ตอนที่ 5  ทีมงานผมบอกว่า “ถ้าอย่างนั้น  เมื่อไหร่พี่จะได้ขึ้นตำแหน่งสูง ๆ ล่ะ  งานพี่ก็ยุ่ง ๆ อยู่ด้วย  ถ้าให้พี่หาคนเยอะๆ  สงสัยพี่คงทำไม่ได้แล้วล่ะ”  

       เอาละสิครับ พี่แกเริ่มถอยแล้ว  ผมจะทำอย่างไรดี ? 

       เป็นเรื่องที่ผมเจอเป็นประจำครับ  บางคนก็บอกว่า  “ถ้าให้พี่ช่วยซื้อของแล้วก็ได้เลย  แต่ถ้าให้พี่ไปหาคนพี่ไม่เอานะ  พี่ขี้เกียจไปง้อเขา”

         ............... 

       ในการทำธุรกิจขายตรง  ตำแหน่งสูง ๆ จะได้รับ “ส่วนแบ่งทางการตลาด” จากการสร้างทีมงานที่สูง  และที่สำคัญก็เพื่อเอาตำแหน่งของตนเองไป  Motivate  หรือชักจูง  โน้มน้าว สมาชิกใหม่  ให้มองเห็นว่า  ธุรกิจนี้มันทำง่าย....ใช้เวลาเพียงไม่นาน  ก็ขึ้นตำแหน่งระดับสูงและมีรายได้เป็นหลักหมื่นแล้ว 

       การมุ่ง “ตำแหน่ง” ก่อนการสร้างเครือข่าย  หรือการสร้างเครือข่าย มากกว่าการมุ่ง
ตำแหน่ง  คงบอกไม่ได้ว่า  อย่างไหนถูก  อย่างไหนผิด 

       เพราะเป็นแนวทางการทำธุรกิจของแต่ละคน  ครับ 

       แต่ที่สำคัญกว่าวิธีการก็คือ  ความเข้าใจในธุรกิจมีมากเพียงใด  ถ้าคุณเข้าใจในเนื้องานของธุรกิจเครือข่ายเป็นอย่างดีแล้ว    วิธีการที่ใช้ก็คือ “กลยุทธ์” ในการเดินไปสู่เป้าหมาย  ซึ่งแต่ละคนไม่จำเป็นต้องใช้กลยุทธ์เดียวกันในการเดินไปสู่เป้าหมายเดียวกัน 

        อยู่ที่ความพร้อมและศักยภาพของแต่ละคน  ครับ ว่าจะเลือกใช้กลยุทธ์ใด 

        ผมอาจจะไปกรุงเทพ  โดยใช้รถยนต์ส่วนตัว  ในขณะที่เพื่อนของผม อาจจะไปโดยเครื่องบินโดยสาร 

        เดือนต่อมาผมอาจจะไปโดยเครื่องบินโดยสาร  ในขณะที่เพื่อนผมอาจจะไปโดยรถยนต์ส่วนตัวก็เป็นได้  และไม่ว่าจะไปโดยวิธีใด ไม่มีใครถูก ใครผิดหรอกครับ  ขึ้นอยู่กับความพร้อมและโอกาสมากกว่า ครับ

        ..............

        พี่เกียรติ  ทำงานที่เดียวกับผม ครับ  และสมัครเป็นสมาชิกกิฟฟารีน  หลังจากได้รับฟังเรื่องราวของแผนงานผลประโยชน์  พี่เกียรติบอกว่า  “กิฟฟารีน มีสินค้าอะไรที่น่าใช้บ้าง ?”   เจอแบบนี้ผมก็ยิ้มเลยครับ 

        ผมเล่าเรื่องยาสีฟัน  แปรงสีฟัน  ผงซักฟอก  ครีมอาบน้ำ  ยาสระผม  ครีมทาผิว น้ำยารีดผ้า  น้ำยาล้างจาน  แป้งทาผิว  โรลออน  น้ำหอม  รวมทั้ง  เครื่องสำอางสำหรับสุภาพสตรี และสุภาพบุรุษ แล้วก็อะไรอีกหลายรายการ 

        ก็สินค้าของกิฟฟารีนมีทั้งหมดกว่า 2,000 รายการ  จะไม่เยอะได้ไง แต่ผมไม่ได้เล่าทั้งหมดนะครับ เพราะผมเองไม่ได้ซื้อใช้ทั้งหมด  ก็ซื้อเท่าที่ความจำเป็นของชีวิตบังคับให้ซื้อเท่านั้นแหละครับ 

        พี่เกียรติ บอกว่า  “ก็ดีนะ  เดี๋ยวพี่จะสมัครสมาชิกก็แล้วกัน  อยากจะลองใช้ยาสีฟันดูสักหน่อย  เคยได้ยินเขาพูดกันว่าใช้ดี” 

        ตั้งแต่วันนั้น มาจนถึงวันนี้ก็เป็นเวลากว่า 2 ปี  ครับ  พี่เกียรติเปลี่ยนที่ซื้อสินค้าจากห้างร้านทั่วไป  มาซื้อที่ศูนย์กิฟฟารีน 

        พี่เกียรติบอกว่า “สินค้ามีคุณภาพ   ราคาก็ยุติธรรม   สามารถซื้อซ้ำได้โดยไม่เดือดร้อน  แถมยังมีประกันอุบัติเหตุให้อีก 120,000 บาท  พี่ไม่เปลี่ยนใจไปซื้อที่อื่นแล้วล่ะ” 

        พี่เกียรติ เป็นตัวอย่างของผู้ใช้สินค้าอย่างเป็นธรรมชาติครับ  อะไรที่ชีวิตจำเป็นต้องใช้ และที่กิฟฟารีนมีจำหน่าย  พี่เกียรติก็จะซื้อที่กิฟฟารีน   พี่เกียรติบอกว่า เขาโชคดีที่ได้รู้ว่าการเปลี่ยนมาซื้อสินค้าที่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวันที่กิฟฟารีน   เพียงเดือนละประมาณ 400 บาท  ก็ได้รับการคุ้มครองชีวิตจากอุบัติเหตุในวงเงิน 120,000 บาท 

        ถือว่าเป็นผู้บริโภคที่ไม่ประมาท ครับ 

        และทุกวันนี้  พี่เกียรติก็ไม่ได้หาคน หรือสร้างทีมงานแต่อย่างใด  พี่เกียรติ  ก็ยังคงมีวิถีชีวิตปกติ  ทำงานในหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ  เพียงแต่เมื่อใดที่ของใช้ในชีวิตประจำวันหมด พี่เกียรติก็ไปซื้อที่กิฟฟารีน  ก็เท่านั้นเอง 

        .............. 

          ตอนที่แล้ว  ทีมงานผมบอกว่า “ถ้าอย่างนั้น  เมื่อไหร่พี่จะได้ขึ้นตำแหน่งสูง ๆ ล่ะ  งานพี่ก็ยุ่ง ๆ อยู่ด้วย  ถ้าให้พี่หาคนเยอะๆ  สงสัยพี่คงทำไม่ได้แล้วล่ะ” 

        ปัจจุบันทีมงานของผมคนนี้  เริ่มเข้าใจแล้วครับ  และซื้อสินค้าของกิฟฟารีนใช้เป็นประจำทุกเดือน  แถมยังได้รับเงินปันผลทุกเดือนด้วยครับ  เพราะขายสินค้าของกิฟฟารีนให้กับคนที่ทำงานด้วย 

        ผมเคยถามว่า  ทำไมพี่ไม่ชวนเพื่อนที่ทำงานสมัครล่ะครับ

        เขาบอกว่า  พี่ยังไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร ?

        เป็นคำตอบที่ผมต้องกลับไปคิด ครับว่า...

        ผมจะเริ่มต้นอย่างไรดี ?