สนุกดีครับ นั่งรถมอเตอร์ไซด์ในดาลาท นอกจากอากาศเย็นสบาย แล้วถนนหนทางสะอาดสะอ้าน เป็นเนินเขาขึ้นลงสลับกันไป สนุกดีครับ ความรู้สึกแตกต่างกับที่โฮจิมินห์อย่างสิ้นเชิง ที่โฮจิมินห์รถเยอะครับ การขับขี่ที่นั้นต้องถ้อยทีถ้อยอาศัย ไม่อันตรายมากนัก แม้ข้ามถนน คนขี่มอเตอร์ไซด์ก็จะหลบหลีกให้ ส่วนที่นี่ถนนว่าง  รถจึงขับขี่ค่อนข้างเร็ว ก็คล้ายๆที่เมืองไทยครับ เพราะฉะนั้นผมว่าเสน่ห์การข้ามถนนแบบไม่ต้องลืมตา อาจจะมีเฉพาะเมืองใหญ่ๆเช่นที่ฮานอยหรือโฮจิมินห์เท่านั้น

ดาลาทเป็นเมืองเล็กๆ บนขุนเขา สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 1,500 เมตรจึงมีอุณหภูมิตลอดทั้งปีประมาณ 17- 19 องศา  ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 308 กม จากโฮจิมินห์ ดาลาทถูกค้นพบโดยชาวฝรั่งเศสที่ชื่อว่า Alexandra Yersin เขาพบว่าบ้านป่าเมืองเถื่อนบนขุนเขาแห่งนี้ มีทัศนียถาพและบรรยากาศ มีความเหมาะสมเป็นสถานที่พักตากอากาสของชาวฝรั่งเศส ที่เดินทางจากบ้านเกิดเมืองนอน มาตรากตรำทำงานในประเทศอาณานิคม ที่ร้อนอบอ้าวในประเทศอย่างเวียดนาม จึงทำให้มีการพัฒนาเป็นเมืองดาลาท เมืองพักตากอากาศบนขุนเขาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เป้าหมายแรกที่รถมอเตอร์ไซด์รับจ้างพาเราไปคือพระราชวังฤดูร้อนของจักรพรรดิเบ๋าได๋ (Bao Dai's Summer Palace)

           
พระเจ้าเบ๋าได๋ เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของประเทศเวียดนาม  พระราชวังแห่งนี้ก่อสร้างตามศิลปะแบบฝรั่งเศส เป็นสถานที่พักผ่อนของพระองค์และครอบครัว ตั้งอยู่เนินเขาห่างจากตัวเมืองประมาณ 4 กม จากตัวเมือง ราคาตั๋วเข้าชมสถานที่ ราคา 8,000 ด่ง
เราใช้เวลาที่นี่ประมาณ 15 นาที แล้วเดินทางต่อ ดีครับที่มีคนเจรจาติดต่อให้ เพราะตนขับมอเตอร์ไซด์สองคนนี้พุดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย กลับมาถึง เขาก็ขับพาไปเที่ยวที่ที่ได้คุยไว้ก่อนหน้านี้ ไม่ต้องคุยอะไรกันอีก

จากนั้นเราไปที่ Crazy House ช่วงที่ตกลงโปรแกรมเที่ยว ผมก็ไม่ทราบว่าที่นี้เป็นอไร ทราบว่าคล้ายๆเป็นบ้านต้นไม้ มาถึงก็แปลกตาดีน่ะครับ เป็นบ้านรูปทรงประหลาด บ้างก็อ้างว่าได้แนวความคิดการสร้างจาก Alice in Wonderful Land
Crazy House มีอีกชื่อเป็นทางการว่า  Hang Nga Guesthouse&Art Gallery

ต่อจากนั้นเราก้ไปที่สถานีรถไฟดาลาท เป็นสถานีเดินรถไฟเก่า แต่เดิมใช้เป็นการเดินทางคมนาคม แต่ถูกทำลายระหว่างสงครามและไม่มีการบูรณะขึ้นมาใหม่ ปัจจุบันใช้เพื่อการท่องเที่ยวระยะทางสั้นๆเท่านั้น จุดน่าสนใจที่สุด
คือสถาปัตยกรรมที่ดูแปลกและน่าสนใจของตัวอาคารสถานี

                 

แล้วก็จุดสุดท้าย ก็สวนพฤกษศาสตร์ดาลาท(Dalat Flower Gardens) เนื่องจากดาลาท ได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองแห่งดอกไม้ที่นี่เลยมีดอกไม้บานตลอดทั้งปี ถ้าไม่มาที่นี่ก็จะดูแปลกๆไป ซึ่งที่สวนแห่งนี้ได้ทำการรวบรวมพรรณไม้ต่างๆของเมืองดาลาทไว้อย่างมากมายทั้งไม้ดอก ไม้ประดับ ไม้ต้น และกล้วยไม้ ซึ่งกล้วยไม้ตัดดอกเกือบทั้งหมดในเวียดนามส่งออกไปจากดาลาท

                  ท      

                          

ช่วงเย็นผมกับโบก็เดินเล่นริมทะเลสาบ  อากาศก็เริ่มเย็นขึ้น คืออุณหถูมิลดลง น่าเดินเล่นครับ
ช่วงนั้นช่วงตะวันชิงพลบชิงตกจากฟ้า  บรรยากาศดีโรแมนติคครับ แต่ผมกำลังเดินกับโบ

เสียดายบรรยากาศครับ  ผมจึงหยิบมือถือมาโทรถึงน้องแอนน์ดีกว่าครับ คงจำน้องแอนน์ได้น่ะครับ ก็สาวผู้เอื้ออารีที่โฮจิมินห์ เรามีนัดกันวันเสาร์นี้ ก็พรุ่งนี้แล้วครับ ไม่รู้เธอลืมหรือเปล่า
ถ้าเธอลืม โบหัวร่อร่าแน่
โล่งอกครับ น้ำเสียงเธอดีใจที่ผมโทรไปหา พร้อมต่อว่าผมทำไมไม่ติดต่อหาเธอเลย  ผมก็ขอโทษเธอ พร้อมบอกว่าจะเดินทางกลับโฮจิมินห์ตามกำหนดการเดิมครับ

ผมนัดเธอไว้ ที่โฮจิมินห์ เวลาหกโมงเย็นหน้าโรงแรม Spring ที่เดิมที่ผมเคยพักก่อนมาที่ดานัง