See Angkor Wat and die

วันนี้เราวางแผนเดินทางไปเสียมเรียบ เป้ามายที่สำคัญยิ่งใหญ่ ของทริปนี้ คือนครวัดนครธม (Angkor Wat Angkor Thom)

ครั้งนี้เราเดินทางโดยใช้บริการของเสียมเรียบแอร์ไลน์ เรียกได้ว่าทริปนี้เราใช้ทั้งทางบก ทะเล อากาศ นี่ถ้าจากเสียมเรียบมีทางใต้ดินกลับเมืองไทยที่อรัญประเทศได้ เราคงใช้ทางนั้น

ก่อนอื่นช่วงเช้า เราเดินซื้อชองที่ตลาดยามเช้า ใกล้ๆโรงแรม และสถานีขนส่ง ก็ดูใหญ่โตดีครับ

                                  บรรยากาศสนามบินพนมเปญ

                                    ห้องพักที่เสียมเรียบ ตกแต่งสวยงาม

 นครวัด ถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยของ พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ซึ่งครองราชย์อยู่ในช่วง พ.ศ. 1650-1693 ซึ่งขณะนั้น ศาสนาพราหมณ์ นิกาย ไวษณพนิกาย (นับถือ พระวิษณุเป็นใหญ่) กำลังรุ่งเรืองอยู่ในอาณาจักรขอม
พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 จึงโปรดให้สร้างนครวัด เพื่อ บูชา พระวิษณุ และนอกจากนั้นแล้ว ก็เพื่อให้เป็นที่เก็บพระศพของพระองค์ เมื่อยามสิ้นพระชนม์แล้วด้วย ดังนั้น นครวัด จึงแตกต่างกับปราสาทอื่นๆ ตรงที่หันหน้าไปทางทิศตะวันตก ซึ่งเป็นทิศของผู้ตาย แทนทิศตะวันออก
         ตามธรรมเนียมของขอม จะมีการตั้งพระนามใหม่ถวายกับกษัตริย์ที่สิ้นพระชนม์แล้ว พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 นั้นมีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า "บรมวิษณุ" นครวัด จึงมีอีกชื่อว่า "บรมวิษณุมหาปราสาท"

                                                                                อลังการ

วันนั้นอากาศร้อนมากครับ แสงแดดแผดเผาแรงกล้ายิ่ง การขึ้นยอดปรางค์ต้องปีนไต่ขึ้นครับ  เมื่อมีอเปล่าๆอันบอบบางของเราสัมผัสหินที่ถูกแผดเผาด้วยแดดเป็นเวลานาน รู้สึกท้อทรมานลำบากเป็นที่ยิ่ง  แต่เมื่อเห็นแม่ชีชราปีนป่ายอยู่เบื้องหน้าด้วยแรงศรัทธาอย่างเชื่องช้า เป็นตัวอย่างแห่งความวิริยะ ในที่สุดเราก็ถึงเป้าหมายในที่สุด

                                ถึงเวลาที่เราจะเดินเยี่ยมชมรอบบริเวณพระปรางค์แล้วครับ