และแล้ว ก็โฮจิมินห์

ในที่สุด พวกเราก็ถึงสนามบิน  Tan Son Nhat นครโฮจิมินห์ ตามกำหนดการ ใช้เวลาประมาณ ชั่วโมงครึ่งครับ
          
สนามบินแห่งนี้ ตั้งอยุ่ทางตอนเหนือประมาณ 7 กม จากนครโฮจิมินห์ครับ
                                
ส่วนนครโฮจิมินห์ นี้เป็นชื่อใหม่ของ นครไซ่ง่อน หรือ ไส่ก่อน (Saigon) ครับ หลังจากฝ่ายเวียด กงมีชัย สามารถยึดเวียดนามใต้ ทำการรวมชาติได้สำเร็จ จึงตั้งชื่อให้เป็นเกียรติ แก่ลุงโฮ (Bac Ho) หรือประธานโฮจิมินห์ ครับ โดยท่านเองก็ไม่ทราบเรื่อง เนื่องจากท่านอสัญกรรมก่อนหน้านี้ถ


แต่ผู้คนในต่างจังหวัด ผมว่าส่นใหญ่ ยังคงคุ้นเคยกับ ไซ่ง่อนอยู่ครับ สังเกตุจากที่ข้างรถประจำทาง ไปจังหวัดต่าง ๆ ยังเขียน คำว่าไช่ง่อน อยู่มาก

พอผ่านตรวจคนเข้าเมืองเรียบร้อยแล้ว ผมก็แลกเงินด่งเลย สักส่วนหนึ่งก่อน เพื่อให้มีเงินด่งติดกระเป๋า
1 USD แลกได้ 16,000 ด่ง เอา 36 หาร  ก็เท่ากับว่า 1 บาท แลกได้ 444 ด่ง
ภ้า นำเงินบาทไปแลกโดยตรง จะได้ 400 ด่ง (ถ้าแลกในเมืองรู้สีกว่าจะได้ สามร้อยกว่าๆครับ)

ส่วนโบ ต้องทำตรงข้ามผมอยู่แล้ว บอกจะไปแลกในเมือง แล้วก็เกิดเรื่องจนได้ เดี๋ยวผมเล่าตอนห้ายนี้ น่ะครับ

พอออกจากอาคารสนามบิน ก็เจอเสน่ห์ ของโฮจิมินห์ เลยครับ
ความวุ่นวายครับ ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ของเรา คนมารอรับ เข้ามารอรับที่ภายในสนามบินได้ ใช่ไหมครับ แต่ที่นี้ไม่ ทุกคนไม่ว่า เพื่อน ญาติ แท็กซี่ ทุกคนมายืนอออยู่หน้าอาคารทั้งหมดครับ วุ่นวายจริงๆ พอเราเดินออกมา ก็จะถูกล้อมหน้าล้อมหลังจากรถรับจ้าง

ผมบอกโบไม่ต้องสนใจ เดินออกมาก่อน อย่าเพิ่งไปต่อรองกับใคร ผมรู้พวกนี้รอฟันเราอยู่

จริงๆ แล้ว ผมต้องการสอบถามเรื่อง แอร์พอร์ตบัส ที่ผมเคยใช้บริการอยู่ เมื่อครั้งไปที่ฮานอย เป็นของเวียดนามแอร์ไลน์ ราคา 2 USD เองครับ  แต่ถามใครก็ไม่มีใครรู้เรื่อง ชี้ไปทางโน้นที ทางนี้ที สงสัยจะไม่มี  เห็นโบหน้ามุ่ยแล้ว เลยตัดสินใจเรียกแท็กซี่

ผมยื่นนามบัตร โรงแรมที่ผมเคยพัก เมื่อประมาณ 5 - 6 ปีที่แล้ว ให้แท็กซี่ดู
เรื่องนามบัตรสถานที่ต่าง เช่น โรงแรม ร้านอาหาร หรือสถานที่เที่ยว สำคัญมากน่ะครับ ไม่ว่าคุณ จะไปเที่ยวที่ไหน  และสำคัญมากในเวียดนามเช่นกัน เพราะบางคนคุยภาษาอังกฤษได้นิดหน่อย บางทีเข้าใจไปคนล่ะเรื่อง ในนามบัตรส่วนมากจะมีภาษาอังกฤษและเวียดนาม จึงสะดวกไม่ต้องอธิบายกันให้มากความ 

                              
                       
 เพื่อนชาวเวียดนามเคยบอกผมว่า แค่รู้บ้านเลขที่ และถนน เขาก็ไปส่งคุณได้แล้ว และถ้าคุณเดินในเมืองของเวียดนาม แล้วคุณอยากรู้ว่าอยู่ถนนอะไร คุณจะรู้ได้อย่างไรครับ                   
                                  
ถ้าคุณอยู่กรุงเทพ  คุณอาจจะตอบว่า "ทางอยู่ที่ปาก ถามเอาซิครับ"
ถ้าไม่มีคนให้ถามล่ะ "เดินดูป้ายชื่อถนนที่ทางแยกซิครับ"

แต่ถ้าคุณอยู่ที่นี่ ที่เวียดนาม คุณมองไปที่ป้ายห้างร้านครับ ส่วนใหญ่จะบอกเลขที่บ้าน พร้อมถนน น่ะครับ

กลับมาเรื่องแท็กซี่ครับ พอผมยื่นนามบัตร  เขาก็พยักหน้า แสดงว่ารู้ ว่าอยู่ที่ไหน
เขาบอก 6 USD
ผมบอกไม่ คิดตามมิเตอร์ คุณมีมิเเตอร์นี่
เขาบอก จราจรติด เปิดหรือไม่เปิดมิเตอร์ ก็เท่าๆ กัน
ผมว่า จริงหรือ ถ้าเราตกลง คุณเปิดมิเตอร์ให้เราดูได้หรือไม่
ได้สิ  OK OK ดูเขามั่นใจมากเลยครับ
เอ้า อย่างนั้นก็ลองดู

ครับ สุดท้าย ก็ถึงโรงแรม
มิเตอร์ที่นี้ สตาร์ทเริ่มต้นที่ประมาณ 12,000 - 14,000 ด่งครับ ไม่รู้ว่าขึ้นกับประเภทของรถ หรือขึ้นกับบริษัทเพราะมีหลายสำนัก

เมื่อถึงโรงแรม มิเตอร์โชว์ สัก 60,000 ครับ หรือประมาณ 4 USD ครับ
ต่างกันตั้งสองดอลล์  แต่เราต้องจ่ายหกดอลล์ตามที่ตกลงกันไว้

โบได้ที บ่นเลยครับ
" นี่ไง เวียดนามของคิม ผมมาถึงที่นี่ครั้งแรก ผมก็ไม่ประทับใจแล้ว"