วันเสาร์ ที่ 17 มีนาคม 2550
ว้าย เวียดนาม(Why Vietnam?)(14)
Posted by
hangkim
,
ผู้อ่าน : 122
, 14:20:17 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ครับ วันนี้แป็นวันดี วันสิ้นปี 2549
ผมอาบน้ำทำภารกิจส่วนตัวเรียบร้อย " โบ ผมลงไปเล่นอินเตอร์เน็ตข้างๆโรงแรมก่อน ถ้าคุณเรียบร้อยแล้ว เรียกผมด้วย เดี๋ยวทานข้าวด้วยกัน" อาจจะไม่ใช่ข้าวน่ะครับ ผมหมายถึงอาหารเย็น
ค่ำนั้นผมพยายามเข้าเน็ตดูข่าว เน็ตค่อนข้างช้ามาก เลยไม่ดูดีกว่า หันมาส่งเมล์ให้เพื่อนๆ เพื่อ Happy New Year
เน็ตช้ามากครับ ส่งได้ไม่กี่คน เสียเวลาเป็นชั่วโมง เลิกดีกว่า หิวแล้วครับ
กลับมาที่โรงแรม ก็หาโบไม่เจอ เอ๊ะ วันนี้ชักยังไงๆ แล้วครับ รอโบ 10-15 นาที ไม่เอาแล้ว หิวแล้วครับ ไปดีกว่าเพราะอย่างไรเสีย เราก็แยกกันเที่ยวอยู่แล้ว 
ผมเดินหาของทาน แถวๆบริเวณหน้า Sinh cafe ที่จัดงานฉลองปีใหม่ ดูสนุกดีน่ะครับ มีเวทีจัดแสดงโชว์ ด้านล่างด็มีเกมส์ต่างๆ ให้เด็กเล่น
ถ้าที่ผับ Apocalyse Now ที่ผมตั้งใจไป ถ้าไม่สนุกมากก็คงกลับมาเค๊าท์ดาวน์ที่นี่ล่ะครับ
ตอนนั้นประมาณ 3 ทุ่มแล้ว กว่าจะโบกแท็กซี่ไป ใช้เวลาเกือบชั่วโมง
ปรกติที่เวียดนาม ค่ำๆก็รถมากอยู่แล้ว โดยเฉพาะมอเตอร์ไซด์ วันนี้มหาศาลเลยครับ
สงสัยทุกคนออกมาฉลองวันปีใหม่ กันหมดเมือง เลยมั้งครับ  กว่าจะถึง Apocalyse Now ก็ประมาณสี่ทุ่มกว่า เที่ยวผับ เวลาขนาดนี้ก็พอดีๆ ใช่ไหมครับ
ปรกติที่เมืองไทย ผมก็ไม่ค่อยได้เที่ยวกลางคืนเท่าไร แต่มาที่นี่ ต้องหาโอกาสเปิดหูเปิดตาบ้าง ผมมาเที่ยวที่เวียดนามครั้งแรก ก็เป้นขาประจำที่นี่ล่ะครับ เพราะอยู่ใกล้โรงแรม Fimex ที่ผมเคยพัก สนุกดีครับ บรรยากาศดี คนมาเที่ยวก็เป็นคนเวียดนาม ต่างชาติก็เยอะ ผมว่าน่าจะเป็นสถานที่ยอดนิยม อันดับต้นๆ ของโฮจิมินห์ครับ น่ามาเที่ยวครับ
ซื้อตั๋วเข้าไป จ่าย 120,000 ด่ง พอย่างเท้าเข้าไป สัมผัสได้เลยครับ บรรยากาศผมว่าคึกคัก ดีกว่าที่ผมเคยมาเที่ยวเมื่อก่อน น่าจะอยู่ที่นี่ ถึงเวลาเค๊าท์ดาวน์เลยล่ะครับ
โน่นครับ หน้าเค๊าท์เตอร์สาวๆเรียงแถวกันแด๊นซ์ ,มุมนั้นมาเป็นคู่ มุมนั้นมาเป็นกลุ่ม แต่ตรงนี้ดีกว่าครับ ฝรั่งสาวๆ สวยครับ สองสามคน ลีลาแด๊นซ์เร่าร้อนสวยงาม มองแล้วเพลิดเพลินเจริญใจยิ่งนัก ที่ตกใจมากตรงที่เมื่อมีหนุ่มเวียดนามคนหนึ่งเดินผ่านมา ฝรั่งสาวสวยในกลุ่มนั้น คว้าหนุ่มนั้นมากอดพร้อมเต้นประกบอย่างเร่าร้อน ผมว่าแฟนของหนุ่มนั้นที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ มองตาเขียวเลย ที่แฟนต้วเองไม่มีทีท่าขัดขืน 
อิจฉาครับๆ น่าจะเป็นผม ซึ่งมาคนเดียว อาจจะเป็นคนๆเดียวครับ ในที่แห่งนี้ ที่มาคนเดี่ยวในค่ำคืนนี้
บรรยากาศครื้นเครง เฮฮาปาร์ตี้มากครับ แต่คุณเคยรู้สึกอย่างนี้บ้างมั๊ยครับ
เปล่าเปลี่ยวในหมู่คนมากมาย อ้างว้างเดียวดายท่ามกลางเสียงอึกทึกครืกโครม
โต๊ะข้างๆที่ผมยืนอยู่ เป็นหญิงสาวโฮจิมินห์ครับ รู้สีกว่าจะมากันสองคน คนหนี่งออกไปแด็นซ์ สนุกสนานกับโต๊ะข้างๆ ก็เป็นสาวๆครับ สามสี่คน ส่วนอีกคน นั่งที่โต๊ะครับ ท่าทางเรียบร้อยดีครับ เธอคงเห็นว่า ผมมาคนเดียว เลยเชี้อเชิญให้ผมร่วมโต๊ะด้วย นี่ล่ะครับ น้ำใจของสาวโฮจิมินห์ และนับแต่วินาทีนั้น ความรู้สึกของผมก็เปลี่ยนไป
ความรู้สึกอ้างว้างเดียวดาย เริ่มถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่น อบอวลไปด้วยมิตรภาพ จากสาวโฮจิมินห์ ซึ่งส่งผลต่อการเที่ยวเวียดนามครั้งนี้ อย่างที่ผมไม่ได้คาดคิดมาก่อน
|