รถทัวร์ทีเรานั่ง เป็นแบบเดียวตลอดการเดินทาง

ไม่เป็นไรครับแค่ 120 กม เอง สบายอยู่แล้ว แถมวิวสวยด้วย อากาศครึ้มๆ ฝนตกปอยๆ ดูน่าจะเย็นสบายดี บางช่วงเลียบชายทะเล บางช่วงขึ้นเขาบรรยากาศสวยงามดีครับ

สักประมาณ ชั่วโมงรถก็จอดปั้มเติมน้ำมัน เราก็ลงไปห้องน้ำห้องท่า ปรับเปลี่ยนอิริยาบถ
อีกประมาณชั่วโมงก็จอดพักรับประทานอาหาร อ้าวนี่มัน 2 ชม แล้ว

             
                      บรรยากาศระหว่างการเดินทางดูโรแมนติค

มันยังไงๆ แล้วครับ  แค่ 120 กม นี่ก็ใช้เวลาปาไปแล้ว 2 ชั่วโมง แล้วเมื่อไรจะถึง ถ้าอยู่บ้านเรา ป่านนี้อาบน้ำเดินเที่ยวเล่นในเมืองแล้ว

ครับ สรุปแล้วใช้เวลากว่า 3 ชม กับระยะทางแค่ 120 กม เพราะเขาขับความเร็ว ประมาณ 60 กม ต่อ ชั่วโมง บางช่วงก็แค่ 40 กม/ชม

คิดแล้วหนาวครับ แล้วตามแผนเราจะต้องมีวันหนึ่งที่เราจะต้องเดินทางจากฮอยอัน เข้าดาลัด (Dalat) ผ่านญาจาง (Nha Trang)  วันนั้นเราต้องเดินทางเกือบพันกิโล  แล้วก่อนเข้าดาลัดเป็นทางขึ้นเขาด้วย บวกลบคูณหารแล้ว กว่า 20 ชม แน่เลยครับ แล้วรถ Open tour ที่เรานั่งที่เวียดนามไม่มีห้องน้ำด้วย  คิดไม่ออกครับ ว่าวันนั้นผมและโบจะเป็นอย่างไร

เรามาถึงเว้ ก็ประมาณ เกือบท่มแล้ว อากาศวันนี้ดีจริงๆครับ 
เว้ เป็นเมืองมรดกโลก ขณะนี้เรามาอยู่เมืองนี้ อากาศก็เย็นสบาย น่าจะประมาณสิบกว่าองศา วิเศษจริงๆครับ
    

             
                             ตัวเมืองเว้อากาศค่อนข้างเย็น

อันดับแรกที่ต้องทำคือ รีบจองทัวร์เที่ยวเว้วันพรุ่งนี้ และจองรถเพื่อเข้าฮอยอันในวันถัดไป

ก็จองที่ Trekking Travel ล่ะครับง่ายดี พนักงานที่ทัวร์นี้ ล้วนเป็นสาววัยรุ่นน่ารักน่าชัง ขย้นขันแข็งดี ได้ทั้งทัวร์เว้ เต็มวันราคา 6 USD  และจองรถไปฮอยอันราคา 3 USD เรียบร้อย พรุ่งนี้ก็เที่ยวอย่างสบายใจ ไม่ต้องห่วงเรื่องการเดินทางไปฮอยอันในวันถัดไป

จากนั้นก็เดินหาโรงแรม ได้โรงแรม Thang Long  18 Hung Vuong st. ก็พอใช้ได้ครับ จริงๆแล้วผมไม่ชอบเท่าไรหรอกครับ เพราะการตกแต่งดูไม่ทันสมัยมาก แต่ห้องกว้างขวางดี แต่คร้านจะเดินหา เพราะมืดแล้ว ราคาที่ต่อรองได้ก็ 11 USD ไม่เลวที่เดียว 

อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อย โบก็ตั้งเป้าตะลุยราตรีอีกครั้ง
ที่โฮจิมินห์ ผมไปกับโบไม่ได้เพราะตั้งใจเที่ยวผับ Apocalyse now
ถือว่าต่างคนต่างมีภารกิจ

แตที่นี่ ผมไม่มีภารกิจอะไร  เลยต้องไปเป็นเพื่อนโบ ผจญภัยกันสักคืน
เราหาร้านทานอาหารเย็น เป็นร้านเล็กๆ แต่เก๋ไก๋ตรงที่ว่ามีมีโน้ตของแขกที่เคยมาทาน แล้วเขียนชื่นชมไว้
ครับ ก็น่าลองดู

ระหว่างที่รออาหารมาเสริฟ์โบก็ติดต่อสามล้อไว้ว่าให้พาเที่ยว สามล้อก็พูดอังกฤษได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ก็รู้เรื่องว่าเราต้องการอะไร
อาหารกว่าจะเสิร์ฟได้ ช้ามากครับ ทั้งๆที่เราสั่งข้าวผัดธรรมดา
สามล้อก็รอคอย อย่างอดทน พร้อมเรียกเพื่อนมาอีกคัน คนนี้เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดีครับ
หน้าตาเป็นดาราได้ที่เดียว ไม่น่ามาขี่สามล้อเลยครับ อาจเพราะตัวเล็กไปหน่อย

พอเราทานเสร็จ โบก็เริ่มเจรจาเลย คนใหม่ภาษาอังกฤษดีกว่าหน่อย เลยคุยกันรู้เรื่องง่ายขึ้น
แล้วเราก็ได้ฤกษ์ตะเวนราตรีในนครเว้ เมืองมรดกโลกครับ