เมื่อวานซืน ผมฝันร้าย.... ฝันว่ากรุงเทพฯ นองเลือด

เอาเรื่องจริงมาพูดเล่นอีกแล้ว เพราะเมื่อวานซืน (23 ธันวา)

......ผมฝันร้าย วันนี้ยังผวาอยู่เลย .......

.....กรี๊งงงงงงงงงงงงงง เสียงนาฬิกา เตือน บอก หมดเวลาลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง....

หีบหย่อนบัตรถูกปิดตาย ก่อนที่จะให้คณะกรรมการตรวจนับคะแนนท่ามกลางเสียงเชียร์ของ พรรคต่างๆ...

โพลทุกยี่ห้อต่างเปิดเผย สิ่งที่ตัวเองสำรวจออกสู่สาธารณะชน (ทันที)

ผลโพลที่มีการสำรวจ มีลักษณะคล้ายกัน คือ พปช.มีคะแนนนำโด่ง ปชป.มีคะแนนตามมาอันดับสอง ขณะที่พรรคอื่นๆ ก็มีจำนวน ส.ส.ลดหลั่นกันมาตามลำดับ ....

แตกต่างกันตรงจำนวนที่สำรวจมาเท่านั้น ซึ่งตรงนี้เข้าใจว่าการสำรวจแบบนี้มีปัจจัยหลายอย่างมีส่วนเข้ามาเกี่ยวข้อง....

ถึงตอนนี้ หัวใจผม และคนไทยหลายคน ตุ๋มๆ ต่อม ๆ ได้แต่บอกตัวเองว่า เป็นแค่โพล ไม่ใช่ของจริง...

แต่พอช่วงหัวค่ำผลการนับคะแนนจากหน่วยเลือกตั้งทยอยผ่านเข้ามาบนหน้าทีวี และถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ผลแท้จริง …

ผมก็เริ่มรู้ว่าเรื่องจริงแล้ว พปช.ยังมีพลังแห่งประชานิยมอยู่ โดยเฉพาะพี่น้องไทยทางจังหวัดอีสาน และจังหวัดทางภาคเหนือ ซึ่งมีความคิดเห็นไม่ตรงกับพวกเราที่ กทม.และจังหวัดทางภาคใต้

ตรงนี้มีนักวิชาการหลายคนออกมาวิเคราะห์ ลักษณะคล้ายๆกันว่า ปัยหาที่คนส่วนใหญ่เลือก พปช.ไม่ใช่เพราะตัวท่านสมัคร แต่เป็นตัวของพรรคที่ เคยมีอดีตหัวหน้าพรรค คือคุณทักษิณ โดยเน้นไปที่นโยบายเด่นชัด จับต้องได้ มีผลงานให้เห็นจับต้องได้  ที่สำคัญมีเม็ดเงินไหลเวียนในกระเป๋าถึงแม้จะไม่กี่สตางค์เมื่อเทรียบกับส่วนต่างในกลไกขณะที่เขาบริหารประเทศก็ตาม

..........

เราไม่ว่ากัน ภายใต้ระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย เราต้องยอมรับ ผลนี้ เคารพสิทธิ์ ของกันและกัน

 ....

ราว 2 ทุ่มเศษ คุณสมัคร และบรรดาแกนนำพรรค พปช.ได้ออกมาแถลงข่าว ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชน ท่ามกลางเสียงเชียร์จากแฟนคลับ ท่าทีทุกคนปราบปลื้มกับคะแนนที่ได้รับมา

ผมไม่เชื่อหูตัวเอง ว่ายังไม่ทันไร ยังไม่มีการจัดตั้งรัฐบาล...

พปช.ประกาศทันควัน จะออกกฏหมาย เพื่อปลดล๊อค อดีต ส.ส.ทรท.111 คนให้สามารถกลับมาเล่นการเมืองได้อีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งจะเชิญคุณทักษิณกลับมาสู่ประเทศไทย ...

............

พอได้ยินตรงนี้ผมตัวสั่นงันงก เพราะว่าคดีค้างเก่ายังไม่จบสิ้น คนที่เรียกร้องความเป็นธรรม เรื่องนี้ก็ยังอยู่ คงจะทนไม่ได้ที่จะไม่เคลื่อนไหว

เรื่องนี้ผมแอบคิดอยู่คนเดียวเงียบๆ

…ไม่รู้ว่าเราทุกคนจะต้องเจอกับอะไรในปี 2008....

ข้าน้อย บักหุ่งซ่ำจ๊อย

ขอบคุรภาพ จากเนชั่น