• gyunwin
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-09-10
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 1166
  • จำนวนผู้โหวต : 9
  • ส่ง msg :
gyunwin
everybodyeverything
Permalink : http://www.oknation.net/blog/gyunwin
วันพฤหัสบดี ที่ 9 ตุลาคม 2551
ไม่ต่างจากสายลมที่พัดมากระทบแก้ม
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 111 , 15:35:49 น.  
พิมพ์หน้านี้


ไม่ต่างจากสายลมที่พัดมากระทบแก้มเมื่อเข้าใกล้ฤดูหนาวคราวไหนที่มันจะพัดมาเมื่อไหร่ที่มันจะพัดไปไม่อาจมีใครรู้ได้ ไม่ต่างจากรองเท้าส้นสูงบางคู่ที่ถูกวางอยู่ในตู้โชว์เพียงหนึ่งข้างราวกับว่ามันถูกดีไซเนอร์ออกแบบมาเพื่อให้สวยงามอย่างโดดเดี่ยว ไม่ต่างจากน้ำหอมบางขวดที่ทุกๆวันปริมาณของมันได้ลดลงไปทีละน้อยในห้วงเวลาที่ฉันตกอยู่ภายใต้มนต์สะกดของกลิ่นหอมจนไม่ทันสังเกตว่ากลิ่นของมันได้เจือจางลงเช่นเดียวกับปริมา....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 กันยายน 2551
จิ้งจก บลูเบอร์รีพาย ด้วยรัก และความตาย
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 135 , 12:15:53 น.  
พิมพ์หน้านี้


*****บางส่วนในบทความนี้เปิดเผยเนื้อเรื่องบางส่วนของหนังและหนังสือบางเล่ม โปรดใช้ความระมัดระวังในการอ่าน :P “There's nothing wrong with the blueberry pie. Just people make other choices. You can't blame the blueberry pie, just...no one wants it.” - My Blueberry Nights      เมื่อได้ฟังประโยคข้างต้นจากปากนายเจอเรมี(Jude Law) ผมถึงกับน้ำตาซึม     ไม่ใช่เพราะมีเพื่อนเป็นพายบลูเบอร์รี หรือชอบกินพ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 กันยายน 2551
People Space : Live Portrait Drawing by Tum-hesheit
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 125 , 11:41:14 น.  
พิมพ์หน้านี้


วันเสาร์(ที่ล่วงเลยผ่านมาหลายเสาร์แล้ว) เราได้มีโอกาสโผล่ไปร่วมนิทรรศการ "กระดาษ" ของตั้ม-วิศุทธิ์ พรนิมิตร หรือที่รู้จักกันในนาม ตั้ม-hesheit นั่นเอง ใครที่ยังไม่คุ้นหูกับชื่อนี้ก็ขอเกริ่นสักนิดว่าชายในรูปเป็นนักเขียนการ์ตูนสัญชาติไทยผู้ไปโด่งดังในแดนปลาดิบ ;)  ตั้ม...  ตั้ม...2 โดยรวมๆงานนี้เป็นเหมือนปาร์ตี้ขนาดย่อม (ถ้าเปิดเพลงคงมีคนลุกฮือขึ้นมาเต้น เพราะเข้าใจว่าเป็น dudesweet)มากกว่างา....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 กันยายน 2551
คุ่นเวิร์ส - Converse รุ่น ปราบดา หยุ่น
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 158 , 22:10:23 น.  
พิมพ์หน้านี้


เนื่องในโอกาสครบรอบ100ปีของ Converse จึงมีการชักชวนศิลปินหลายท่านมาร่วมกันออกแบบรองเท้าในสไตล์ของตัวเอง... "ด้านนักเขียนชื่อดัง “ปราบดา หยุ่น” ออกแบบรองเท้าผ้าใบคู่ใจในแนวแอบสแตร็ก ดูดิบๆ แต่มีดีไซน์บอกเล่าเรื่องราวความทรงจำ สมัยเป็นนักศึกษาศิลปะ ที่ยังใส่คอนเวิร์ส และชื่นชอบงานสเกตช์ภาพด้วยหมึกดำกับพู่กัน ซึ่งถือเป็นพื้นฐานเริ่มต้นของการวาดภาพ" ลองเข้าไปดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่นี่ ขี้เก....

อ่านต่อ

ความเรียบง่ายบนความยากของชีวิต
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 100 , 22:09:15 น.  
พิมพ์หน้านี้


หลายครั้งที่ผมรู้สึกว่าชีวิตเป็นเรื่องง่าย      ตั้งแต่ผมคิดว่าตัวเองเป็น คนง่ายๆ –เกิดมาอย่างง่ายๆ-กินอย่างง่ายๆ-นอนอย่างง่ายๆ (รวมถึงบางทีอาจจะตายอย่างง่ายๆ (หมายถึงไม่ห่วงหล่อว่าสภาพหลังการหยุดหายใจจะเป็นยังไง)) จึงคิดอย่างง่ายๆว่าจะทำอะไรก็ได้บนโลกง่ายๆใบนี้ หากมันไม่เดือดร้อนถึงผู้คน (ที่น่ารักและน่าคบทั้งหลาย)      ย้อนกลับไปในอดีต (สมัยที่ยังหนุ่มและหน้าตาดีกว่านี้)     ในวัยห้าขวบโดยประมาณ หล....

อ่านต่อ

ความรักทำให้ฉันสุขจนไม่อยากเขียนบทกวี
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 108 , 00:28:32 น.  
พิมพ์หน้านี้


"ความรักทำให้ฉันสุขจนไม่อยากเขียนบทกวี"หนังสือรวมบทกวีแคนโต้ของ gyunwin มีวางขายที่ร้าน "ประตูสีฟ้า" อยู่ที่เอกมัย ซอย10ราคา 150 บาท(แค่ยืนอ่านก็ขอบใจ แต่ถ้าซื้อไปจะขอบคุณ)คำนิยมบางส่วนโดยตุล ไวฑูรเกียรติ "แคนโต้บทที่491ของวินกล่าวไว้ว่า“ความรักทำให้ฉันสุขจนไม่อยากเขียนบทกวี”     ตัวอักษรเหล่านี้ทำให้ผมอึ้งไปชั่วขณะ พลางคิดสงสัยว่าเหตุการณ์นี้จะมีโอกาสเกิดขึ้นกับผมหรือไม่ และ....

อ่านต่อ

เพียงชั่วพริบตาของฉัน
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 84 , 00:22:31 น.  
พิมพ์หน้านี้


1. เพียงชั่วพริบตาของฉัน ภาพลวงตาของเธอที่จากไป มีอยู่จริง ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลก ที่ความรักกับความเกลียด หรือความรู้สึกหวานขม จะยังมีอยู่จริง ในทุกครั้งที่ฉันร้องไห้ จะมีบางอารมณ์ที่ฉันรู้สึกไปเองว่า ภาพถ่ายของเธอบางภาพ ดูเศร้าคล้ายนางฟ้าผู้หลงรักเจ้าชาย ในเทพนิยายที่จบลงอย่างไม่สวยงาม 2. เพียงชั่วพริบตาของฉัน เมื่อความน่ากลัวของค่ำคืนมาเยือน ฉันมักฝันร้ายถึงหนังเงียบขาวดำนัวร์นัวร์เรื่องหนึ่ง ซ....

อ่านต่อ

ฉันกลับไปยืนในตำแหน่งเดิม
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 81 , 00:21:45 น.  
พิมพ์หน้านี้


ฉันหลับตาเปิดประตูโดยไม่เคาะเดินเข้าไปในสถานที่แห่งเดิมนับตัวเลขเท่าเดิมจากความทรงจำเจ็ดสิบสี่ก้าวทำให้ฉันกลับไปยืนในตำแหน่งเดิมที่ได้เห็นดวงตาของเธอเป็นครั้งแรกที่ได้พบกับเธอเป็นครั้งแรกที่ปลายนิ้วของฉันสัมผัสกับเธอเป็นครั้งแรก ตำแหน่งที่เธอกล่าวคำทักทายทุกครั้งที่ได้ยินน้ำเสียงและบทสนทนาของเธอในอดีตทำให้ฉันชอบที่จะนึกถึงเสื้อบางตัวในตู้เสื้อผ้าของเราที่บังเอิญมีลายเดียวกันแต่ไม่เคยใส่พร้อมกัน ตำแหน....

อ่านต่อ

ใครบางคนมีความรัก
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 82 , 00:20:50 น.  
พิมพ์หน้านี้


ใครหลายคนมีความรักเพราะกลัวที่จะต้องอยู่คนเดียวและขบคิดถึงความว่างเปล่าของชีวิต   ใครบางคนมีความรักเพราะอยากมองเห็นภาพของใครอีกคนบนท้องฟ้าในวันที่แดดยามเช้าเป็นสีโศก   ใครบางคนมีความรักโดยไม่ได้ตั้งใจ, ก่อนฤดูฝนที่มีการพรากจากเกิดขึ้นบ่อยครั้งกว่าอุบัติเหตุ   ใครบางคนมีความรักในระยะทางที่ไกลออกไป 5926.95 ไมล์แต่กลับยิ้มรอวันที่จะได้เดินสวนทางกับใครคนหนึ่ง.   gyunwin15/7/51 ....

อ่านต่อ

แสวงหาและรอคอย
Posted by gyunwin , ผู้อ่าน : 106 , 00:18:39 น.  
พิมพ์หน้านี้


แสวงหาและรอคอยไม่ว่าจะยิ้มหรือจะร้องไห้ชีวิตดำเนินไปตามท่วงทำนองนี้เสมอโดยปราศจากข้อโต้แย้งโดยปราศจากสิ่งยึดเหนี่ยวโดยปราศจากเหตุผลโดยปราศจากความแน่นอนที่จะได้พบกับบางสิ่งบางอย่างฉันตกหลุมรักเพื่อที่จะเรียนรู้ความเจ็บปวดเจ็บปวดเพื่อที่จะออกเดินทางออกเดินทางเพื่อที่จะหยุดหยุดเพื่อที่จะรอคอยและรอคอยเพื่อที่จะได้พบกับความรักอีกครั้งหนึ่ง กาลครั้งหนึ่งถึงปัจจุบันย่อมมีใครบางคนซึ่งเราไม่อาจลืมไปจากใจได้ ไ....

อ่านต่อ


/1