พิมพ์หน้านี้
|
ฉันไม่รู้.......ต่อไปนี้มันจะเดินไปสู่หนทางใด หากฉันต้องห่างไกลไปจากเธอ เพียงแค่ขอให้ฉันได้ละเมอ พร่ำเพ้อถึงเธอไปยังดินแดนแสนไกล หากวันใดที่เธอเหินห่าง จงเรียนรู้ความต่างเอาไว้ ว่าจะคิดถึงคนที่อยู่ดินอันแดนไกล และฉันจะกลับไปกอดเธอ อยากให้เธอเรียนรู้จากตัวฉัน คืนและวันผ่านไปคงมีหวัง ไม่อยากให้เธออยู่คนเดียวเพียงลำพัง เธอก็ยังมีฉันที่รักเธอ ............................................................พิจิกา |