อีกแล้วค่ะ ดิฉันได้มีโอกาสดูหนังญี่ปุ่นอีกแล้ว แต่คราวนี้ไม่ใช่เรื่องเดิมนะคะ เรื่องใหม่แล้ว "NaNa" คงจะพอรู้จักกันนะคะ

นานะ เป็นเรื่องราวของผู้หญิงสองคน ที่ชื่อเหมือนกัน ก็คือ นานะ และอายุเท่ากัน มาจากต่างถิ่น แต่ต้องการจะมาแสวงหาความสุข ใน โตเกียว เมืองใหญ่ในญี่ปุ่นแห่งนี้

ทั้งสองคน แม้ว่าจะมีชื่อเหมือนกัน อายุเท่ากันก็ตาม แต่ว่า ทั้งสองก็แตกต่างกันมาก คนนึง เป็นผู้หญิงเรียบร้อย แต่อีกคน ก็ไม่ต่างอะไรจาก สาวพังค์ แถวๆบ้านเราเลยคะ คือเธอเป็นนักร้อง อยู่กับวงดนตรี (นักร้องญี่ปุ่น แนวๆ XJapan คงจะพอนึกออกนะคะ)

เอ๊!!  แล้วมันเกี่ยวอะไรกับดิฉัน นานะเนี่ย

อ๋อ !!  ก็ดิฉันอยากจะบอกว่า เรื่องเนี่ย เค้าพยายามจะเล่าเรื่องราว ที่แสดงให้เห็นถึงความรัก ระหว่างเพื่อนคะ เมื่อคนสองคน ไม่รู้จักกัน จากต่างที่กัน แต่เมื่อจับพลัดจับผลูได้มาอยู่ด้วยกันแล้ว ผู้หญิงเราคะ เพื่อนกัน อยู่ด้วยกันได้สบายเลย

ความเป็นเพื่อนที่ทั้งสองมีให้กันนั้น บางทีแทบจะเรียกได้ว่า เกินจากความรักของเพื่อนเลยคะ บางที ความรู้สึกของทั้งสองที่มีให้กัน เหมือนกันความรักระหว่าง ชาย และ หญิงเลยคะ ดูดูไปแล้ว เหมือน คู่ ทอม กับ ดี้ แต่หนังก็ไม่ทำให้ออกมาดูเกินเลยคะ ความสัมพันธ์ของทั้งสองนั้น หยุดไว้ได้แค่คำว่า เพื่อน ค่ะ

แต่ละคน ก็ต่างมีหนทางเดินที่ต่างกันออกไป ในที่สุดแล้วนั้น ก็ต้องแยกทางกันไปเดินตามทางชีวิตของแต่ละคนค่ะ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เราห่างกันไปแล้ว เราจะเป็นเพื่อนกันไม่ได้นะคะ

พอมาถึงตรงนี้แล้ว ดิฉันก็มาคิดถึงตัวดิฉันเองคะ เราก็เพิ่งจบการศึกษามาใหม่ๆ แต่ก่อน อะไรๆ ก็มีเพื่อนอยู่เคียงข้างเสมอ แต่อยู่มาวันนึง เราก็จำเป็นต้องแยกทางกันไปค่ะ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่เป็นเพื่อนกันอีกแต่ไปแล้ว เรายังเป็นเพื่อนกันค่ะ ความเป็นเพื่อนนั้น มันลึกซึ้งมากว่าจะอธิบายค่ะ

ดิฉันว่า ความรักทีเป็นแบบเพื่อนนั้น มันมั่นคงมากกว่าความรักระหว่างหญิงและชายอีกนะค่ะ

ในเรื่องนี้ มีอีกอย่างค่ะ ที่ดิฉันชอบมากๆ คือนานะ คนที่เป็นหญิงสาวเรียบร้อยนั้น มักจะมีคำถามในใจอยู่เสมอว่า " นี่ นานะ (สาวพังค์) จำครั้งแรกที่เราเจอกันได้ไหม ? ประโยคนี้ มันให้ความรู้สึกอบอุ่นดีจังค่ะ ชอบมากๆ

จำได้ไหม วันที่เราเจอกัน บางคนอาจจำไม่ได้นะค่ะ มันนานมาแล้ว แต่สำหรับบางคน อาจจะพอจำได้คร่าวๆค่ะ เวลาผ่านไป ภาพที่เราเคยจำได้ มันก็เลือนหายไปตามกาลเวลาค่ะ

พอได้ยินประโยคนี้แล้ว นึกถึงวันที่ ได้ก้าวเข้ามาเป็นนักศึกษาใหม่ๆ จำได้เลยค่ะ วันแรก วันที่ได้มีโอกาสเจอเพื่อนใหม่ๆ มันเป็นอะไรที่ ฟังดูแล้ว น่าสนุก แต่เวลาก็ผ่านไปแล้วค่ะ 4 ปี ผ่านไป ไวเหมือนโกหก จบแล้ว วันนี้ เรียนจบกันไปหมดแล้ว ว๊า คิดถึงเพื่อนๆจังเลยค่ะ ไม่รู้ว่า ตอนนี้ ใคร จะทำอะไร อยู่ที่ไหนกันบ้าง เฮ้อ เศร้า ( แอบเศร้า )

ก็เหมือนกับที่ นานะทั้งสอง ได้มาเจอกัน และแล้ว วันที่ต้องจากกันก็มาถึง นั้นแหละค่ะ จะไม่ให้เศร้าได้ยังไงต้องจากกันไปแล้ว แต่ความรู้สึกที่ดีดี ที่เคยมีให้กัน มันยังจำไว้อยู่ในใจนี่ค่ะ และจะไม่มีทางลืมมันได้เลย