คุณนันโช ขอบคุณนะคะ ที่ Tag มา เป็นโจทย์ที่ปวดหัวมาก เพราะเราต้องบอก 5 ข้อที่เป็นความลับ หรือเรื่องที่คนอื่นไม่เคยรู้ เรื่องนึกไม่ถึงของเราให้คนอื่นรู้  5 ข้อด้วยกัน จากนั้น ต้อง Tag ต่ออีก 5 คนใช่ไหม...

5 ข้อที่คนอาจนึกไม่ถึงของฉันก็มี

1. ศุ บุญเลี้ยง คือ ชายหนุ่มในดวงใจ  ไม่ใช่สเป๊คหน้าตาหรืออะไรนะคะ พอดีว่าตอนฉันอยู่ม.4 พี่จุ้ยดังมาก ทั้งเฉลียง ทั้งไปยาลใหญ่ ทั้งงานเขียน "หาดขาว ดาวสวย และกล้วยตาก" "หนุ่มนักโบกกับสาวขี้บ่น" สารพัด ที่ทำให้หลงรัก แต่ที่หลงรักน่ะ คือ งานเขียนของพี่จุ้ยค่ะ สำนวนอมยิ้ม ฝันๆ สมัยนั้น ถือว่าโดนสุดๆ และฉันก็ตั้งความฝันตั้งแต่ม. 4 เลยว่า ฉันอยากทำงานหนังสือ และอยากเป็นนักเขียน

การเดินตามฝันของฉัน แม้จะอ้อมไปบ้าง สะดุดไปนิด แต่วันนี้ ฉันได้เป็นทุกอย่างที่ฝันอยากเป็นแล้วค่ะ เคยได้เดินสวนทาง และสวัสดีพี่จุ้ยสองสามหน ประสาแฟนเพลง และถูกแนะนำในฐานะบก. ซึ่งก็ไม่ได้คุยกันเป็นประโยคสักที

พี่จุ้ยคะ ถ้ามีโอกาสได้เจอกันอีกครั้ง ฉันจะเข้าไปสวัสดี และบอกว่า โดยไม่รู้ตัว พี่จุ้ยมีส่วนสำคัญในความสำเร็จวันนี้ ณ จุดนี้ของฉัน...ขอบคุณมากนะคะพี่ :-)

2. ค้างคาวตัวแรกและตัวสุดท้ายของฉัน ฉันเคยเลี้ยงค้างคาวค่ะ มันเป็นลูกค้างคาวเล็กๆ ที่คงตกจากอ้อมอกแม่ มาหล่นปุ๊ตรงระเบียงบ้าน ตอนนั้นฉันอยู่ประถมปลาย ทั้งเอ็นดู ทั้งสงสารมัน ก็เลยรับเป็นแม่ค้างคาวเสียเอง ลูกค้างคาวหน้าเหมือนหนู ขนสีน้ำตาลเข้มเกือบดำของมันนุ่มนวล ดูไม่น่ากลัวสักนิดค่ะ ฉันป้อนส้มให้มันดูดกินที่ละกลีบ และตอนนอน มันจะนอนห้อยหัวไปกับขอบเก้าอี้ ขยับตัวไปมา ขณะห้อยหัว หาที่หลับ

ไม่กี่วันที่เราใช้ชีวิตด้วยกัน พอมันเริ่มแข็งแรง ค้างคาวก็จากฉัน ออกโบยบินไปในคืนมืดมิด...

อืมมมมม....มันเป็นค้างคาวจริงๆ ไม่ได้โตมาเป็นมิสเตอร์แบทแมน ไม่งั้นป่านนี้ ฉันอาจได้มีแฟนเป็นซูเปอร์ฮีโร่ก็ได้นะคะ 555

3. ฉันรีดผ้าด้วยเตาถ่าน สมัยมัธมต้น ไม่เชื่อสิว่า ยังมีหมู่บ้านที่ไฟฟ้าเข้าไม่ถึง ...หมู่บ้านที่ฉันไปพักอาศัยอยู่กับย่า  อีกฝั่งมีไฟฟ้าใช้ ฝั่งฉัน คนละเขตเทศบาล ไม่มีไฟฟ้า เราใช้ชีวิตด้วยการจุดตะเกียง ทั้งตะเกียงโป๊ะ ตะเกียงกระป๋อง ใครที่รู้จักตะเกียงเจ้าพายุ อันนั้นจุดยากค่ะ แต่สว่างเท่าๆ ไฟนีออน

1 ปี ที่ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนย่า ฉันต้องเดินเช้า 2 กม. เย็น 2 กม. เพื่อไปรอรถเมล์ไปโรงเรียน (นี่ไม่ใช่ตำนานของวัลลี ที่เกินกันเป็น 10 กม. ล่ะ อย่าเข้าใจผิด) และเสื้อนักเรียน ถ้าอยากรีดให้เรียบ เพราะก็เริ่มโตเป็นสาวแล้ว ต้องใช้เตาถ่านรีดค่ะ หน้าตาเหมือนเตารีดปกติ แต่ไม่มีปลั๊กไฟ มันเป็นแค่โครงเหล็ก เราต้องคีบถ่านหุงต้มที่ติดไฟแดงๆ ร้อนๆ ใส่ไป สองสามก้อนค่ะ เหล็กเตารีดก็จะร้อน รีดผ้าได้

ต้องรีบรีดนะคะ ถ้ามันร้อนมาก เราหรี่มันไม่ได้ เดี๋ยวผ้าจะไหม้กันพอดี -____-"

4. ไอ้สามแสบ นั่นเป็นฉายาสมัยมหาวิทยาลัย ที่อาจารย์ท่านนึง ตั้งให้ฉันและเพื่อน ..บางทีก็เรียกไอ้ห้าร้อย ค่าที่ฉันไม่ค่อยเข้าเรียน โดดเป็นนิจสิน จนอาจารย์ท่านลั่นวาจาว่า "ถ้าวันไหน ฉันเข้าเรียน จะไม่มีการเช็กชื่อ ถ้าฉันไม่เข้า เช็กชื่อยกคลาส"

และอาจารย์ท่านพูดจริงทำจริงค่ะ ไม่ว่าเด็กจะขาดกันกี่คน ถ้าฉันเข้าเรียน จะไม่มีการเช็กชื่อ เพื่อนๆ จึงวัดค่าอินดิเคเตอร์การโดดเรียนได้จาก การมาเข้าเรียนของฉันค่ะ ฮือ.....

พอฉันเข้าเรียน เพื่อนๆ โดด พอฉันโดด เพื่อนๆ รุมด่า "อาจารย์คะ ที่อาจารย์ว่าหนูแสบ หนูว่า อาจารย์แสบกว่าหนูหลายเท่านะคะ"

แง.....

5. ทำไมลูกโป่งลอยได้ อันนี้บ่งบอกจินตนาการวัยเด็กของฉันได้อย่างดี 555  ย้อนไปสมัยประถมเลยค่ะ ของเล่นสุดโปรดคือ ลูกโป่งลอยลม หรือลูกโป่งสวรรค์หลากสี

มันจะถูกผูกเชือกขายตามงานวัด

ฉันชอบมันมาก และเกิดคำถามว่า ทำไมลูกโป่งลอยได้หวา....แล้วด้วยความฉลาดของฉันนั่นเอง ฉันก็คิดขึ้นมาได้ว่า "ต้องใช่แน่ๆ "

เชือกไง ที่มันทำให้ลูกโป่งลอย ว่าแล้วฉันก็ ชึบ.....เอากรรไกรตัดด้ายดู ในจินตนาการที่เห็น ...ลูกโป่งจะตกลงมา แล้ว ด้ายยังตั้งตรงอยู่

แต่ความจริงกับจินตนาการเดินสวนทางกันอย่างแรง ลูกโป่งมันลอยไปไกล พร้อมด้ายที่สลดคอตกอยู่ในมือ

ปัญหามา ปัญญามี โอ้ ....ลูกโป่งนั่นต่างหาก ที่ทำให้ด้ายในมือของฉันตั้งตรง  ฮือ....

จบการถูก Tag พียงเท่านี้ค่ะ เดี๋ยวต้องไปหาเหยื่อ Tag ก่อนนะคะ

บานาน่า กัทลี