เมื่อความรักก้าวเข้ามาสู่หัวใจของเรา....

จะมีไหมสักคนที่เฝ้าถามตัวเองว่า เอ...เมื่อไหร่น๊าเราจะมีใครคนนั้นคอยเดินเคียงข้างบ้าง(นอกเหนือจากคุณพ่อและคุณแม่) แต่เป็นใครคนนั้นที่พิเศษกว่าเพื่อน กว่าคนรู้จักธรรมดาทั่วไป  แต่เป็นคนที่เรารักและรักเรา ที่พร้อมจะอยู่เป็นกำลังใจให้กับเรา อยู่ทุกๆช่วงเวลาของชีวิต ทั้งสุขและทุกข์ คอยแบ่งปันรอยยิ้ม เสียหัวเราะ รวมทั้งเสียงร้องไห้

นั้นแหละครับ..เมื่อคำถามเหล่านี้เกิดขึ้นกับใครแล้ว เรามักจะสอบถามกับคนอื่นๆต่อไปว่า แล้ว...เจ้าความรักที่ว่านี้มันคืออะไรกัน ความหมายของมันหล่ะเป็นงัยหรอ และความผูกพันหล่ะเป็นยังงัยกันเล่า?

ผม...ก็อีกคนนึงที่โดนถามคำถามนี้จากน้องสาวคนนึง  ด้วยฐานะที่เราเป็นคนที่ฟังเรื่องราวความรักจากคนรอบข้างมาบ้าง หรือบางครั้งก็เกิดขึ้นกับตัวเราบ้างในบางโอกาสที่อำนวย(ฟลุ๊ก...นั่นเอง)  ผมจึงได้ในคำนิยามของความหมาย 2 คำนี้  .....ขอบอกนะครับ ว่าเป็นอีกมุมมองนึงที่ผม  รู้สึกและเข้าใจ ที่สำคัญคือ มันกลั่นมาจากข้างในหัวใจผมจริงๆ

ความรัก... คือ ความรู้สึกดีๆที่เกิดขึ้นระหว่างชายและหญิง เพียง 2 คน อาจเกิดจากการได้ช่วยเหลือกัน พบกันโดยบังเอิญ มีคนแนะนำให้มารู้จักกัน ฯลฯ แล้วแต่สาเหตุที่ทำให้แต่ละคู่ได้เจอะเจอกัน แต่ความรู้สึกนี้จะค่อยๆเกิดขึ้นโดยที่ทั้งคู่ไม่รู้ตัว ว่าก่อกำเนิดขึ้นตอนไหน รู่แต่เพียงว่าเรารักเขาแล้วหรือเนี่ย....แน่นอนครับ ย่อมมีอีกฝ่ายที่เกิดความรู้สึกก่อนอีกฝ่ายแน่นอน ไม่มีคู่ไหนเลยที่เกิดขึ้พร้อมๆกัน(น้อยมาก) และอีกฝ่ายก็จะมีความรู้สึกที่มากกว่าอีกคนแน่นอน(ไม่มีอีกเช่นเดียวกันที่บอกว่า....ฉันรักคุณเท่ากับที่คุณรักฉัน) ดังนั้น เมื่อคนที่รักมาก จะตั้งความหวังไว้มากเช่นเดียวกัน ถึงแม้ว่าจะพยายามบอกอีกฝ่ายว่า เรารักที่ความบริสุทธิ์โดยไม่เคยหวังว่าจะได้สิ่งนั้นสิ่งนี้จากเธอหรอก....อันนี้โกหกเพื่อให้ตัวเองดูดีทั้งนั้น ซึ่งในใจแล้วยังมีความปรารถนาอย่างลึกๆว่า อยากให้อีกฝ่ายปฏิบัติกับเราเหมือนกับที่เราปฏิบัติกับเขาบ้าง  ....แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรหล่ะว่า เราเริ่มมีความรักแล้ว สังเกตุจากอาการเหล่านี้ครับ

1.จะเขินๆเวลาได้คุย และได้เจอหน้าอีกฝ่าย ไม่กล้าพูดในสิ่งที่อาจทำให้อีกฝ่ายไม่พึงพอใจในตัวเรา และจะรู้สึกคิดถึงเป็นอย่างมากเวลาที่ไม่ได้ยินเสียงหรือเห็นหน้า (คิดถึง...อาการที่ออกมาจากหัวใจ แตกต่างจากการคิดคำนวณ ทางคณิตศาสตร์ที่ใช้สมอง ..ใครคนนั้นที่เราคิดถึงแสดงว่า เขาอยู่ในใจของเราตลอดเวลา)

2.จะรู้สึกหวงมาก เวลารู้ว่ามีเพศตรงข้าม อยู่ข้างๆเขา คุยกับเขา ไปไหนมาไหนด้วยกันกับเขา ถึงแม้ว่าเขาจะบอกกับเราว่า เพื่อนนะไม่ใช่คนรัก...แต่เราก็อดที่จะหวงไม่ได้

3.จะห่วง....เมื่อทราบข่าวว่าเขามีเรื่องไม่สบายใจ มีปัญหา หรือว่าไปไหมมาไหนตอนกลางคืนคนเดียว

4.จะรับฟังได้ทุกเรื่องราวที่เขาเล่าให้ฟัง และจะรู้สึกดีมากที่เขาคิดถึงเราเป็นคนแรก แล้วเล่าสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับตัวเขาให้เราได้รับรู้และมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ต่างๆในชีวิตประจำวัน(แสดงถึงความจริงใจ..นะเนี่ย)

5.เมื่อรู้สึกเหงา ไม่สบายใจ ขอเพียงได้คุยกับเขา หรือเห็นหน้าเขา เราจะหมดกังวลเรื่องราวร้ายๆทันที และจะมีความสุขในหัวใจทันที ถ้าเขาคนนั้นโทรมาหาและส่ง SMS มาให้ ยิ่งส่งมาตอนตื่นนอน ก่อนนอน ระหว่างวันนะ เราจะยิ้มกว้างๆ จนเพื่อนๆที่อยู่ใกล้ๆ เกิดความสงสัยว่า...บ้าเปล่าเนี่ย

6.สิ่งของที่เราได้รับจากเขา สถานที่ที่เราไปไหนมาไหนกับเขา หรือเสียงเพลง หนัง ที่เคยได้ฟังได้ดูร่วมกันกับเขา เมื่อเราได้เจอ ได้ดู ได้ฟังที่อื่นๆนะ เราจะยิ้มและภาพความทรงจำเหล่านั้นจะพลุดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัวเลยหล่ะ...

...........เอาหล่ะครับ ก็เป็นส่วนหนึ่งนะที่เราเริ่มมีความรักแล้วหล่ะ  ผมจะบอกแต่ในทางที่เป็นบวกนะครับ เพราะมันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น....เมื่อเราพร้อมที่จะรักใครสักคน เราก็ต้องพร้อมที่จะรับรู้ทุกเรื่องที่จะเกิดกับเราและเขาในวันข้างหน้า....ขอเพียงเรา จริงใจ เชื่อใจ อภัย และเข้าใจนะ ทุกอย่างจะแก้ไขได้หมดโดยง่ายครับ

ความผูกพัน...คือ ความรู้สึกเช่นเดียวกัน ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างคน 2 คน ที่ได้ทำสิ่งต่างๆร่วมกัน ในเวลาใดเวลาหนึ่ง จะสั้นหรือยาวขึ้นอยู่กับความเหมาะสมแต่ละคู่หรือความตั้งใจของแต่ละคู่(ความรัก อาจจะเป็นเรื่องของความบังเอิญ แต่ความผูกพันเป็นเรื่องของความตั้งใจ) ดังนั้น เมื่ออีกคนทำอะไรให้กับเรา ไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือ คอยรับฟัง คอยให้กำลังใจ คอยปลอบเราเมื่อเรามีปัญหา ไปไหนมาไหนกับเราเป็นประจำ ร่วมทุกข์(แชร์ทุกปัญหาให้กันและกันได้รับรู้และเดินผ่านจุดนั้นมาพร้อมๆกัน) ร่วมสุข(แบ่งปันรอยยิ้ม เสียงหัวเราะร่วมกัน ) โดยการกระทำเหล่านี้สม่ำเสมอ ในช่วงเวลาหนึ่ง(มีเวลาเป็นตัวแปรควบคุม) เมื่อทั้งสองมีเหตุให้ต้องจากกัน จะจากเป็น หรือจากตายก็แล้วแต่บุญที่เคยทำร่วมกันมาก่อน(ใช้วิจารณญาณในการอ่าน) ทำให้เรามีความรู้สึกว่า ไม่อยากจะอยู่แล้วในโลกนี้ อยากจะอยู่คนเดียวสักพักบ้าง อยากจะหาอะไรมาทำบ้างเพื่อให้สามารถอยู่กับความเป็นจริงได้....แต่เมื่อเรากับเขาได้มาเจอกัน ได้พูดคุยกัน(โทรศัพท์,MSN ,ต่อหน้าต่อตา ฯลฯ)ก็เหมือนว่าโลกนี้ช่างสวยงามซะเนี่ยกะไร หัวใจจะพองโต เบิกบาน ยิ้มจนหุบไม่ลงเลยทีเดียว...และนี่แหละก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่ง ของความรัก....เรามักจะได้ยินได้ฟังบ่อยๆว่า..ความรักความผูกพัน

...แล้วคุณหล่ะมีคงวามคิดเห็นอย่างไร...กับความหมายของคำ สอง คำนี้......ช่วยแนะนำด้วยครับป๋ม....