ผลัดวันประกันพรุ่งกับตัวเองมาหลายครั้ง ...เพราะตั้งใจว่าจะเขียนความประทับใจที่พบเจอบนเกาะลันตามาลงบล๊อค วันนี้พอจะมีโอกาสเลยเอาซะหน่อย ...

“เสี่ยเหน่ง"

เมื่อช่วงปลายเดือนก่อน ผมได้ลงไปที่เกาะลันตากับกลุ่ม เอ็นจีโอ ที่เข้าไปให้ความช่วยเหลือกับน ชุมชนดั้งเดิม ชาวเล หรือ ยิปซีทะเล ที่อาศัยอยู่มานานกว่า 100 ปี และกำลังถูกนายทุนเข้าไปรุกราน อย่างหนักหน่วงในช่วงหลังสึนามิ 3 ปี

ผมจะไม่เล่าถึงสถานการณ์ต่างๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่จะบอกเพียงว่า เกาะลันตากำลังจะเปลี่ยนไปเหมือนเมืองท่องเที่ยวอย่างพัทยา ภูเก็ต ป่าตอง สมุย เราจะไม่มีธรรมชาติคงอยู่เหมือนครั้งที่มีคนเคยบอกว่า ลันตา เป็น ไข่มุกเม็ดสุดท้ายแห่งอันดามัน ก็เป็นได้ ...

สำหรับสภาพทางกายภาพของเกาะลันตานั้น มีเนื้อที่ประมาณ 472 ตารางกิโลเมตร ประกอบไปด้วยเกาะต่างๆ 53 เกาะ มีคนอาศัยอยู่ 5 เกาะ มีชุมชนดั้งเดิมอาศัยอยู่ 3 เผ่าพันธุ์

ชาวเล เป็นผู้พบเจอเกาะลันตาใหญ่เป็นกลุ่มแรก หลังจากนั้นชาวมาลายู (มุสลิม) เป็นกลุ่มต่อมาที่มาสร้างรกราก ส่วนกลุ่มสุดท้ายเป็นชาวจีนที่ร่องเรือขายสินค้าที่สิงค์โปร์มาแวะพักเรือหลบพายุและสร้างที่อยู่อาศัยแบบถาวร ณ ดินแดนแห่งนี้

ปัจจุบัน เกาะลันตาแห่งนี้มีคนให้ความสนใจมาก ฝั่งตะวันตก “โซนหน้าเกาะ” เป็นชายหาดทอดยาว ชาวเลไม่นิยมปลูกที่พักอาศัยเพราะเป็นด้านที่รับลมพายุ ปัจจุบันจึงส่งผลให้เกิดธุระกิจท่องเที่ยวมากมายเป็นดอกเห็ด ทั้งโรงแรม รีสอร์ท ร้านอาหาร

ส่วนโซนหลังเกาะซึ่งเป็นชุมชนชาวเลเดิม เป็นทั้งอู่ข้าวอู่น้ำ ในวันนี้กำลังจะถูกกลืนจากนายทุน

แต่ชาวบ้านดั้งเดิมก็ยังมีความหวังว่าหากพวกเขาเข็มแข็ง นายทุนเหล่านี้ก็จะไม่สามารถเข้ามารุกล้ำพื้นที่เกิด อาศัย และทำมาหากินของเขาได้...  

ผมรู้สึกชื่นชม ชาวบ้านที่เกาะลันตามากครับ โดยเฉพาะชุมชนศรีรายา บนเกาะลันตาน้อย เพราะเขาพยายามป้องกันสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นมา แม้ด้วยกำลังน้อยนิดก็ตามที

พงศ์ธร มีสิทธิ์ หรือ “เหน่ง” วัย 28 ปี บริบรูณ์ ลูกหลานชาวศรีรายาผู้โหยหาความสงบเรียบง่ายที่หาไม่ได้จากเมืองหลวง เขาตัดสินใจกลับคืนถิ่นมาซ่อมแซมบ้านเพื่อเปิดเป็นเกสเฮาท์เล็กๆ 6 ห้องนอน รองรับนักท่องเที่ยวได้ 10 คนต่อคืน หลังจากอาก๋งได้จากเขาไปแล้ว

เขาปรับปรุงเกสเฮ้าส์แบบเรียบง่าย ทำทุกอย่างให้เหมือนกับร้านขายอะไหล่เรือสมัยก๋ง นำชุดรับแขก โต๊ะเก้าอี้ ข้าวของเครื่องใช้ดั้งเดิมขึ้นปัดฝุ่นนำมาประดับ และเมื่อกิจการเล็กๆ เปิดให้บริการบ้านหลังนี้ยังคงสะท้อนความผูกพันและความภูมิใจที่เขาเป็นคนรักษามรดกทางประวัติศาสตร์ที่สืบทอดต่อมาจากชนรุ่นก่อน

ชุมชนศรีรายาที่อดีตเคยเป็นย่านการค้าที่รุ่งเรืองมั่งคั่ง บ้านไม้ยกใต้ถุนที่ปลูกชิดๆ กันประมาณ 50 คูหา หน้าแคบติดถนน หลังยื่นลงทะเลยาวกว่า 30-50 เมตรนี้ แท้จริงมิได้เป็นความสวยงามนิยมแต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อการใช้งานและวิถีทำมาหากินของผู้อยู่ได้อย่างเหมาะสม

. . . บนชุดรับแขกที่รับลมทะเลจากระเบียงหลังบ้านที่ครั้งหนึ่งเป็นที่เทียบเรือ มีคนแปลกหน้าเข้ามาใช้บริการ ต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าเขาเหล่านั้นก็โหยหาความเงียบสงบแบบนี้เช่นกัน  เหน่งในฐานะเจ้าของบ้านและเจ้าของกิจการยิ้มแก้มปริและบอกว่านี่แหล่ะคือจุดเริ่มต้นของชุมชนเข็มแข็ง ริเริ่มให้คนในชุมชนยึดกิจการที่พัก ท่องเที่ยวแบบพอเพียง แล้วชุมชนของลันตา หรือ ลานตา จะไม่เสื่อมสลายไป...

โซนนี้ครั้งหนึ่งเป็นห้องเก็บอะไหล่ แต่วันนี้ เสี่ยงเหน่งจัดไว้ให้ลูกค้านั่งพักผ่อนและชมทีวี

ห้องน้ำดัดแปลงให้สบายขึ้น

มุมนี้รองรับเรื่องอินเตอร์เน็ต

ห้องนี้เป็นห้องครัวครับ ตี 4 คืนนั้นเสี่ยงเหน่ง ยำปลากระป๋อง + ไข่เจียว +อุ่นต้มยำให้ทีมงานกินก่อนเข้านอน ขอบคุณครับ

 ทางเดินบริเวณชั้น 2 ซึ่งถูกปรับแต่งเป็นห้องพัก ไม่ต้องติดแอร์ ดโล่ง โปร่งเย็นสบายทั้งวัน ทั้งคืน

เป็นไงมาดเขา ...

อ้อลืมบอกไปห้องพักสะอาด ราคาพอเพียง เข้าไปดูที่เว็บไซค์ได้ครับ http://www.srirayaguesthouse.com/

ข้าน้อย บักหุ่งซ่ำจ๊อย

ขอบคุณภาพจาก น้อง และเพื่อนร่วมงานอย่งคุณจำปา ครับ