ความรักและความรู้สึกที่ดีต่อกันครับ

บางครั้งในชีวิตคนเรานั้นมีอะไรหลายต่อหลายอย่างที่เรานั้นไม่เคยรู้ไม่เคยคาดคิดและก็ไม่เคยคิดเลยว่าเราจะได้รู้จักกับต่อใคร หรือว่ารู้จักกับใครสักคนที่เรากับเขานั้นไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย และเมื่อรู้จักกันดีแล้วเรากับเขาเหล่านั้นก็อาจกลายมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้มันน่าแปลกดีนะครับ...

ในโลกอินเตอร์เน็ตแห่งนี้นั้น มันเป็นโลกที่ไม่มีพรมแดนมาขว้างกันเราที่จะไม่ให้เรานั้นไปรู้จักกับใครต่อใครได้ไม่ว่าเรากับเขานั้นจะอยู่ตรงจุดและส่วนไหนของมุมโลกก็ตาม บางครั้งเราก็สร้างให้โลกแห่งนี้มันเป็นโลกแห่งจินตนาการณ์ตามรู้สึกที่เรานั้นอยากจะเป็นก็ได้ นั้นคือเสรีภาพที่ไม่มีขอบเขตตามความรู้สึกและจินตานการณ์ตามความคิดของเราครับ  เว้นเสียแต่ว่าเราจะไม่ทำให้ใครต่อใครเขาเหล่านั้นมาเดือดร้อนต่อเสรีภาพหรือว่าจินตนาการของเรานั้นเองครับ....

ผมก็เองเป็นคนหนึ่ง ที่เข้ามาเล่นเน็ตมาใช้อินเตอร์เน็ตนั้นสร้างสรรค์ผลงานในงานเขียนต่างๆที่ผมนั้นอยากที่จะทำครับเพื่อนๆในบล็อกและนอกนั้นรู้จักผมแต่ชื่อของผมว่า "รัตติกาลแห่งราตรี " มันเป็นตัวแทนหรือว่านามปากของผม หรือเรียกได้ว่าตอนนี้นั้นมันกลายเป็นชื่อประจำตัวของผมไปซะแล้วละครับ 555 สำหรับผมในโลกอินเตอร์เน็ตแห่งนี้ มีที่มาหรือว่าจุดเริ่มต้นจากที่ โอเคเนชั่นแห่งนี้ละครับ......

น่าแปลกมากนะครับว่าตั้งแต่ผมเข้ามาเขียนบล็อกที่ โอเคเนชั่น แห่งนี้นั้น ผมรู้จักกับเพื่อนๆหลายๆต่อหลายคนที่เข้ามาเยี่ยมและก็เข้ามาคุยและก็มาอ่านงานเขียนของผม บางครั้งผมก็ไปอ่านงานเขียนของเขาเหล่านั้นเรียกได้ว่าเราแรกเปลี่ยนประสบการณ์ทางความคิดกันนะครับ มีการคอมเมนต์ให้กันและกัน เพื่อเป็นกำลังใจและบอกกล่าวเล่าถึงงานเขียนของกันและกันลงไปในคอมเมนต์นั้นๆเพื่อที่จะให้เราและเขานั้นรับรู้ถึงข้อดีและข้อเสียของงานที่เราเขียนนั้นไปปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้นครับ สิ่งเหล่านี้นั้น เป็นสิ่งที่งดงามและสวยงาม และก็น่ารักมากเลยครับสำหรับผม.......

บางคนเข้ามาเยี่ยม แต่ก็ไม่ได้อ่านก็มีครับ ที่รู้ว่าไม่ได้อ่านก็เพราะว่าการตอบคอมเมนต์ของเขานั้น บางครั้งนั้นผิดประเด็นที่เราเขียนไปก็มีครับ  (ไม่ว่ากันครับเข้าใจนะ )  แต่ก็ไม่เคยคิดหรือว่าจะต่อว่าอะไรใครนะครับ ผมเพียงอยากจะบอกว่า ที่เพื่อนๆเข้ามานั้นไม่ได้อ่านแต่มาหากันนั้นก็ดีใจมากแล้วละครับ 5555  ที่มาหาและมาเยี่ยมกันนะครับ และก็ก่อนที่เพื่อนๆบางคนนั้น เขาจะกลับไปนั้นมักจะทิ้งข้อความสั่นๆหรือไม่ก็มีรอยยิ้มที่พิมพ์ใจที่เป็นรูปไอคอนไว้ให้ดูต่างหน้ากัน 555  ก็นับว่าน่ารักดีมากเลยครับ อิอิอิ  ที่เขาเหล่านั้นยังไม่ลืมเรานะ 5555....

ทั้งนี้ทั้งนั้น รัตติกาลแห่งราตรีนั้น ขอบอกได้เลยว่า ผมเป็นคนแบบง่ายๆและก็สบายๆ และไม่ซีเรียดกับเรื่องเหล่านี้เลยครับ 555 ( ขอโทษด้วยครับที่เขียนไปหัวเราะไปนะครับ  )  ที่เขียนมานี่ก็อยากจะบอกถึงความรู้สึกที่ดีๆและก็น่ารักๆสำหรับเพื่อนๆทุกๆคนนะครับผมเข้าใจครับ ว่าบางคนนั้นมีงานที่จะต้องทำกัน และเข้ามาทักก่อนพอมีเวลาว่างที่หลังก็เข้ามาอ่านย้อนหลังได้ครับ แต่อาจจะไม่คอมเมนต์บอกไว้ก็มีมากครับ ขอบคุณมากครับ ตรงจุดนี้นะครับ  บางครั้งเข้าไปเจอข้อความที่ยาวๆมากๆก็รู้สึกว่าท้อซะแล้วอ่านไปตาลายไป 555 อย่างเช่นของผมนี่ไงละครับ 555 ( อืมรู้ตัวเองดีครับ แง้ๆๆ ) ถ้าจะอ่านก็อ่านคร่าวๆและก็จับประเด็นมาตอบก็ดีครับ น่ารักดีมากเลยครับ.... 

แต่บางคนนั้นเมื่อเห็นผมเข้าไปหา บางคนรู้สึกว่าอาจจะอึดอัดใจรีเปล่าครับที่เห็นผมนั้นตอบคอมเมนต์ซะยาวเลยแล้วไม่กล้าเข้ามาอ่านของผมกลัวว่าจะตอบอย่างผมไม่ได้ครับ 555 ไม่ต้องกลัวนะครับ คนเรานั้นไม่เหมือนกันนะครับ ผมก็เป็นตัวผมเอง ชอบเขียนและตอบไปมากๆก็เท่านั้นเอง เขียนคอมเมนต์น้อยๆไม่ค่อยเป็นหรอกครับ วิจาร์ที เพื่อนๆเบื่ออ่านเลยครับ ผมพยายามแล้วครับว่าจะวิจารณ์ให้มันน้อยๆแต่ก็ลืมตัวทำไม่ได้สักที่เลยครับ  มันคงไม่ใช่เป็นนิสัยของผมหรอกมั้งครับที่จะเขียนสั้นๆและก็ ส่งรอยยิ้มไปนะครับแต่ถ้าเป็นอย่างนั้นนะแสดงว่า คนนั้นโดนผมงอนแล้วมั้งครับ ( รัตติกาลก็งอนเป็นเหมือนกันนะครับ  )

เอาละครับเพื่อนๆที่น่ารักๆทุกๆคนครับ เข้ามาคุยกับผมเคยเมนต์อย่างไร เขียนอย่างไรก็ทำไปเหมือนเดิมอย่างนั้นนะดีแล้วครับ คนเราจะให้เหมือนกันได้อย่างไรละครับ ต่างมุมมองนั้นต่างกัน ต่างความคิด และก็ต่างความรู้สึกที่ต่างกันไปด้วยครับ เข้าใจดีครับผมเข้าใจเพื่อนๆทุกๆคนดีครับ...

                   "เพราะว่าคุณทุกๆคนนั้นคือเพื่อนที่น่ารักๆของผมนั้นไงละครับ" 

                             จาก.จริงของ.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ

   (ขอขอบคุณภาพสวยๆและเสียงเพลงที่ไพเราะๆจากอินเตอรืเน็ตครับ)

Get your own Chat Box! Go Large!

( เพื่อนๆในบล็อกและนอกบล็อกเราพิมพ์คุยกันได้เลยนะครับยินดีต้อนรับครับ )