ถั่วลิสงต้มราคาไม่กี่สตางค์ที่เรารู้จักกันดี ความจริงแล้วมีประโยชน์มากทีเดียว

   นายแพทย์ลอยด์ วอล์คเกอร์ หนึ่งในผู้ร่วมทำการศึกษาวิจัยเรื่องถั่วลิสงและคณะ จากมหาวิทยาลัยแอละแบมาเอแอนด์เอ็ม สหรัฐอเมริกา ศึกษาว่า จะปรุงถั่วลิสงอย่างไรจึงจะได้รับสารแอนติออกซิแดนท์สูงสุด

   ผลการศึกษาพบว่า การนำถั่วลิสงไปต้มมีส่วนช่วยให้ปริมาณสารแอนติออกซิแดนท์ในถั่วเพิ่มขึ้นได้ถึง 4 เท่า แต่การปรุงถั่วลิสงร้อนเกินไปอาจมีส่วนทำให้สารชนิดนี้ในถั่วลดลงได้

   ถั่วลิสงเป็นแหล่งสารเรสเวอราทรอล (resveratrol) ซึ่งเป็นหนึ่งในสารที่พบในองุ่นและไวน์ ที่ช่วยทำให้คนฝรั่งเศสอายุยืนและปลอดจากเส้นเลือดหัวใจอุดตัน

   เว็บไซต์ทางด้านโภชนาการออสเตรเลีย (www.nutritionaustralia..org) กล่าวว่าถั่วลิสงมีคุณค่าทางอาหารใกล้เคียงกับนัท(ถั่วเปลือกแข็ง) อัลมอทด์ บราซิลนัท เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ฯลฯ (แต่ราคาถั่วลิสงถูกกว่ากันเยอะ)

   ข้อดีเป็นพิเศษของถั่วลิสงคือ มีไขมันไม่อิ่มตัวตำแหน่งเดียว (MUFA) ค่อนข้างสูง น้ำมันชนิดนี้ช่วยลดคอเลสเตอรอลชนิดเลว (LDL) และอาจช่วยเพิ่มคอเลสเตอรอลชนิดดี (HDL) ได้

   นอกจากนั้นยังมีเส้นใย โปรตีน และสารแอนติออกซิแดนท์สูง มีวิตามินบี 2  วิตามินบี3 แคลเซียม และวิตามินอีสูง มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำมาก จึงช่วยให้ระดับน้ำตาลในเลือดเพิ่มขึ้นช้าๆ

   ข้อควรระวังในการรับประทานถั่วลิสงคือ ต้องเลือกเม็ดถั่วที่ดี และไม่ควรเก็บไว้นานเกิน 1 เดือน เพื่อป้องกันการเกิดเชื้อรา ซึ่งอาจมีสารก่อมะเร็ง (แอฟลาท็อกซิน) ปนเปื้อนได้

อาหารว่างมื้อต่อไป ลองเปลี่ยนเป็นถั่วลิสงต้มน่าจะดีนะคะ

ทันโลกสุขภาพ : ชีวจิต 16 มกราคม 51