลกหมุนไปข้างหน้าเพื่อพบแสงสว่างแห่งอารยะ เมื่อนั้นผองเราจะพบกับผู้คนอีกมากมายที่เดินไปข้างหน้าเพื่อค้นหาและสร้างสรรค์ใน 'ที่ว่าง' เหล่านั้น |
| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||