นิตยสาร Go Training ที่ย่าให้สัมภาษณ์ ออกวางจำหน่ายแล้ว หาซื้อได้ตามแผงหนังสือทั่วไป

Martina Mcbride Valentine

ส่งท้ายพืชสวนโลก

 และแล้ววันสุดท้ายของงานพืชสวนโลก ก็ได้จบลงไปตั้งแต่เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2550

 ท่ามกลางความเสียดายของหลายๆคนที่ยังไม่ได้ไปเยือน

ภาพชุดนี้เป็นภาพที่ย่าทำไว้ตั้งแต่ยังไม่เกิดวิกฤต ของxdrive

 ที่ย่าอับโหลดและเก็บภาพทิ้งไว้ในนั้นด้วยความที่คิดว่าเป็นที่ปลอดภัยดี

แต่จู่ๆวันดีคืนร้าย คอมของย่าก็ไม่สามารถมองเห็นxdrive ตัวเก่งของย่าอีกต่อไป

ทำให้ย่าวุ่นวายกับการหาทางกู้ไฟล์ภาพกลับมาจนลืมภาพเซ็ทนี้ไปเลย

จากนั้นเมื่อแก้ไขจนได้ไฟล์ภาพกลับคืนมา ให้อุ่นใจแล้ว

ก็มีสติ(สตังค์หน่ะโบยบินไปกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปงานพืชสวนโลกนานแย้ว ~)

กลับมาสำรวจภาพพืชสวนโลกที่ทำเตรียมไว้ เดิมทีตั้งใจจะโพส วันสุดท้ายของงานพืชสวนโลก

 แต่เนื่องจาก งานเฉพาะหน้าทำให้เลื่อนมาเป็นวันนี้

เอาน่า กระแสยังไม่ได้จางหายไป ยังมีกรุ่นๆรินๆอยู่นะ (คิดเข้าข้างตัวเอง)

 มาชมกันได้เลยนะคะ

 (หมายเหตุ ช่วงนี้เป็นการเอาของเก่ามาทำมาหากิน จ้า เวลาอ่านให้นั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลาเอาสักหน่อยนะคะ อิอิ)

ลายด้านบนของประตูทางเข้า อุ้ย....หัวเหม่งครายอ่ะ

 ย่าพยายามถ่ายแบบเลี่ยงคนสุดฤทธิ์ ยังอุตส่าห์ติดหัวเหม่งใครมาเนี้ยะ

ยักษ์สีขาว นั่งหลับยาม หรือเปล่า ที่หน้าประตูทางเข้า

รอให้คุณเธอเสื้อลายเดินจากไปก็ดูท่าจะปักหลักอยู่นาน เก็บมาเป็นพร๊อปประกอบฉากซะเลย

ย่าชอบโคมบนหัวเสานี่จัง

  มี

ประดับ รอบๆหอคำ พยายามหามุมถ่ายสุดฤทธิ์ เท่าที่เวลาจะอำนวย

งึมๆน้อยส์กระจายเลย เซ็ทไว้ที่สองร้อย แต่เพราะความไม่รู้ auto iso มันออนอยู่

เอ้อกว่าจะรู้ว่าเพราะสาเหตุนี้ ก็สายไปซะแล้ว

เวทีด้านหน้าหอคำ ที่กำลังเตรียมงานแสดง

เสาระเบียงที่สลักเสลาสวยงาม ชอบรูปทรงและสีสรร

เล็งมุม ที่มีอยู่จำกัดเพราะคนเต็มไปหมด พอกดแช๊ะ ดันมีมือเด็กโผล่มาซะงั้น

ชอบลวดลายกรอบประตูจัง เล็งอยู่นานกว่าจะปลอดคน รีบถ่ายอย่างว่องไว

เสาลายไทยลงรักปิดทองสวยงาม แต่ละต้นก็จะลายไม่เหมือน

ช๊อตนี้ถ่ายแบบให้มีบรรยากาศของการเข้าชม และเทียบขนาดให้เห็นว่าเสาใหญ่ขนาดไหน

จิตกรรมฝากผนัง ย่าเป็นคนที่ชอบภาพวาด โดยเฉพาะลายไทย

เรียกว่าถึงกับหลงไหล ลวดลายไทยที่อ่อนช้อยระยะช่องห่างระหว่างลายสวยงามลงตัวมากๆ

 เห็นที่ไหนไม่ได้เป็นต้องรี่เข้าไปถ่ายเก็บไว้ชื่นชมนานๆ

ภาพวาดพระราชกรณียกิจ งดงามมาก หากใครได้ไปดูของจริงจะทราบว่า

ย่าถ่ายทอดความงามของภาพมาได้แค่กระผีกลิ้นเท่านั้นเอง

ถึงจะทำหน้าที่สื่อความงามได้ไม่ดีนัก ก็ดีกว่าไม่ได้ทำ

อย่างน้อย ย่าก็ขอเก็บเอาไว้ชื่นชมพระบารมี และระลึกถึง วันที่ย่าได้เข้าไปชมของจริงมาแล้ว

ภาพบอกเล่าเรื่องราวได้อย่างละเมียดละไม

ดูแล้วซาบซึ้งถึงน้ำพระทัยของในหลวงท่านเป็นอย่างยิ่ง

ประกอบกับฝีมือผู้วาดที่วาดได้สวยงาม

เห็นแล้วอดปลื้มใจที่ได้มาชมจนแทบไม่อยากกลับเลยทีเดียว

 ภาพนี้คุณ แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ คราวตามเสด็จ

เนื่องจากเป็นภาพที่ย่าชอบภาพหนึ่ง

แต่ไม่อาจจะหลบเงาของดวงไฟที่ส่องด้านอื่นอยู่ได้ ก็เลยเก็บมาทั้งอย่างนี้

ย่าขอรวบรวมภาพเหล่านี้เก็บไว้ในหน้านี้ เพื่อเป็นการบันทึกหน้าหนึ่งของการเข้าชมหอคำในคราวนั้น

พระอัจฉริยภาพของท่านเป็นที่ทราบกันดี กับบุคคลทั่วไปและทั่วโลก

ต้นทุเรียน เส้นสายอ่อนช้อยและมีลายละเอียดสวยงาม

ทรงดนตรี หนึ่งภาพบอกเล่าเรื่องราวได้อย่างสมบูรณ์

ขอบจบกระทู้แรกด้วยภาพนี้ค่ะ ย่าต้องเตรียมตัวทำงานแล้ว หอคำ

หากใครได้ไปเยือน ภาพวาดเหล่านี้ก็เป็นหนึ่งใน สิ่งที่ต้องชมค่ะ

รับรองว่าสวยงามกว่าภาพที่ย่าถ่ายมาหลายเท่า

เอาตอนท้ายสุดมาให้ชม หากสนใจจะชมตอนเก่าๆในบล๊อกก็ขอเสียงหน่อยนะคะ จะได้นำมาให้ชม