ผู้เขียนทำงานด้านสาธารณสุขในพื้นที่ชนบท ชาวบ้านเรียกว่า "หมอ" ชาวเราเรียกตัวเองว่า "หมออนามัย" ซึ่งใน Blog Oknation นี้ก็มีหลายคน (หมอปริญญา(แพทย์)...ก็น่าจะมีหลายคนเช่นกัน) และคิดว่ามีประสบการณ์และสภาพการทำงานไม่น่าจะต่างกันมาก คงมีความรู้สึกและรับรู้ต่อสภาพสังคม และอุปสรรคในการทำงานใกล้เคียงกัน

ปัญหาหนึ่ง เล็กๆ แต่มีผลกระทบต่อสุขภาพทั้งในระยะสั้นและระยะยาวพอสมควร คือ "ของแสลง"

"ของปันตัง" คือคำเรียกขานของ "ของแสลง" ในพื้นที่ผู้เขียนทำงาน หมายถึง อาหารต้องห้ามในภาวะสุขภาพที่ไม่ปกติ เช่น ตั้งครรภ์ เป็นแผล ผื่นคัน อีกหลายโรคที่มีอาหารต้องห้าม

ผู้เขียนพยายามถามถึงแหล่งที่มาของความเชื่อเหล่านี้ ส่วนใหญ่บอกว่าเขาห้ามต่อๆกันมา บางทีเล่าเป็นนิทานได้เป็นเรื่องๆ  ถ้าถามว่าห้ามกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่  เขาบอกว่า "ไม่รู้ " (บางข้อห้าม...น่าจะมาตั้งแต่ยุคหิน)

ถามถึงเหตุผล มีน้อยรายที่บอกได้  ที่บอกได้ก็มักขัดแย้งกับทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ของ "ผู้เขียน" (ย้ำ...ของปัญญาที่ผู้เขียนมี)

ผู้เขียนมีปัญหา กับการแนะนำให้ผู้ป่วยเหล่านั้น(รวมทั้งญาติ)ให้เข้าใจ เชื่อและปฏิบัติตาม อาจจะด้อยในเรื่องศิลปะในการพูดจูงใจ หรือด้วยอะไรก็แล้วแต่

วิธีการหนึ่งที่ผู้เขียนชอบใช้ แต่ไม่แน่ใจว่าจะถูกต้องหรือเปล่า คือ

หากเรานับ “ของแสลง” ในโรคใดโรคหนึ่ง ตามที่คนไทยทั่วประเทศเชื่อ เอามารวมกัน และทำตาม  เราไม่สามารถกินอะไรได้เลย  เพราะมันจะ"แสลง"ไปซะทุกอย่าง...และเราจะ “อดตาย”...ผู้เขียนยกตัวอย่างให้ผู้ป่วยฟัง

ถ้าไม่เข้าใจ...ขอยกตัวอย่าง เช่น หญิงท้อง  แถวบ้านผม ห้ามกินปลาทูเค็ม เพราะบังเอิญเคยมีครั้งนึงเมื่อไหร่ไม่มีใครบอกได้ หญิงท้อง กินแล้วเกิดอาการชัก (ซึ่งแน่นอน...อาจจะชักจากเหตุอื่นๆ แต่มีปลาทูเค็มคาปากอยู่) ก็เลยเหมารวมไปว่า หญิงท้องคนอื่นๆก็ห้ามกิน ไปหมดทุกคน (แต่ไอ้ทีหญิงท้องคนอื่นๆกินแล้วไม่ชัก กลับไม่มีใครจำและพูดถึง)

ผู้เขียนจึงอยากรวบรวมข้อห้ามเรื่อง “ของแสลง” ในโรคต่างๆที่มีอยู่ทั่วประเทศ (ทั่วโลกก็ดี)ให้มากที่สุด  เพื่อรวบรวมและยกตัวอย่างให้ผู้ป่วยและญาติฟัง

และหากมีเวลาและปัญญาพอ  ก็จะนำมาวิเคราะห์ถึงความเป็นไปได้ในเชิงวิทยาศาสตร์ ว่าสมเหตุสมผลหรือไม่

จึงขอรบกวนพี่น้องชาวบล็อก  ใครเคยได้ยินเรื่องความเชื่อเกี่ยวกับของแสลงต่างๆ ช่วยบอกมายังผู้เขียนหน่อย  มีเหตุผลประกอบด้วยสักเล็กน้อยก็ดี

ขอบคุณล่วงหน้าครับ