• PS
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sonic545@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-10-18
  • จำนวนเรื่อง : 9
  • จำนวนผู้ชม : 1741
  • จำนวนผู้โหวต : 2
  • ส่ง msg :
เมื่อฟ้าสางแล้วเราจะพบกัน
ตะวันแห่งรุ่งอรุณสาดส่องน้ำค้างบนยอดหญ้า สายลมไหวพัดมา ชวนให้ใจคำนึงถึงทุกครา
Permalink : http://www.oknation.net/blog/glory
วันพุธ ที่ 4 มิถุนายน 2551
เหม่อมองฟ้าในรัตติกาล
Posted by PS , ผู้อ่าน : 58 , 22:42:20 น.  
พิมพ์หน้านี้

นานแล้วสินะที่ไม่ได้นั่งเหม่อมองท้องฟ้าในยามรัตติกาล นานแล้วสินะที่ไม่ได้นั่งถามหมู่ดาวว่าคืนนี้เป็นอย่างไรบ้างยังสบายดีไหม เจอกันในคืนนี้ จันทราที่หลบอยู่หลังกลีบเมฆยังแอบเขินอายอยู่หรือเปล่า  ถึงแม้กระจอกกับกระจิบจะหลับไปหมดแล้ว  แต่หัวใจของฉันจะเต้นรำไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน นั่งรอว่าเมื่อไหร่ตะวันจะโผล่มาสักที ฉันจะได้รีบไปหาเธอคนดีแต่เช้า....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 27 ธันวาคม 2550
อำนาจ กองเงิน เกียรติยศจะแย่งกันทำไม เมื่อตัวเรานิดเดียวถ้าเทียบกับจักรวาลบนผืนฟ้า
Posted by PS , ผู้อ่าน : 60 , 00:10:01 น.  
พิมพ์หน้านี้

บางทีเวลา แหงนมองดูท้องฟ้าอันปกคลุมไปด้วยเหล่าดวงดาว มันทำให้เรารู้ตัวเสมอว่า  แท้จริงแล้ว  เราเองก็ตัวนิดเดียว  เมื่อเทียบกับวัตถุอากาศ ที่ส่องแสงบนฝากฟ้า มันทำให้เรา มีสติอยู่เสมอ ถึงความไม่อหังการหรือความยิ่งใหญ่ในตัวเรา เพราะในที่สุดสิ่งเหล่านี้ ถููกสยบด้วยพลังจากก้อนวัตถุ ที่ร้อยเรียงส่องแสงอยู่บนผืนจักรวาลอันไร้ขอบเขต ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2550
รักแห่งสยาม หนังรักที่ทำให้เราซึ้งใจนานแสนนาน
Posted by PS , ผู้อ่าน : 92 , 10:31:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

ไปดูมาแล้ว ดีมาก อยากเชียร์หนังเรื่องนี้ให้อยู่ในใจของใครหลาย ๆ คน หากใครเคยประทับใจในหนังเรื่อง O-Negative ที่นำแสดงโดยทาทา ยัง เมื่อหลายปีก่อน  หนังเรื่องนี้ก็จะทำให้คุณเข้าใจในความหมายของคำว่ารักเช่นเดียวกัน  รักแห่งสยาม ความรักที่จะทำให้เราซึ้งใจนานแสนนาน ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 23 ตุลาคม 2550
ภาพลวงตาหรือเรื่องจริง เมื่อเราต่างอยู่ในพะวงแห่งรัตติกาล
Posted by PS , ผู้อ่าน : 99 , 23:20:50 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฉันไม่แน่ใจ  เหตุการณ์เมื่อคืนที่เกิดขึ้นระหว่างเรา เป็นเรื่องจริงหรือฝันไป คงเป็นเพราะฉันอยู่ในพะวงของรัตติกาล สภาพร่างกายและจิตใจตกอยู่ห้วงภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น การรับรู้ของฉันจึงไม่ได้สัมผัสได้ว่า  เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเรา คือความจริงหรือเพียงสิ่งที่ฉันได้คิดไปเอง ริมฝีปากของเธอและฉันได้แนบชิดกัน  นานเกินกว่านาที  และนานพอที่ทำให้ฉันรู้สึกซาบซ่าน ไปทั่วทั่งจิตใจ แต่หากเทียบกับคว....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 ตุลาคม 2550
คืนนี้ ฉันจะหลับตาไปพร้อมเธอ
Posted by PS , ผู้อ่าน : 102 , 21:43:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

คืนนี้ท้องฟ้าโปร่งใส  ไร้เงาเมฆฝน จันทร์ครึ่งดวง  ยังสาดส่องแสงได้ไม่เต็มที่นัก แต่ก็เพียงพอทำให้ฉันได้เห็นใบหน้าของเธอ ผ่านแสงจันทร์ ความเงียบสงัดและนิ่งงันของสายลม ทำให้ฉันได้ยินเสียงกระซิบ จากลมหายใจของเธอ ความว้าวุ่นในใจ กลับกลายเป็นความสงบเงียบ  และดึ่งลึกไปสู่ก้นบึ่งของหัวใจระหว่างเราสอง คืนนี้ ฉันจะหลับตาไปพร้อมเธอ และตื่นขึ้นมาอีกครา  เมื่อฟ้าสาง ....

อ่านต่อ

ฉันจะโอบกอดเธอ ท่ามกลางคืนอันเหน็บหนาว
Posted by PS , ผู้อ่าน : 98 , 00:05:26 น.  
พิมพ์หน้านี้

อีกไม่กี่นาที ราตรีก็จะก้าวข้ามไปสู่วันใหม่ ในรอบฤดูกาลของความเหน็บหนาว จากลมฝนเริ่มเปลี่ยนเป็นลมหนาว ความหนาวยะเยือกเริ่มเข้ามาสัมผัสผิวกายอย่างแนบชิด ลมหนาวกลับมาเยือนอีกครั้งหลังจากที่ห่างหายไปนานนับปี เป็นเพราะลมหนาว  ความรู้สึกอบอุ่นถึงได้เกิดขึ้น ทั้งอุ่นกายและอุ่นใจ เป็นเพราะลมหนาว  ทำให้ฉันและเธอได้ใกล้ชิดกัน ฉันจะดึงเอาผืนฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เอามาห่มกายเธอให้คลายหนาว ใต้ผ้าห่ม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 ตุลาคม 2550
ใบไม้ปลิวไหว เมื่อลมหนาวพัดมา
Posted by PS , ผู้อ่าน : 122 , 10:52:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฟ้าสางแล้วสินะฉันตื่นขึ้นมาจากราตรีกาลแต่เธอยังหลับอยู่ขณะที่ฉันกำลังก้าวลุกออกจากเตียงเดินไปยังหน้าบ้านใบไม้ต่างปลิวไหวเมื่อสายลมจากทะเลพัดผ่านมาอากาศเริ่มเย็นลง ผิวกายฉันเริมหนาวสั่นนี้คงเป็นสัญญาณบอกว่า ฤดูกาลแห่งความหนาวเย็นกำลังจะมาเยีอนฉันเดินกลับเข้ามาในบ้านพร้อมกับถ้วยกาแฟร้อน ๆ ฉันจิบกาแฟไปพราง ๆ พร้อม ๆ กับสายลมที่พัดเข้ามาสายลมก็พัดผ่านไปชั่วพริบตาสายลมไปแล้วสินะ แต่อีกไม่นานสายลมก็จะกลับม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 ตุลาคม 2550
ข้ามโพ้นปราการของดวงดาวและแสงเดือน แล้วเราจะพบกัน
Posted by PS , ผู้อ่าน : 114 , 23:21:55 น.  
พิมพ์หน้านี้

ก่อนทีี่ฟ้าจะรุ่งส่างในยามเช้า ในมุมมืดของราตรีกาล ฉันแอบย่องเข้าไปในห้วงเวลา อันข้ามโพ้นปราการแห่งปีแสงของดาวและเดือน ผ่านประตูแห่งความมืดของค่ำคืน และเพียงไม่กี่ชั่วพริบตา  ฉันก็เผลอก้าวไปพบเธอในยามค่ำคืน เราเริงร่า หยอกล้อ คลอเคลีย และอิงแอบ แต่เพียงไม่นาน  แสงแรกแห่งดวงตะวันก็พาฉันกลับมายังที่เดิม แล้วเราจะพบกันเมื่อฟ้าสาง ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 ตุลาคม 2550
เมื่อแรกพบ ฉันไปซ้าย เธอไปขวา
Posted by PS , ผู้อ่าน : 150 , 22:47:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

จำได้ว่าเมื่อแรกพบฉันไปทางซ้าย เธอไปทางขวา เราสวนทางกัน แต่อีกไม่นานเราก็ได้พบกัน นับจากวันนั้นจนวันนี้ ฉันกับเธอ ก็ยังสวนทางกันตลอดเวลา เธอจะไปซ้ายแล้วฉันจะไปขวา แต่เราก็ยังได้พบกัน เธอบอกให้ฉันไปซ้าย แต่ฉันบอกให้เธอไปขวา แต่สุดท้ายเราก็ไปทางเดียวกัน ไม่แปลกเลยที่ความรู้สึกเมื่อแรกพบยังอยู่มิเปลี่ยนแปลง แล้วเราจะพบกันเมื่อฟ้าสาง ....

อ่านต่อ


/1