ถ่ายภาพ;  ต้น  บัวดิน

คืนปีกสีขาวให้ฉันสิ!

ขอสักช่วงเถิด...

อยากหลบหน้าความซ้ำซากและจำเจ

สายตาดวงกราดเกรี้ยว

เรื่องเล่าทุกวินาทีของเธอ, ไม่มีทางเลือกเสพจากจอสี่เหลี่ยม

และเสียงไซเรนแห่งการดิ้นรนของปวงชีวิต

ชั่วครู่ ชั่วคืน

คืนปีกสีขาวให้ฉันสิ!

คลายก้อยที่เกี่ยวแน่นด้วย

อย่าเด็ดปีกแล้วไปซ่อนไกลลับตา

ให้ฉันได้นั่งมองดอกหญ้าพลิ้วไหว

บนเส้นทางกลับทางเก่า

ทอดยาวเชื่อมถึงความงดงามในวัยเยาว์เสียบ้าง

ดื่มด่ำรสรื่นรมย์ในความวิเวกที่ใกล้แห้งขอดจากดวงใจ

สักครู่ยามหนึ่งก็ยังดี

ได้ไหม?

หากจะไร้เธอในลมหายใจ เพียงครู่ยาม

เมืองที่รัก!

........................

มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ

๑๑ พฤษภาคม ๒๕๕๑

:เส้นทางเดินไปไร่ในหุบเขาพังเหย เทพสถิต ชัยภูมิ